Klaarmaken!

21-03-2017

De kogel is door de kerk! Alsof de 2e kamer heeft moeten samenzitten om tot een beslissing te komen. Ha nee, zo erg is het niet, maar het begon toch aan me te trekken om 3 Nationale middaglossingen te gaan spelen. Deze vluchten krijgen eindelijk weer wat aanzien en met 2 vluchten > 1.000 km wordt het ook weer interessant. Echter, ik heb toch besloten me te blijven focussen op de (Inter)nationale ochtendlossingen van de ZLU. De redenen zijn verschillend uit te leggen :

- hieraan gaan deelnemen betekent een extra ploeg formeren. Op zich geen probleem, maar dit zouden dan enkel 2-jarig duiven zijn, want de 3-jarige duiven die best gepresteerd hebben moeten OF naar Pau OF naar Barcelona. Deze visie verandert niet.
- met enkel 2-jarigen kun je best de sier maken op vluchten en misschien nog wel makkelijker op middaglossingen. Echter de focus wordt dan te versnipperd over te veel vluchten voor mijn beleving van de duivensport.

- In het verlengde van bovenstaande wil ik juist met een wat groter aantal duiven gaan spelen per vlucht. Dus misschien wel minder vluchten, maar dan dus wel met een groter aantal. In 2016 hadden we een geweldig jaar, maar leverden toch een aantal vaste waarden in. Dit betaalt zich terug in de ploeg voor 2017
waardoor de aantallen per vlucht nu nog niet naar wens zijn, maar met een ruime ploeg van 2016 wellicht in 2018.

- De tijdsbesteding is in het geding. Dit betekent weer 2x extra inkorven, want Bergerac zal waarschijnlijk wel gespeeld worden met jaarlingen. Sowieso gaan we al weer een keertje extra inkorven omdat we Orange weer op ons programma hebben gezet.

- Voor 2017 staan St. Vincent ZLU en Narbonne nog onder voorbehoud op de planning, kampioen worden is leuk, maar geen doel meer.

Ach ja, zo zit iedereen in deze maanden al wat te puzzelen. Je bent echter ook geheel afhankelijk van het voorseizoen en de eerste grote vluchten voor het verdere verloop van het seizoen. Een goed plan is natuurlijk wel handig! Ons kweekplan verloopt redelijk voorspoedig, er zijn natuurlijk altijd wat tegenvallers met onbevruchte eieren en wat gevechten die schade veroorzaken. Al met al mogen we niet mopperen hoor en vliegen de ringen in het rond (volgens pa). De jongen komen in elk geval mooi op, dus dat komt vast goed. Ook de zomerjongen van 2016 zijn goed gekoppeld en leggen naar wens dus dat is mooi. Hiertussen zitten ook
wat duifjes die speciaal werden behouden voor de kweek. We willen ook een flink aantal voor eigen gebruik hebben dus dan moet je flink kweken. Voor de snelheid zijn er zo’n 20 kweekkoppels beschikbaar, voor de marathon 12 stuks. Van de kwekers is inmiddels de 2e ronde overgelegd en gaan we op voor de 3e ronde. Dit betekent voor een aantal koppels dat ze worden voorzien van een nieuwe partner om wat extra diversiteit op het hok te krijgen en wat meer te proberen. Zo wordt ‘Louis’ gekoppeld aan de ‘020’, een prachtige duivin die te leen is van Cor de Heijde, dochter van de 1. Nationaal Bordeaux x dochter van ‘De Favoriet’ / ‘Marmelda (Olympiade-duif). In deze duivin zit ook weer een snufje ‘Geja’, moeder van ‘Louis’ en een wonderduivin die super presteerde bij Gebr. Van der Matten en feitelijk grootmoeder is van vele goede duiven op eigen hok, maar ook van de 1. Nationaal St. Vincent bij Cor. Niet alle jongen gaan naar het vlieghok, maar dat zult u begrijpen………………

De achterstand in ons stamboomprogramma wordt langzaam ingehaald. Ik ben wat aan het vogelen met generatie-overzichten en lijnen-teelt. Hierin ben ik wat getriggerd door het verhaal van John Willems onlangs op de duivendag in Wijchen. Het is mooi om te zien bij de pro-forma stamkaarten die een aantal jonge koppels laten zijn met een neef x nicht koppeling. Zo krijg je dan bijvoorbeeld 7 x de ‘Don Michel’ terug in de afstamming tot in de 7e generatie. Dit zijn dan bewuste koppelingen naar de allerbeste duiven. We staren ons hier niet op blind hoor, ben je gek, uiteindelijk liefst goed x goed of best x best zullen we maar zeggen.

Maart is gekomen, april dichtbij, een drukkere tijd is aangebroken, het voetbal van de kids is weer begonnen, ons bedrijf krijgt een nieuw onderkomen, de duiven moeten naar buiten, het seizoen staat voor de deur! We kunnen onze borst nat maken, voorop staat het plezier, niet vergeten he…………………..



Duivendag in Wijchen

20-02-2017

Afgelopen zaterdag stond de jaarlijkse duivendag weer op het programma. Dit is een initiatief vanuit regio Wijchen waarbij een 15-20 liefhebbers, veelal uit de regio bijeen komen en diverse onderwerpen ter spraken brengen over de duivensport. Voorwaarde voor aanwezigheid is enigszins aangepast, van Nationale overwinning naar ‘geschikte vent’ zullen we maar zeggen. Pieter Guelen is samen met zijn vrouw Marina de gastheer van dit gebeuren en alles is tot in de puntjes verzorgd. Helaas kon niet iedereen aanwezig zijn, maar de ruimte was goed bezet en er was voldoende voer voor discussie met elkaar. Ad van Heyst probeerde de discussies in goede banen te leiden, maar u kunt zich voorstellen dat wanneer het over het NPO gaat en invliegduiven ter spraken komen, het al gauw lastig in toom te houden is………………….

Mooi was het verhaal van John Willems uit Ewijk over zijn kweektheorie. Hij gelooft enorm in vererving naar het andere geslacht en somde hier talloze voorbeelden van op. Dus heeft hij liefst een zoon van een extreme topduivin en dochter van een super doffer. In de nakweek zie je dan dikwijls weer het andere geslacht top presteren. Dus de kleinzonen van de topdoffer en de kleindochters van de topduivin. In het vastleggen van deze topduivin maak je dan weer koppelingen van neef x nicht, of oom x nicht.

Zelf wil ik niet zo ver gaan als John in de kweektheorie, ik geloof vooral in goed x goed. Onze topkweker ‘Louis’ geeft bijvoorbeeld enorm veel bruikbare tot super zonen, en uiteindelijk is de uitslag die telt. Inmiddels heb ik diverse duiven van Cor de Heijde op het hok zoals u weet. Gisteren toch maar eens even die stambomen nader bestudeerd en wat opvalt is dat vrijwel alles weer terugslaat naar de vermaarde ‘Klamper’ van Cor, de stamvader van 1984. Zijn zoon, ‘De Perpignan doffer’ bleek een Gouden vererver en nam het stokje van zijn vader over, waarbij vervolgens zijn kleinzoon, ‘Don Michel’ de nieuwe stamvader is van dit moment. Daar weer een zoon van, de ‘Jonge Don Michel’, lijkt weer in de voetsporen van zijn illustere voorgangers te treden, hij kweekte immers al de 1e Nat. Barcelona duivinnen in 2015 met ‘Blue Dream’. U ziet, vader-zoon-zoon-zoon die zich ontpoppen tot eerst supervliegers en nadien tot superkwekers. Een bewijs dat niet per definitie vererving naar het andere geslacht slaat.

Afgelopen jaren heb ik zelf natuurlijk veel verschillende duiven op het kweekhok gehad van verschillende rassen. De basis van deze duiven is allemaal super, maar van een bepaalde lijnenteelt is dan geen spraken. Na jaren van selectie is er nu een beperkter aantal duiven overgebleven waarmee nu meer aan lijnenteelt gedaan wordt. Zo zijn er veel koppelingen van neef x nicht, oom x nicht, etc. Dit met duiven die allemaal afstammen en terugslaan naar ‘Louis’, onze stamkweker. Wel heb ik veel hokken met eigen rassen over de laatste 10 jaar zien sneuvelen waarbij hun reputatie enkel nog berust op die prestaties uit 1993 zeg maar. Ook in de verkoop blijft deze reputatie overeind, eigenlijk ongelofelijk, maar toch. Ik denk dat deze hokken te lang in dezelfde koffie zijn blijven roeren en niet in de gaten hadden dat het een slap bakkie aan het worden was. Vooral dat ‘niet in de gaten hebben’ geeft de topmelker aan die tijdig ingrijpt en af en toe wat suiker of melk aan de koffie toevoegt. Hierdoor blijft de koffie op smaak en al kwak je er 6 klontjes in, je noemt het nog altijd koffie (deze woordspeling werd ooit gemaakt door een bekende speler, maar klopt als een bus!).



'Kasper', na een topseizoen nog even een nestje grootbrengen. Kan hij in 2017 zijn erelijst verder uitbreiden?


Conclusie hiervan is dat samenkweek of bijhalen de stam moet verrijken, beter maken. Voor een ieder ligt die lat op een bepaald niveau, van lokaal tot Internationaal. Zaak is wel kritisch te zijn en niet blind te worden voor de afstamming, focus moet blijven liggen op prestatie of zoals ze zaterdag zeiden, Van Balveren (Compuclub) bepaalt de kwaliteit, en zo is het…………………….

Nog even een kweekkoppeltje de revue laten passeren. ‘900’ x ‘103’. Een bijzonder jong en nieuw koppel. De ‘900’ komt uit ‘Louis’ x ‘dcht. 2x 1e Nationaal’, 100% Cor de Heijde. De ‘103’ is een dochter van ‘Kasper’, onze topvlieger van dit moment, gekoppeld aan de ‘372’, een duivin met 3 op 3 in 2016 en soort van Mike Peerenboom en Ys Kaptein. Kortom, van 2 kanten ‘Louis’ als vader en grootvader van deze duiven en met de Noord-Hollandse inbreng dat klontje suiker. Gaat het iets worden? In 2020 kunt u het Van Balveren vragen………………. ;-)


Weer een nieuwe week!

13-02-2017

De weken vliegen voorbij. Als het dan maandag is dan denk je wel eens, tsja, wat zal ik nu weer eens posten op de website. Er is niet zoveel gebeurd zullen we maar zeggen. Ga het toch maar proberen om er wat van te maken deze week. Ik weet dat er, al is het maar een enkeling, mensen ’s ochtends direct kijken of er weer wat nieuws te vinden is. Alleen al voor die mensen ga ik m’n best weer doen wat leuks te vertellen over onze belevenissen en gedachten over onze hobby.

Bijhalen! Dagelijks word je op de verschillende verkoopsites verleid om duiven aan te schaffen. De ene stamkaart is nog mooier dan de andere. Wat opvallend is, is dat de prijzen ook steeds mooier worden, voor de verkoper dan wel te verstaan. De gemiddelden per duif per verkoop nemen weer een vlucht bemerk ik, de geldpot van de liefhebbers lijkt dus voller dan ooit en de deksel mag eraf!!! Op zich een mooie ontwikkeling. Dit betekent dat het goed gaat met de economie, zelfs met de Internationale economie. Het is dan ook verleidelijk om weer te gaan verkopen. Toch mag je hier op je hoede zijn. We nemen geen duif meer in de hand en kopen maar op basis van een plaatje, soms ook niet bijster van kwaliteit en de afstamming. Hoe kritisch is de verkoper hierin? Die 2 late jongen uit de crack die het klapstuk van de veiling moeten vormen, wat als deze nou enorm tegenvallen in de hand en eigenlijk niet goed genoeg zijn? Worden ze dan niet geveild? Worden ze dan gewoon geruimd? Ik stel hier zelf de vraagtekens bij, de verleiding lijkt me gewoonweg veel te groot. Ook gezien de vele aantallen van sommige liefhebbers. Concrete voorbeelden heb ik hier niet van, dit is ook niet belangrijk. Enige is wat ik wil zeggen, ben kritisch op de aanschaf, mooiste is toch om de duif of duiven van tevoren te bekijken en weten hoe de ouders zijn. Ik weet dat dit niet altijd mogelijk is, maar het is toch zeker aan te raden. Ik was al gemeld afgelopen week bij Albert Willems in Eijsden en daar kreeg ik diverse kinderen van hun stamduiven te zien. Echt plaatjes. Zo nam ik ook nog even de moeite om de duiven uit de veiling van Cor de Heijde op Pipa te bekijken en te beoordelen, wat een kwaliteit zat in deze veiling! Natuurlijk pik je er dan een enkele favoriet uit. Als je dan wat wil aanschaffen, weet je wat je in huis haalt. Zeker als het een flinke investering met zich meebrengt. Let wel, voor de één is € 100 een flink bedrag, voor de ander € 5.000. Beide investeringen mogen dan best doordacht gedaan worden. Zelf zijn we dan ook weer druk bezig geweest om onze kweekstal verder te versterken, zeer doordacht, zeer specifiek. Kan zeggen dat we hierin weer een mooie stap hebben weten te zetten afgelopen week!



'Blue Vincent', één van de pronkstukken van onze Henri Hoeks-collectie, zoon 1e Nat. St. Vincent. In 2016 arriveerde zijn zoon omstreeks 22.40 uur van St. Vincent ZLU op de dag van lossing


Alle duiven zijn inmiddels gekoppeld op onze hokken. De vliegers van de marathon waren het laatst aan de beurt. Hier zitten nog een aantal zeer leuke koppelingen bij. Hier blijven dan ook zeker jonkies van behouden voor eigen gebruik naast dat de 2e ronde van de kwekers hiertoe zal dienen. Ik kweekte een 20-tal latere jongen afgelopen jaar die na Barcelona pas naar buiten konden in het nieuwe onderkomen. Hier zijn er 18 van overgebleven, maar met verbazing heb ik ze weer even aanschouwd afgelopen weekend, wat een kanjers zitten hier bij. Nog even goed gekeken naar het kwaliteitsgarantie stickertje, maar die zat ook hier niet op, hahaha! Bij deze wat latere ronde zijn ook nog wat latere jongen van 2016 gekoppeld uit de samenkweek met Cor de Heijde en een zoon van ‘Kasper’ die ik behouden heb voor de kweek. Deze duiven vliegen toch niet uit dus dan is het wat makkelijker om deze hier tussen te zetten natuurlijk. Al met al is het hok hiermee vol geraakt, kunnen we flink kweken, maar vervolgens nog flinker gaan spelen komend jaar. De ruime lichting 2016 stelt ons hiertoe in staat.

Op het snelheidshok verloopt de kweek voorspoedig en zijn we alweer bezig met de volgende ronde. In het begin schiet het voor je gevoel niet op, maar eenmaal alles op de rit, dan gaat het voorspoedig en vliegen de eieren de schalen in. Van belang is dan weer om de rem tijdig aan te trekken en stoppen bij het bereiken van het streefaantal. Dit getal is dikwijls het aantal dat goed gedijt op het hok. Meer jongen op het hok leidt dan dikwijls automatisch tot verliezen tot dit aantal weer bereikt wordt. Feitelijk heeft dit dus geen nut. Streven naar kwaliteit dus boven extra kwantiteit. 

We hebben nog wat vragen gehad over de verkoop van eieren/jongen komende periode. Vooralsnog gaat er niets weg op dit moment, waarschijnlijk komen er wat mogelijkheden in het najaar, hoe we dit gaan doen weten we nog niet. Voor nu richten we ons puur op onszelf en op de reeds lopende afspraken vanuit het verleden.




Vieren en toekomst!

06-02-2017

afgelopen vrijdag was de feestavond van Superfondclub GOU in Doesburg. Een club van liefhebbers binnen Afdeling 8 voor dagfond, overnachtfond, ZLU en jonge duiven. Hiermee dus een flinke club met een gemêleerd publiek. Een karrenvracht aan prijzen is voorhanden en de veelal gratis prijzen worden reeds bij aankomst overhandigd en maken hierdoor geen deel uit van de feestavond, wat mij betreft een prima formule. Uiteindelijk gingen we dan ook naar huis met een bomvolle kofferbak aan prijzen en dat is natuurlijk altijd plezierig. Door de vele prijzen zijn de feesten dan ook goed bezocht, zo goed dat er dit jaar stoelen bijgehaald moesten worden! Al met al een prima georganiseerd feest.

Hoogtepunt was toch wel het delen van het podium samen met pa als vluchtwinnaar, hij won zelfs 2 vluchten (Melun en Blois) en ikzelf 1 (Agen). Toch voelde ik me ook de morele winnaar van Pau waar ik als 2e eindigde door de neutralisatietijd waar de winnaar 40 minuten later arriveerde op ca. 20 km overvlucht. Maar goed, de uitslag telt, dus niet zeuren hierover. Een ander mooi moment is het huldigen van de superkampioenen van elke discipline, feitelijk het hoogst haalbare binnen deze club. Te weten dat we als Groesbeek op 1-2-3 zijn geëindigd in het totaal kampioenschap geeft zeker een trots gevoel zonder onderlinge afgunst. Wat is het geheim van Groesbeek zou je je af kunnen vragen? Nou, simpel, er is geen geheim. Deze 3 liefhebbers (naast ikzelf, Jan Janssen en Bernard van der Horst) waren het meest constant op 6 van de 7 vluchten, niet meer en niet minder. Je moet eerlijk zijn, het is lastig om op alle vluchten uit te blinken. Eef van Aalten won liefst 3 vluchten van de 7, maar pakte zijn getekende duiven wat minder goed en dan sta je niet in dit rijtje. Ook Eef speelt in Zetten en dus domineert ons NIC Zetten deze competitie. Door de goede prestaties worden de andere liefhebbers gestimuleerd zich te verbeteren of kloppen aan bij de kampioenen om zich te versterken. Het
algehele niveau gaat hiermee nadrukkelijk omhoog. Er zijn inmiddels al verschillende liefhebbers die samen uit eenzelfde kweekhok putten of die samen duiven aanschaffen. Zelf zoek ik hier niet direct naar. Alleen met Jan Janssen wordt er wel eens wat samen gedaan in de kweek. Je kunt het beste je eigen boontjes doppen denk ik altijd maar. In mijn geval dan wel samen met pa! Natuurlijk heb ik wat makkelijk praten als je inmiddels zo’n fijne contacten hebt met een aantal (Inter)nationale topspelers. Daar probeer ik de verbetering te zoeken, ik schreef er al meer over.





Toekomst! Na het vieren van de kampioenschappen stond de zaterdag dan weer in het teken van de toekomst van ons hok. We togen op uitnodiging van Albert en Michel Willems naar Eijerkamp-Willems in Eijsden (Maasmechelen, Belgie). Zeer prettige mensen en met name Albert heeft in het verleden al het nodige meegemaakt in de duivensport in positieve en negatieve zin. Als hij verhalen vertelt ben je één en al oor en met dat Belgische accent krijgt het nog wat extra, soms komische, lading. Hier hadden we het over de teleurstelling van Barcelona 2016. Barcelona, deze middag was de Catalaanse hoofdstad weer eens trending topic om maar even een vergelijk te maken. Het is en blijft de vlucht der vluchten qua aanzien in de duivensport. Teleurstellingen verbleken met een topresultaat op Barcelona, echter, topprestaties staan in de schaduw bij een teleurstelling op deze klassieker. De druk is dan ook hoog voor velen om maximaal te presteren. Zo ook in Eijsden waar in 1996 al eens de 1e Internationaal werd gespeeld met ‘Gerda’. De vlucht 2016 werd niet wat de mannen er zich vooraf van hadden voorgesteld, een teleurstelling die tot op de dag van vandaag nog voelbaar is. Hoe kon dit nu na een perfect verlopen voorseizoen? Er is geen eenduidig antwoord op te vinden, wel staat direct de kwaliteit ter discussie. Ook hier in België willen ze niet alles afschuiven op randzaken als gezondheid, ligging, conditie, etc. maar is men kritisch op de kwaliteit op het eigen hok. Hier wordt dan ook niet stil gezeten en inmiddels heeft men zich dan ook alweer versterkt met het oog op de toekomst.

Diverse duiven kwamen letterlijk over tafel (het was te slecht weer om buiten te staan). Met name de koppeling ‘Reuben’ x ‘Maike’ is er eentje die vertrouwen geeft naar de toekomst. Dit zijn duiven met pluimen die ik eerder bij Cor de Heijde tegenkwam en deze duiven stralen een ongelooflijke vitaliteit uit. Vorig jaar kwam er al een dochter van ‘Maike’ naar Groesbeek, gekoppeld aan de vader van de ‘Bijter’, stamkweker bij Albert en Michel. ‘Reuben’ was 2e Nationale asduif Grote Fond en ‘Maike’ won o.a. 2e Nationaal Pau en 5e Nationaal St. Vincent. Kortom, 2 supers op elkaar. Onze prestaties zijn deze mannen ook niet ontgaan en we waren het al snel eens, laten we elkaar proberen op een hoger plan te tillen.

Kortom, het werd een weekend van terugkijken op 2016 en vooruitkijken naar komende jaren!

Mooie duivendag

30-01-2017


afgelopen zaterdag was de jaarbijeenkomst van de Nederlandsche Flying Club. Een club duivenvrienden waar ik een jaar of 2 geleden voor gevraagd ben om bij te komen. Een prachtig geheel van honderden jaren ervaring in de duivensport. Een club waarin je je weg even moet vinden als broekie van 37, het gros van de mannen is namelijk ouder dan mijn vader. Het leuke aan duivensport, denk maar even aan mijn verhalen over Hans Eijerkamp, is dat generatie geen issue is. Je hebt met elkaar een gedeelde passie waar we niet over uitgesproken raken. Elke speler beleeft dit op zijn eigen manier. De één heeft duiven van Hagens, de ander heeft duiven van Kipp und Söhne, en die heeft weer een eigen stam geformeerd. Ik had zelf het voorrecht te tafelen naast Frans Zwols uit Gramsbergen. Ik kende hem persoonlijk nog niet, maar wel van naam en van zijn goede prestaties op het kortere werk tot en met de dagfond. We bespraken allerlei facetten van de duivensport zoals het ’s avonds africhten van de duiven, groepslossingen, vlieglijnen, etc. Deze man, inmiddels de 70 gepasseerd, had in zijn tijd toen hij, naar eigen zeggen, nog volop de motivatie had, van alles uitgeprobeerd en getest op het vlak van de duivensport. Hier zitten altijd weer zaken tussen waarvan je wat opsteekt of die je zelf eens kunt toepassen. Eén van die dingen was het geven van een prikkel aan jonge duiven een paar dagen voor een belangrijke vlucht door ze 20 km vanuit het Noorden te lappen. Zij zijn hierdoor effe een dag van slag, maar dit leidt nogal eens tot een boast voor de zaterdag. Ach, het zijn van die kleine dingen waar je dan over na gaat denken, van die dingen die ons duivencoaches tot van die bijzondere gevallen maakt zullen we maar zeggen……………………

Een onderdeel van de middag is het huldigen van de vluchtwinnaars. Zelf won ik 3 vluchten dit jaar binnen deze gelederen, 2 op de ZLU en zelfs een dagfondvlucht. Dit levert dan een zilveren lepeltje op, een zeer leuke prijs. Daarnaast kreeg ik van onze Frans Flying Club vrienden een fles Champagne voor de overwinning vanuit Pau door de ‘169’, omgedoopt tot ‘Kasper’, vernoemd naar de ‘pretty boy’ van Ajax.

Vanuit de Flying club was het snel terug naar Groesbeek waar we ook onze jaarlijkse feestmiddag hadden, een gezellig samenzijn waarbij de vrouwen veelal goed vertegenwoordigd zijn. Ik heb het al vaker gezegd. Spelplezier begint in de club, daar moet je het zoeken als basis. Dat geldt veelal voor de snelheidsspelers, de fondspelers zoeken dit in hun Nationaal Inkorfcentrum. De nieuwe regel met het verbod op invliegduiven zou dit moeten versterken, echter, dit gaat geheel voorbij aan ‘eerlijk spel’ waar we al veel over hebben kunnen lezen. Tevens is dit een maatregel waarin ik niet geloof en ik denk dat ons NPO een beetje voorbij gaat aan het vermogen van ons fondmannen om onze eigen route als voorbereiding uit te stippelen en ons niet zo snel uit het veld laten slaan. We zullen zien wat het wordt en waar het toe zal leiden. Ik adviseer de NPO in elk geval alvast duizenden gummi’s te bestellen en te verstrekken aan alle centra……………………..

Gekoppeld! Ja, de kwekers en één ploeg vliegers zijn inmiddels gekoppeld. Benieuwd wat het gaat brengen weer. Het niveau is weer wat omhoog gegaan ben ik van mening door gerichter te koppelen. Een koppel om er even uit te lichten is ‘152’ x ‘011’. Een koppel 100% Cor de Heijde, doffer komt uit de ‘332’, vader ‘Kleine
Blauwe’, 1e Nationaal St. Vincent, gekoppeld aan een dochter van een stamkoppel van Cor, namelijk ‘Don Michel’ x ‘Perpignan 500’ duivin. De duivin is een dochter van ‘Louis’, gekoppeld aan een dochter van ‘Don Michel’. Ik zette dit koppel afgelopen augustus al even samen en kweekte er al een jong van wat me zeer aanstaat, vandaar dat ze weer terug op elkaar staan. Ook bij de vliegers wat leuke koppels samengezet, een deel wordt gebruikt als onderlegger, deels worden de jongen behouden.

In de media staan we ook weer even volop in de schijnwerpers op www.marathonnoord.nl. Mike Freriks stelde me als bestuurder een aantal vragen van waaruit een aardig verhaal is ontstaan. Op www.duiven.net staat onder Superfondclub SFG een bon van zowel ons fondhok als ons snelheidshok.

Komend weekend weer diverse duivenactiviteiten op stapel, volgende week meer daar over!


 

Het is begonnen!

23-01-2017


Zo mogen we het wel stellen als de eerste koppels al weer hun eieren in de schalen hebben liggen. Onze snelheidsclub is aan het kweekseizoen 2017 begonnen. Wat hebben we een mooie koppels samen weten te stellen! Elk jaar heb je dit gevoel weer en kijk je vol verwachting en hoop uit naar de te kweken jonge lichting.
Door onze prestaties in seizoen 2016 is onze verwachting dan ook weer hoger dan de voorgaande jaren. We krijgen meer duiven op het hok die hebben laten zien dat ze kwaliteit bezitten, kwaliteit op de vluchten en kwaliteit in de kweek. Hierdoor gaat het niveau van de vlieg- en kweekstal omhoog.

Eén koppel wil ik er toch even uitlichten : ‘Gaudi’ x ‘Noa’. ‘Gaudi’ is een kleinzoon van ‘Fabio’ en al enige jaren een topkweker op onze hokken, rechtstreeks gehaald bij Team Eijerkamp in Brummen. Inmiddels vliegen al diverse kinderen met verschillende duivinnen 1e prijzen, volgens mij tikken we de 10 al aan. Vorig seizoen nog de 2e NPO Melun met een volle dochter! Dan mag je met recht een topkweker genoemd worden. Het Van Loon-ras bewijst dan ook jaar in jaar uit van ongekende klasse te zijn, ook Team Eijerkamp erkent de grote waarde van dit ras. ‘Noa’ is de verrassing van 2016 met een 1e NPO Blois en 5e NPO Chateauroux. Zij stamt af van een zoon ‘Der Beste’ van Peter Janssen (onlangs voor veel geld verkocht via Pipa) en uit een dochter van ‘Kain’, weer zo’n icoon van Team Eijerkamp. Hiermee hopen we een nieuw topkoppel te formeren, echter, garantie is er niet.




Toch is mijn geloof in goed x goed enorm sterk en wat mij betreft de sleutel tot succes. Ik neem hierbij Bas Verkerk dikwijls als voorbeeld. Nooit verkocht hij een topper en kweekte er een kolonie topduiven mee. Wat je ook nogal eens ziet is het overslaan van een generatie. Dus de kinderen van een topper zijn prima kwekers, terwijl deze niet altijd topvliegers zijn. Hier ligt dan ook direct weer een moeilijkheid in verborgen. Die moeilijkheid is tweeledig. Allereerst hebben we dikwijls simpelweg niet de ruimte om naast de topvlieger een x-aantal kinderen op de kweek te zetten. Met name op de fond weten we dat het een aantal jaren kan duren aleer we wetenschap hebben van de kwaliteit van de nakweek. Voor je het weet zit je dus met een berg kweekduiven. Ten tweede, en feitelijk het belangrijkste, de kwaliteit van deze kinderen moet minimaal van hetzelfde niveau zijn als de topper! Tsja, en daar ligt dan ook meteen de complexiteit en de grote valkuil! Hoe herkennen we dit? Hier komt de kwaliteit van de melker in mijn beleving naar voren. Het herkennen van de kwaliteit. Ik moet zeggen dat ik hier zelf ook enorm zoekende in ben, maar langzaamaan leer van mijn eigen duiven en de spelers die ik hoog heb zitten. Dit komt omdat het niveau omhoog gaat. Als je dan een redelijke homogene stam duiven hebt dan vallen je bepaalde eigenschappen en kenmerken steeds weer op bij de betere duiven. De kunst is hier vervolgens op te selecteren. Ik probeer ook telkens te leren van topspelers als Evert-Jan Eijerkamp, Henri Hoeks en Cor de Heijde. Dit zijn mensen met een kijk op duiven, een visie, mensen die kwaliteitseisen stellen aan duiven en alleen voor het allerbeste gaan en dan ook het allerbeste op het hok hebben zitten. Geen van deze mensen heeft de gave om klakkeloos de toppers eruit te vissen, maar dit heeft niemand. Wel zijn dit mensen die al jaren bezig zijn met een stam duiven en deze stam op hoog niveau houden.

Cor de Heijde is wat mij betreft de beste kweker van ons land met een eigen stam. We zijn inmiddels 2 diefstallen verder en tot 2 keer toe is Cor sterker teruggekomen dan ooit en nog altijd met dezelfde lijn als 'vroeger', de lijn van de 'Klamper'. Ik heb het voorrecht om een kijkje in de keuken te krijgen in Made en het bulkt daar van de kwaliteit, geloof me, maar belangrijker nog, het mes is er ook vlijmscherp! Dit betekent dat een duif niet zomaar op de kweek terecht komt, deze moet aan de gestelde eisen voldoen anders wordt deze resoluut verwijderd. Nogmaals, alleen het beste is goed genoeg en met minder wordt geen genoegen genomen. Natuurlijk, ook hier blijven de prestaties wel eens achter bij de verwachtingen. We weten echter allemaal dat goede basis de absolute basis vormt voor succes, maar dat ook de andere voorwaarden als hok, vorm, voorbereiding en gezondheid op orde moeten zijn. Nee, in de hedendaagse duivensport is ‘op orde’ niet meer genoeg, dit moet ‘TOP’ zijn. We hebben veel spelers zien komen en gaan die een zogenaamde eigen stam hadden opgebouwd. Zij boetten in mijn beleving over de jaren heen aan kwaliteit in doordat DE eigenschappen van hun topduiven in het nageslacht onvoldoende overeind bleef en zij dit zelf niet tijdig hebben erkend.

Voor mij is belangrijk een eigen visie te ontwikkelen op de postduif, een visie die zich zal blijven ontwikkelen. Natuurlijk moeten we de adviezen van de toppers ter harte nemen, maar zij hebben niet de dagelijkse leiding over de kolonie. Dat heb je zelf, dus dit moet stroken je eigen visie op je duiven en je eigen systeem. Anders ga je het niet volhouden over meerdere jaren.  

Komende week gaan dan ook de fondduiven bij elkaar. Ik heb er enorm veel zin in. Op papier ziet het er allemaal veelbelovend uit, de praktijk zal het ons leren!




 

Daar sta je dan...................

10-01-2017

al jaren trekken we met een vast clubje naar Kerkrade voor het ZLU-feest. Helaas heeft dit 'feest' de laatste jaren ingeboet aan interesse qua bezoekers en de sfeer is niet overweldigend. De vele huldigingen zijn hier ongetwijfeld mede debet aan. Zelf kon ik er zaterdag niet bij zijn, mooie kans voor pa om het podium op te klimmen voor de bokaal voor de 21e Nationaal Pau. Dit werd behaald door onze kanjer, de 169, alias Casper. Deze doffer is de uitblinker van het hok de laatste 2 jaren met 2 op 2 in 2014 en 3 op 3 in 2015 waarvan 4x bij de eerste 170 Nationaal waarvan 3 ZLU vluchten. Hij is pas van 2013, dus zou komend jaar nog een goed jaar voor hem kunnen worden. Deze volle zoon van 'Louis' heeft alles van een echte crack, een geweldige duif in de hand en als hij in vorm steekt is hij zo rond als een kogel en zweterig met inkorven. Ik zou deze duif o zo graag aan mijn kweekstal willen toevoegen, maar eerst sowieso nog een jaar vlammen op het vlieghok. Zijn moeder is 'Ivora', een machtige dochter van 'Drogba', de klasbak van Eijerkamp. Een superduivin en al moeder van diverse kopduiven op Nationaal vlak. 'Drogba' zat toen gekoppeld aan een Hebberecht-duivin, die ook moeder is van topkweker 'zoon Henry' van Henri Hoeks. Zij is een dochter van 'Axl', topper op de hokken in Evergem.
 


Zondag kon ik zelf het vaasje (zeg maar vaas) in ontvangst nemen als 4e Keizer ZLU. Een prachtig kampioenschap blijkt nu! Hoezo blijkt nu???? Dit verdient misschien even wat uitleg. Ik had namelijk geen idee waarom ik er tussen stond en hoe je hiervoor in aanmerking kon komen. Blijkt dus 5 getekende duiven te zijn op meerdere vluchten. Om dan met Martens, Jellema, Batenburg en Droog het podium te delen is iets om trots op te zijn. Minder trots mogen we zijn op de omgang met Kees Droog uit Andijk die al zijn prijzen onder voorbehoud ziet en niet op het podium verschijnt. Zijn zege op Pau dateert inmiddels al van ruim een half jaar geleden en nog altijd is er geen duidelijkheid, een grote aanfluiting.............................. Daar sta je dan...... waar je altijd van hebt gedroomd wordt werkelijkheid. Op het podium in Kerkrade. Een podiumplaats op een vlucht is al bijzonder, maar, en dat is het mooie van de duivensport, dat kan iedereen overkomen. Het winnen van een dergelijk kampioenschap is echter niet voor iedereen weggelegd en daarvoor moet je echt van goede huize komen. Daar mag je dan ook met recht trots op zijn. Het geeft aan dat je niet afhankelijk bent geweest van één enkele vogel, maar in de breedte sterk hebt gepresteerd en dat is echt gaaf. Ik heb het al vaker gezegd, evenaring zal niet meevallen of misschien in 2017 wel onmogelijk! De verwachtingen zijn wat lager, maar de verrassingen waren er in 2016 ook en duiven in vorm kunnen veel!! Daar houd ik me dus maar aan vast. Vervolgens zien we wel hoe het loopt. Ik kijk er in ieder geval al weer naar uit.

Waar ik ook naar uit kijk is het kweekseizoen 2017! Hier duurt het nog eventjes, maar de snelheidsduiven zijn inmiddels gekoppeld. Ook hier prachtige koppelingen, afwachten of er weer een klasbak uit voort kan komen. We hebben weer de hulp van Evert-Jan Eijerkamp gehad in het samenstellen van de koppels. Hier hebben we veel vertrouwen in, Evert-Jan heeft al meermaals bewezen kijk te hebben op duiven en wie kent het soort van Eijerkamp beter dan zijzelf! Met alle plezier bekijken we dan ook samen de duiven en zoeken we geschikte partners. Als we twijfelen of de kwaliteit blijft achter dan schakelen we bij en komt er een nieuwe duif in de kweekstal, net zo lang totdat de beste overblijven, de ideale weg naar succes. Natuurlijk, deze weg is niet voor iedereen weggelegd en wij voelen ons hier dan ook bevoorrecht bij. Vergeet echter niet dat ook wij van ver gekomen zijn en jaren hebben gezocht, gespeeld, gefaald, gekocht, gedood en weer opnieuw geprobeerd hebben!!! Je moet ook maar het geluk hebben dat je een witte raaf treft op je kweekhok zoals bij mij die fameuze 'Louis'. Ik raak er niet over uitgepraat, maar hoe ongekend sterk is zijn nakweek die telkens uitsteekt boven de rest lijkt het wel. Komend jaar verwacht ik zeker 40 kleinkinderen te kweken van deze kanjer. Natuurlijk is dit een risico, maar de afgelopen jaren ben ik alleen maar harder gaan vliegen toen in de 2e generatie nakomelingen aan de tand heb gevoeld. Inmiddels wordt er al uit de 3e generatie topduiven van hem gekweekt. We hebben er alles aan gedaan om hem te verankeren in onze stam en hier moeten we de komende jaren de vruchten van plukken. Eind vorig jaar koppelde ik hem nog op een superduivin van Cor de Heijde, een dochter van de 'Bordeaux', 1e Nat. Bordeaux, x de 1e NPO Cahors die ik mocht lenen. De nakomelingen hiervan zijn behouden voor de kweek en man man man, hier verwacht ik weer wat van hoor, bolletjes wol in de hand, plaatjes!!! Ik zoek dan ook het beste om tegen 'Louis' aan te zetten. Komend jaar gaat waarschijnlijk 'Lady Wilma' weer aan hem gekoppeld worden. Deze duivin komt rechtstreeks van Henri en Wilma Hoeks uit Bovensmilde en is een volle zus van de 1e Nationaal St. Vincent. In 2014 stond dit koppel ook al samen en ik kweekte er de 390 en 391 uit. Als jaarling vielen ze samen als eerste jaarlingen op de klep van Orange. Als 2-jarige won de 391 als de 91e Nationaal Pau, de 390 was te laat van Barcelona. Zoals het wel vaker gaat zijn beide vervolgens verspeeld later in het seizoen. Zeer, zeer jammer natuurlijk. Maar, ik heb een broertje aan Henri Hoeks gegeven en die kweekte er al een duif van die dit jaar goed aan de prijs zat van Bergerac 1:10 NPO. Zelf heb ik er ook nog eentje van op de kweek zit en dit is echt een beauty in de hand. Afgelopen jaar voor het eerst uit gekweekt met 2 verschillende duivinnen en deze staan me zeer aan. Kortom, mogelijkheden te over, maar ik heb wel geleerd dat de nakweek goed moet zijn al in de hand, let wel, bij mijn soort duiven! Bij een ander is dit misschien minder het geval, maar telkens kan ik bij m'n beste duiven maar weinig afkeuren in de hand. Dit is daarom al een eerste graadmeter geworden. Duiven die me niet aanstaan, ongeacht komaf, gaan weg. De kans dat dit een goede wordt is te klein.

Mijn vliegers worden dit jaar voor het eerst in jaren gericht gekoppeld qua afstamming. Dit omdat er veel familie onder de duiven zit en ik van diverse duiven jongen wil aanhouden. Ook kunnen er zomaar wat kweekduivinnen tegen goede vliegdoffers komen te staan. Liefst zou ik geen kwekers hebben en alleen uit de vliegers kweken zodat je ECHT een familie op het hok krijgt, maar zover zijn we nog lang niet. De basis moet eerst nog stukken breder en beter worden. Daarbij is kweken een hobby van mijn vader en die moet natuurlijk ook bezig blijven he! ;-). Doordat er een afdeling bij is gekomen na de sloop van de garage hebben we ook wat meer mogelijkheden met de duiven qua huisvesting. De jongen en de duivinnen krijgen zo een groter hok ter beschikking wat een stuk prettiger is voor mens en dier. We gaan proberen dit niet ten koste te laten gaan van de kwaliteit doordat de kwantiteit wat omhoog gaat. Een jaarlijkse goede aanwas is echter een must om op topniveau te presteren, voor je het weet ben je na een paar kwaaie vluchten weer ridder te voet, het kan snel gaan. Op basis van afstamming en karkas van de duif durf ik inmiddels veel makkelijker jongen aan te houden van de jaarlingen, ik zie het zelfs als een sport om van een aantal koppels jongen aan te houden die beter gaan worden dan van de kwekers. De 10-338 was een echte topper voordat hij werd gegrepen door de roofvogel, hij werd geboren uit jaarlingen, per ongeluk, maar als jaarling zette ik hem zelf wel als getekende op Nationaal Bergerac en hij speelde toen top 150 Nationaal tegen bijna 10.000 duiven. Herkennen van klasse, niet makkelijk, wel zo prettig. Een dochter van hem hield ik achter voor de kweek, het bloed is dus niet weg! Let wel, ik kan er ook niet in kijken, maar observatie en op gevoel afgaan doet al heel veel. Als je dan positief of negatief verrast wordt moet je er lering uit trekken om het de volgende keer weer beter in te schatten vooraf. Dak maakt de duivensport zo mooi.......................................

O ja, prachtig ook nog even de foto die ik zaterdagavond van mijn vader kreeg van Jan Janssen die op het podium stond bij de Nationale Marathon als 10e. Jan was jarenlang de te kloppen man, viel van zijn voetstuk, maar is inmiddels weer aardig opgekrabbeld, getuige zijn prestaties de laatste jaren. Altijd vertrouwen gehouden in zijn duivenstam en beetje bij beetje vers bloed ingebracht van diverse goede spelers. Nu is het zaak voort te borduren op de beste duiven en niet te veel vreemd bloed meer bij te halen, maar juist meer van het beste bloed. Niet te veel natuurlijk, want kan niet zo zijn dat hij mij weer voorbijstreeft (hahaha). De concurrentiestrijd is gezond en ik durf zelfs te beweren dat het elkaar helpen met kleine dingen als lappen, klokken afslaan, duifje ruilen, etc. alleen maar versterkend werkt. Ook af en toe eens sparren over hoe je tegen zaken aan kijkt als je twijfelt is wel zo prettig. Jan, nogmaals, van harte gefeliciteerd met deze prachtige prestatie, ga zo door!

Rest mij de lezer een zeer gezond en gelukkig 2017 te wensen, ook namens mijn vader, met heel veel sportieve successen komend seizoen!

p.s. er komen nog 3 bonnen in de veiling van mezelf dit voorjaar, Superfondclub, Fiante en Club der Azen.



 

  

Kerstmijmeringen

27-12-2016
 
Dit jaar echt effe uitzien naar de kerstdagen. In een periode van september tot en met eind december is het weer volle bak geweest. Volle bak met alle activiteiten van werk en privé en dat terwijl het duivengebeuren dan op een laag pitje staat. Volle bak voor het hele gezin en dus echt effe toe aan een kerstperiode met wat meer rust, geen werk, geen voetbal, geen duiven, effe proberen te ontsnappen uit de sleur en genieten van elkaar.

Afgelopen weekend stond de veiling van het kweekhok van onze vriend Peter Janssen uit Kleve op het programma. Hier hebben we toch echt wel naar uitgekeken afgelopen periode na de verrassende beslissing van Peter om zijn kweekgoud van de hand te doen. Echter, als je al zoveel jaren aan de top staat en nog altijd in bezit bent van een imposant hok vliegduiven, geeft dit misschien wel weer een extra motivatie om nieuwe topduiven te kweken. Van vrij veel topduiven hebben wij het voorrecht om nazaten op ons hok te hebben. In 2013 kwamen de eerste duiven onze hokken versterken en zuiver of in kruising met de topduiven van Hans en Evert-Jan Eijerkamp hebben voor een belangrijke kwaliteitsimpuls gezorgd met als hoogtepunt afgelopen jaar 1e, 2e en 5e NPO op de dagfondvluchten. Door de verkoop van de kweekkolonie van Peter zullen we dan ook extra alert zijn om deze Gouden lijnen niet verloren te laten gaan. Groot voordeel is de leeftijd van deze duiven, de oudste duiven zijn immers van 2013!

Afgelopen zaterdag waren we ook nog even op bezoek bij onze vrienden in Brummen, bij Hans en Evert-Jan Eijerkamp. Duivenvrienden van het eerste uur, inmiddels kom ik als broekie in de duivensport al 25 jaar over de vloer in het mekka van de duivensport. In 1991 trad ik voor het eerst de hokken binnen op Greenfield Stud, toen al een waar paradijs. Anno 2016 heeft het bedrijf Eijerkamp zich verder ontwikkeld tot een topfirma in de Internationale duivensport met een enorm kwaliteitsniveau. Van hun investeringen profiteren vele liefhebbers in binnen- en buitenland. Dankzij de grote inspirator Hans Eijerkamp himself is het op dit moment een goed gestructureerde machine waarin ieder zijn taken kent en uitvoert, alles met als doel topduiven te kweken en topprestaties te behalen. We mochten zaterdag de laatste aanwinsten nog even in de hand nemen uit de kweekboxen. Hoogtepunt voor mij was toch wel een dochter ‘Jackpot’ die gekoppeld zit op ‘Olympic Hans’. Een waar topmodel in de hand, een lust voor de liefhebber. Op de terugweg neem je dan nog even de dag door en luidt dan toch wel de algehele conclusie wat een voorrecht het is om tot de vriendenkring van deze mensen te behoren, de passie die 25 jaar geleden al aanwezig was leeft hier nog altijd voort en het enthousiasme maakt zich vanzelf meester van de bezoeker.



25 jaar vriendschap gevangen in één foto, Rien, Hans, Bas en Evert-Jan.

Al nalezend lijk ik mezelf bijna schuldig te maken aan een vorm van zweverigheid wat natuurlijk niet de bedoeling is. En nee, het is ook niet mijn bedoeling een reclamezuil van bovenstaande kampioenenhokken te worden. Zaak is wel om bewust te blijven van de bijzondere band met zowel Peter Janssen als met de familie Eijerkamp die veel verder gaat dan ‘even naar de duiven kijken’. Het wederzijds respect is groots.

Er wordt inmiddels al hard gebroed op de het nieuwe kweekseizoen en het samenstellen der koppels. Met name pa is al flink in de weer geweest met de pen en de inkt vloeit rijkelijk over het papier. Zelf ben ik ook al druk geweest met een lijst en ben ik tot de conclusie gekomen dat ik te krap zit in de duivinnen op het moment. Na de selectie heb ik me niet bezig gehouden met aantallen of wat dan ook, dus dit is wel een beetje onhandig om daar nu achter te komen. Een aantal oplossingen dienen zich aan:

1) bewezen vliegduivinnen naar de kweek zetten.
2) jonge duivinnen inzetten voor de kweek.
3) aanschaf van nieuwe duivinnen.

Voor alle opties is wat te zeggen. Echter, optie 1 valt direct af. De selectie op het vlieghok was dit jaar hard maar rechtvaardig, een nieuwe greep uit deze ploeg vormt direct een aanslag op de kwaliteit van de ploeg voor komend jaar en meeste van de oudere bewezen duivinnen zitten klaar voor Barcelona 2017. Daarbij, van deze duivinnen wordt al gekweekt, zij het vanuit het vlieghok. De volgende optie zijn de jonge duivinnen gebruiken. Dit is zeker een optie, echter, deze komen voort uit het kweekhok en slaan dus een generatie over waarbij voor mij eerst de kwaliteit van de ouders onmiskenbaar aangetoond moet zijn. Een optie zou zijn om dochters van ‘Louis’ terug te zetten, maar dit gaat niet, simpelweg omdat dan veel te veel direct ‘Louis-bloed’ op de kweek komt te zitten. We moeten waken om niet te veel aan inteelt te gaan doen. Daarbij heb ik deze dames hard nodig in mijn vliegploeg voor komende jaren. De derde optie lijkt dan ook de meest voor de hand liggende optie, het bijhalen van enkele duivinnen.

Hoe ga je dan te werk? Een zeer interessante vraag waarbij het antwoord nog niet zo heel eenvoudig is. De laatste jaren hebben we hard geselecteerd en hierdoor ook jaarlijks steeds harder gespeeld. Het gevolg hiervan is dat het aantal hokken dat je op papier beter kan maken jaar na jaar afneemt. Hiermee bedoel ik dat het niet handig lijkt om bij hokken aan te kloppen die minder presteren dan jezelf. In 2016 heeft op de ZLU alleen Jelle Jellema harder gepresteerd in Noord-Oost Nederland getuige het kampioenschap bij Fiante. In deze contreien heb ik echter nog veel bewondering voor coryfeeën als Willem Mulderij en Coen van Haarlem die ook zeer goed hun mannetje staan en weten wat kopvliegen is. Ik doe nu zeker mensen tekort, maar dit zijn de namen die me even door het hoofd schieten. In eigen regio zitten ook diverse kanjers, maar dikwijls ontbreekt het bij hen nog aan de constante factor om op 7 vluchten te schitteren. Bij Jelle dan maar bijhalen? Nee, dat is helaas niet mogelijk. De beste duiven gaan via Pipa de verkoop in en zijn simpelweg te hoog gegrepen voor ons. Wat ik ook van belang acht ik de stamvorming die we een aantal jaren ingezet zijn. De duiven van Cor de Heijde en Henri Hoeks vormen hierin op dit moment de basis. In beide hokken heb ik dan ook een rotsvast vertrouwen getuige hun prestaties. Cor de Heijde heeft in 2016 niet het jaar gehad als de jaren ervoor, ook vrijwel onmogelijk, maar hier lagen ook andere prioriteiten die een leek niet kent. Dit doet echter niets af aan de kwaliteit van de De Heijde duif. Henri Hoeks heeft bewezen in 2016 met zijn comeback nog altijd een
geduchte tegenstander te zijn. Wat op het eerste oog misschien op een catastrofe leek uit te draaien op Perigieux is misschien achteraf wel het startschot van een nieuwe roemrijke carrière in de duivensport voor Henri, en niet te vergeten Wilma. Bij Henri gingen vele duiven verloren van zijn grote ploeg onervaren duiven. Echter, wat terugkwam slaat vrijwel allemaal weer terug naar de oude lijnen van de Samurai en Yolanthe, duiven die hem al de podia hebben gegeven in het verleden. Na de zaken weer op orde te hebben gekregen en de motivatie weer gevonden te hebben, werd o.a. nog even een 1e NPO Cahors gewonnen en een 18e Nationaal Limoges (MET EEN ZOON VAN ‘LOUIS’ X DOCHTER ‘ZWART GOUD’, rechtstreeks van ons hok). Daarnaast heb ik een geweldige dochter zitten van ‘Drogba’, fondicoon van Hans en Evert-Jan Eijerkamp, moeder van inmiddels al veel Nationale kopduiven. Via Eijerkamp zijn we nu ook al in contact met Albert en Michel Willems, het fondhok in Eisden-Maasmechelen. Hier haalden we al een dochter van Maike, hun absolute topduif, waarin we veel vertrouwen hebben voor de toekomst.

De aanvulling moet dan ook uit deze contreien komen, hier willen we mee verder. We zullen komende weken bezien hoe dit zich zal ontwikkelen, waar een buitenkans zich aandient. In elk geval hebben we nog even de tijd. Wel is dit het moment om een ieder een goed uiteinde en een geweldig 2017 toe te wensen in goede gezondheid en met veel persoonlijke successen.


Duiven gescheiden

12-12-2016
 
Afgelopen weekend zijn de duiven gescheiden, zowel de oude als de jonge duiven. Ik heb het dan over de vliegploeg voor de marathonvluchten. De kwekers zitten al enige tijd zonder hun partner. Ook het snelheidshok is al een tijdje gescheiden. Dit geeft je even de kans om alles in de hand te nemen, alles op te schrijven en te
beoordelen. Ik moet zeggen dat ik zeer verwachtingsvol ben over de jonge lichting. Je merkt dat we door de focus van de lijn van ‘Louis’ meer en meer een eenheid op het hok krijgen, duiven die je in de hand krijgt en waarvan je zegt ‘ja, dit kan er weer eentje worden’. Daar zoeken we naar in de kweek, dit soort duiven zijn de basis van de successen. Het hokje met late jongen zou je bijna belachelijk noemen, zo’n kanjers nu al in de hand, een verrassing. Ook de jonge duiven die we afgelopen jaar op ons hok kregen van Eijerkamp-Willems staan ons zeer aan. Benieuwd hoe deze ‘Belgen’ zich staande houden komend jaar. De duiven zijn nagenoeg door de rui, ook de latere jongen die pas begin juli naar buiten gingen zijn bijna klaar en inmiddels mooi gegroeid. De duiven zijn wat aan de zware kant, maar dat vinden we niet erg in deze tijd van rui. Nu ze er door zijn halen we de broekriem wat aan richting de start van de kweek. Naar verwachting zal dit zo half januari zijn. Uit de succesvolle vliegploeg van 2016 gaan we zeker van een aantal koppels de jongen aanhouden, hiertoe koppelen we wellicht een aantal kweekduiven op het vlieghok. We zijn nog aan het broeden op de samenstelling van de koppels en kan zomaar zijn dat komende weken links of rechts nog een duifje wordt opgehaald.

Door een verbouwing in de tuin hebben we wat meer mogelijkheden gekregen qua hokbezetting. De duivinnen huisden op een hokje waar er maximaal 30 in konden. Nu we er zo’n 45 hebben zitten zochten we naar een oplossing. Met de sloop van de garage is deze gevonden en krijgen de duivinnen een nieuw onderkomen.
Hierdoor kunnen we de jongen of een groter hok geven of een hokje voor laatjes aanhouden. Wat we hiermee doen kijken we wel naar verloop van het kweekseizoen. Soms doet zich nog een buitenkans voor om wat samen te kweken, te ruilen of wat dan ook. Als je hier dan een apart hokje voor hebt is dat zeer wenselijk. Qua
vliegduiven zitten we komend jaar dus wat ruimer bezet, vooral door de ploeg 2016. De ploeg 2015 en ouder bestaat uit 30 duiven waar een strenge selectie over is gegaan, behalve op de jaarlingen vanwege de geringe aanwas. Die krijgen in 2017 als 2-jarige pas hun examens voorgeschoteld, ook hier zijn we benieuwd naar de resultaten. Inmiddels is een voldoende niet meer genoeg en streven we naar mooiere rapporten. Na het seizoen 2016 mogen de verwachtingen natuurlijk ook wat bijgesteld worden, maar dit komt ook vanuit de kweekstal die nu beter in balans is en steeds beter van kwaliteit lijkt te worden. Garanties hebben we echter niet, maar hoop is er altijd. Qua deelname aan vluchten kijken we het nog even aan. Dit hangt sowieso af van hoe de programma’s eruit gaan zien. Waar 2016 in het teken stond van alle vluchten een keer meedoen, ligt in 2017 de focus meer op maximaal rendement per vlucht/per duif.

Dan de discussie van het invliegen. Wat een sof voor de duivensport!!!!!!!! Dit agendapunt voor de NPO-vergadering lijkt men er even door te willen drukken, een grote schande. Het is te hopen dat men tijdig inziet dat dit een kansloze missie wordt. Eerlijk spel, dat is een streven binnen de sport op bestuurlijk niveau. Als wij in Groesbeek met de fondmannen al onze duiven spelen op een vitessevlucht hebben we met 4 spelers meer duiven dan alle snelheidsmannen bij elkaar. Natuurlijk mooi als senior dan een 1e speelt, immers, tegen 650 duiven klinkt mooier dan tegen 305 duiven. De werkelijkheid is natuurlijk anders, maar dat ziet een leek niet en leest de uitslag zwart-wit waar de prijspercentages de lucht in schieten. Daarbij moeten de klokken gesteld worden en gummi’s uit het stof gehaald worden, iets waar geen fondliefhebber op zit te wachten. We gaan het volgen.

Laatste nieuws is een liefhebber die van Afdeling 8 naar Afdeling 9 overstapt. U kent onze inspanningen om in Brabant lid te worden, zelfs nog dit voorjaar. Dit werd resoluut van de hand gewezen door bestuur Afdeling 8. Nu gaat er dus een lid naar Afdeling 9. We gaan ons nog verdiepen in deze besluitvorming, hier komen we binnenkort op terug en waar nodig zullen we bestuurders ter verantwoording roepen in het belang van de duivensport!!!!!!!!!!!!!!


Duivenmode

31-10-2016

Het is van deze tijd. Modetrends in de duivensport. Op dit moment staat de Jellema-duif op eenzame hoogte in de duivensport. De verkoop op Pipa die gisteren afliep liet dan ook weer ongekende bedragen zien. Een gemiddelde van ruim boven de € 5.000,. Laat ik voorop stellen enorm ontzag te hebben voor Jelle, zijn duiven en zijn prestaties. Niet voor niets haalde ik er 10 jaar geleden als eens duiven, toen nog in Friesland. De vraag is natuurlijk, zijn deze duiven zoveel beter en zijn de bedrag te rechtvaardigen? Op Toppigeons waren dit weekend 2 verkopen van Dik van den Berg en Pie Schurgers. Hier werden Nationale winnaars en topvliegers geveild. De Nationale winnaar van Dik van den Berg komt dan nog boven het gemiddelde van Jellema uit, terwijl de duiven van Schurgers dit niet eens redden. Vreemd eigenlijk toch, duiven waarvan we het geslacht soms nog moeten afwachten brengen al meer op dan duiven met een indrukwekkend palmares. Dit is duivensport anno 2016. Ik verkocht zelf al eens 2x duiven op Toppigeons. Jongen uit mijn allerbeste duiven gingen voor het minste geld weg, waarom? De stamboom was het minst imposant. Hoe mooier de stamboom, hoe hoger de bedragen die men ervoor wil geven. Verwacht dat hier vaak ook weer opkopers tussen zitten, die de duiven dan weer voor de handel doorverkopen naar het buitenland.

De duivenmode biedt dan ook weer kansen voor de slimmeriken. Als je echt op zoek gaat naar kwaliteit op basis van uitslagen dan kun je een aanzienlijk aantal verkopers schrappen. Deze teren op stamboom en dikwijls prestaties van anderen met ditzelfde ras. De slimmerik is misschien wel degene die niets koopt op internet, maar aanklopt bij die topspeler die het commerciële pad niet bewandelt en bij huis best een paar jonkies wil slijten tegen acceptabele bedragen. Kijk bijvoorbeeld naar de middaglossingen en dan beperk ik me even tot mijn eigen regio. Vader en zoon Driessen uit Wijchen staan hier op eenzame hoogte, inmiddels ook in de top op Nationaal vlak in de sector en dit al sinds jaar en dag. Verwacht hier echter geen spectaculaire verkoop, niets van dat. De toppers gaan zelfs gewoon weer mee op de volgende krachtproef na het winnen van een Nationale vlucht. Zou je hier ook € 5000,- voor een jong betalen aan huis uit het beste? U kunt het antwoord zelf wel verzinnen denk ik.

Laat ik nu niet doen alsof ik tegen de aanschaf ben op internet, zelf kochten we er immers ook verschillende via dit medium. Soms zijn er ook spelers die niet aan huis verkopen, maar die enkel via internet een aantal duiven aanbieden. Dit is ook voor ons de reden geweest dit in het verleden te doen via Toppigeons. Wat zou ik dan nu doen als ik zou moeten starten met duiven en zou gaan voor de top? Ik zou me wenden tot liefhebbers die met niet veel duiven meedoen met de besten en dit al jaren lang. Vooral dat laatste is van belang. Ik put liever uit een stam die zich al sinds jaar en dag bewezen heeft. Dit deed ik in 2006 ook met de aanschaf bij Jellema, Jan Peters en Cor de Heijde. De successen anno 2016 zijn nog altijd een gevolg van deze visie. Wat echter moeilijk blijft is het succes behalen met een enkele aangeschafte duif. Zelf moeten we er ook 80 kweken om een enkele topper over te houden, net als het gros van de liefhebbers. Koop 2 duiven bij liefhebber X en verwacht dan niet direct Keizer van de ZLU te worden. Zo makkelijk gaat dat niet. Koop er ook nog 2 bij liefhebber Y en 2 bij liefhebber Z. Zet deze tegen elkaar en kweek er een hok vol van. Daarna gaan spelen, jaar erop de koppels anders samenstellen, weer veel kweken en nog meer spelen. Na 3 jaar heb je een aardig beeld van de
kwaliteit op het hok. Ga niet direct weer kinderen uit de aangeschafte duiven achterhouden voor de kweek, nee eerst bewijs van kwaliteit halen op de uitslag. Van de beste vliegers kunnen vervolgens ook de jongen worden aangehouden. Op eigen kweekhok zitten er enkel kinderen van ‘Louis’. Van de andere kwekers nog niets, tenzij gekoppeld aan 'Louis'. Ook hier willen we eerste het bewijs van de kwaliteit in minimaal 2 generaties. Komend jaar kijk ik ook echt uit naar de jonkies uit mijn vliegers. Hier ga ik ook wat jaarling koppelingen maken waarbij ik de beste lijnen probeer terug te kweken en van duiven als de 169, 387, 161 en 823 wil je gewoon
de jongen aanhouden. Dit zijn de duiven die succes brengen, wat is mooier dan er kinderen van te testen?



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10....52

volgende >>

 

Weijers Duiven | Postbus 149 | 6560 AC Groesbeek | Tel. 024 - 397 02 01 | Fax. 024 - 397 05 95 | info@weijersduiven.nl