Update 11/12

11-12-2017

Het was een bijzondere week. Pa is afgelopen week unaniem gekozen tot nieuwe voorzitter van onze club!! Mooi dat hij zich hiervoor heeft aangemeld. De vorige voorzitter had die rol al 20 jaar bekleed en tegenwoordig mag je gewoon zeer content zijn als er mensen zijn die de handschoen willen oppakken op bestuurlijk niveau. Als voorzitter ben je toch het uithangbord van de vereniging en doordat senior nu de ruimte in tijd heeft gekregen door terugtreding uit het arbeidsproces is dit een mooie invulling voor hem, maar zeker voor de club.

Van de week nog druk aan het puzzelen geweest met mijn eigen koppeldatum. Ik wilde wat later gaan koppelen, omdat mijn toch voor de natoer bestemd zijn. Echter, van de andere kant wil ik ook graag 'klaar' zijn met kweek bij mijn vliegduiven op het moment van start loslaten. Dit is enigszins in strijd met elkaar, dus hier moet ik nog even over denken. Daarnaast is er de wens om weer op nest te gaan vliegen. Van belang is het hierbij dat de duiven richting de vluchten toe gekoppeld worden. In de basis win ik hier niet zo heel veel mee, omdat dan pas eind mee gekoppeld gaat worden in de aanloop naar het vliegseizoen. Dan zit is alsnog lange tijd met loslaten van 2 ploegen duiven op weduwschap. Het aankoppelen vanaf moment van loslaten is eigenlijk geen optie, voordat het vliegseizoen dan goed op weg is beginnen ze al aan hun 3e nest en dat willen we niet. Hier moet ik dus nog eens goed over nadenken en met senior overleggen, ik ben er nog niet uit.

Waar ik wel uit ben, en misschien verrassend, is dat er vanaf 26 januari nog een aantal duiven in verkoop komen. Ik bemerk de vraag naar mijn duiven en waardering die ik ontvang links en rechts. Ik zit echter niet verlegen op aanloop bij huis en dan is dit een mooie tussenweg. Insteek is een aantal geselecteerde duiven waarvan ik denk dat deze een meerwaarde op ieders hok kunnen zijn. In de verkoop komt in elk geval een kind van stamduif 'Louis', maar ook van 'Kasper' (13-169), onze stervlieger, gekoppeld aan de 14-387, een andere topvlieger met 3 op 3 in 2016. Dit is een koppeling van 'Zoon Louis' x 'Kleindochter Louis'. De duiven zullen geveild worden via www.duiven.net. Meer info komende tijd in deze updates.

Op dit moment is er nog een bonnenverkoop te vinden waar de naam 'Bas Weijers' in verschijnt. Op www.bonnenverkoop.nl onder PV Snel te Smilde staat een bon van mezelf. Dit vanwege mijn maatje Henri Hoeks die bereid was voor Groesbeek een schenking te doen (zo gaat dat, u kent het.......). Dit loopt tot 15-12 op internet. Op P.V. Nooitgedacht te Ochten via www.duiven.net is onder koop 27 een bon te vinden van senior, dus onder 'Rien Weijers'.

Op 14/12 loopt de internetveiling van P.V. de Reisduif op www.duiven.net af. Deze worden zaterdag in ons lokaal in Groesbeek via een eindverkoop aan de man gebracht.






Update 04/12

04-12-2017

Vinger aan de pols! Met rasse schreden gaan we richting kweekseizoen 2017-2018. Zelf zijn we inmiddels volop in voorbereiding. Met name onze snelheidsduiven moeten nu optimaal worden voorbereid, omdat we al deze maand gaan koppelen. We gaan dus wat eerder koppelen dan voorgaande jaren. We willen onze jonge duiven wat meer ervaring laten opdoen en hebben ondervonden dat het op het snelheidshok wat meer tijd kost om ze goed aan de gang te krijgen. Met goed aan de gang krijgen bedoel ik het vliegen en dan nog belangrijker het trekken bij huis. Dit als voorwaarde om aan het africhten te gaan denken. Waar we vorig jaar een stap gemaakt hebben om het jonge duivenspel weer onderdeel te maken van ons programma, willen we dit jaar op dit spel wat prestatiegerichter gaan kijken. Van belang is dan dat de duiven er klaar voor zijn en dit denken we om te beginnen te bewerkstelligen met wat eerder te koppelen.

De koppels staan inmiddels voor het grootste gedeelte op papier. De duiven hebben hun verenkleed ingewisseld voor een nieuwe en hebben het winterregime met verplichte enting en paratyfuskuur voltooid. De fondrakkers krijgen nog wat meer tijd, hier moet de definitieve planning qua koppeldatum nog nader uitgewerkt worden. Ook hier staan de koppels al zoveel mogelijk op papier. Afgelopen zaterdag nog even de zomerjongen bekeken. Ik maakte wat specifieke koppelingen, puur voor de kweek. Zo maakte ik de koppeling ‘152’ x ‘135’ (deze laatste had ik afgelopen jaar te leen van Cor de Heijde en mag ik bestempelen als een van de fijnste duiven die ik ooit op mijn hok mocht hebben). De ‘152’ is een halfbroer van de ‘Kleine Blauwe’ van Cor de Heijde, 1e Nat. St. Vincent. Zijn vader is de 06-332, een volle broer van onze stamkweker ‘Louis’. De moeder van de ‘152’ is een dochter van een elitair koppel en wel ‘Don Michel’ x ‘Perpignan duivin 500’. Kijk de stambomen er maar eens op na, dit koppel komt zeer dikwijls terug in de bewezen duiven op de hokken in Made, maar ook bij anderen. Om dit koppel is het mij dan ook te doen. De ‘135’ immers, stamt aan vaderskant ook uit dit koppel, haar vader is een volle zoon, maar ook aan moederskant zit dit koppel verweven. Kortom, van 3 kanten gekweekt naar het superkoppel ‘Don Michel’ x ‘Perpignan-duivin’. Prettige bijkomstigheid is verder dat de ‘135’ een kleindochter van de ‘Witpen’ is, stamduif op het hok van Frans Bungeneers. Ik moet zeggen dat ik te spreken was over de nakweek van dit koppel en deze zeker ga inpassen in mijn kweekstal. Zo ook de kinderen van ‘Louis’
x ‘Dochter Louis 764’. Deze inteelt-producten hebben nu reeds een zijdezacht verenpak en passen geweldig in de stam. Let wel, de basis is dat de duiven me moeten aanstaan. Dit heb ik inmiddels wel geleerd. Als hier wat ‘fouten’ in zitten ga ik er niet uit kweken en zal ik ze ruimen, ondanks de geweldige afstamming en energie die we er in gestoken hebben. Zo probeer ik de stam te versterken zonder direct weer nieuw bloed bij te halen. Ik ben van mening dat het nog mogelijk is op dit moment om met de huidige basis aan kwaliteit te winnen. De rek is er nog niet uit! Natuurlijk blijf ik alert op buitenkansjes om in te passen en op dit moment lopen hierover wat afspraken. Ik ben zeer kritisch op deze inbreng en moet overtuigd zijn van de meerwaarde. Ook ik kan er niet inkijken natuurlijk, maar vertrouwen in duiven is voor mij van groot belang.

Een bon van Bas Weijers!!! Ja, ze zijn schaars dit jaar, maar er is er toch eentje gesignaleerd op duiven.net. Onze eigen club heeft een veiling (P.V. de Reisduif te Groesbeek) en ook pa heeft hier een bonnetje geschonken. Beide zijn voor een jonge duif 2018 op afspraak. Het voordeel van minder vliegen een jaar is dat je ook minder benaderd wordt. In 2016 een geweldig jaar en dus vele aanvragen, in 2017 stuk minder en dan tel je ook niet meer mee in de duivensport. Dit geeft wel rust, hahaha! Neemt niet weg dat je liefst wordt platgebeld he, dan weet je dat je top vliegt. Ach, in elk geval waardeer ik dan de koper die het vertrouwen in 2017 niet is verloren zullen we maar zeggen.




Update 27/11

27-11-2017

Kampioenschap of vluchtwinst? Een steeds weer interessante discussie. Zelf ben ik hier al dikwijls duidelijk in geweest. In 2016 koos ik bewust voor het ‘ZLU-kampioenschap’ door alle vluchten te spelen en op alle vluchten echte kanshebbers mee te sturen. Dit pakte, zoals bekend, buitengewoon goed uit. De slechtste Nationale prijs was toen op Narbonne een 210e, en dat van 7 vluchten. Niet verrassend werden hiermee een karrenvracht aan kampioenschappen binnengehaald op regionaal, maar ook op Nationaal niveau. De voorkeur gaat echter sterk uit naar Nationale kopprijzen.

Op één of andere manier laten we onszelf nog wel een verleiden of gek maken om toch duiven te spelen op een vlucht die niet op de planning stond. Soort van 'koste wat kost' om dat bekertje te winnen. Afgelopen jaar nog bij ons in het NIC werd de grote Kampioen ook zo verleid om een extra vlucht te spelen wat niet in de planning lag. Gevolg, net een staartprijsje verdiend en feitelijk dus hiermee niets gewonnen, slechtste vlucht van het jaar. De vlucht erop ging het weer crescendo, deze duiven waren dan ook geprepareerd voor deze vlucht. Zo zijn er nog legio voorbeeld waarbij de verleiding van een kampioenschap groter is dan het verstand om volgens planning niet te spelen. Grote cracks zijn hierdoor zelfs verloren gegaan. Zelf heb ik afgelopen jaar het verstand laten werken en niet deelgenomen waar de boel niet op de rit stond en hierdoor al direct uitgeschakeld te zijn voor de kampioenschappen. Het is zoals het is op dat moment en het grote voordeel is dat het de duiven in elk geval niet verloren gaan.

Voorzichtigheid heeft ook een keerzijde. Het niet-spelen betekent automatisch het niet selecteren op basis van prestatie. In 2017 had ik een Barcelona-ploeg klaargemaakt die niet gespeeld werd. Diverse duiven zouden hun debuut maken op deze klassieker. Het verloop is inmiddels bekend en achteraf, gezien de conditie op dat moment van de duiven, zou het waarschijnlijk, ook bij mij, uitgelopen zijn op een debacle. De duiven werden nu dus behouden maar een beoordeling is niet mogelijk geweest. De alternatieve vlucht Perpignan werd vervolgens ook niet gespeeld ivm vakantie. Hierdoor zal de volledige ploeg in 2018 een nieuwe kans krijgen. Door gebrek aan selectie gaat het aantal duiven op het hok dan natuurlijk automatisch omhoog. Nou hebben we het hier over een klein ploegje duiven (7 stuks), maar ik zie nog wel eens snelheidsmannen die bij ‘minder weer’ hun duiven inhouden. Dikwijls zijn dit al de mindere Goden op de uitslag en door het niet spelen is de beoordeling nog geringer. In plaats van 12x mee wordt het dan bijvoorbeeld 8x mee. Op de marathon is het nog lastiger om een keer niet te spelen, duiven krijgen immers 2, maximaal 3, keer per jaar een kans. Bij niet spelen is dit dan soms maar 1x op een jaar. Het vluchtverloop, vorm van de dag, zijn dan enorm van invloed op het ‘overleven’ van deze duif op het hok. Noodgedwongen komt hier dan bij een gemiste kans op deze vlucht een stukje ‘gevoel’ kijken. Geven we de duif nog een kans volgend jaar of niet? Zijn of haar palmares, tot dan toe, zal hierin meegenomen moeten worden. Zelf hecht ik waarde aan vertrouwen in een duif. Als jaarling vind ik het immers nog te vroeg om een afweging op basis van prestaties te maken gezien het systeem dat ik speel. Echter, selectie is noodzakelijk en dus wordt een duif beoordeeld op een combinatie van factoren als vitaliteit, herkomst, afgewerkt programma, vertrouwen en prestatie. Prestatie krijgt de hoogste waardering binnen deze
selectie. Vertrouwen is niet te definiëren, dit is een gevoelskwestie. In 2017 vertrokken er ook bij mij jaarlingen van het hok, puur op gevoel, sommigen haalde de laatste vlucht niet eens. Overbevolking is uit den boze, dus altijd blijven selecteren, het hele jaar door.

Van vriend Jan het GPS-boek gekregen waar zaterdag open huis was. Ik kon er zelf helaas niet bij zijn. Mooi naslagwerk met vele kampioenen, altijd leuk om in te bladeren, bedankt Jan!







Update 20/11

20-11-2017

Een interessante discussie. Van een Belgische sportvriend kreeg ik een interessant vraagstuk voorgeschoteld afgelopen week. Het had betrekking op ‘het kweken uit kwekers om te kweken’. Volgt u het nog? Het was hem opgevallen dat, ook bij mij, er duiven op de stamkaarten stonden waaruit gekweekt werd zonder dat ermee gevlogen is, met in hun afstamming ook enkel kweekduiven. Een interessante constatering van hem, maar zeker geen verassing. Wel goed om eens bij stil te staan. Hoe kijk ik hier tegenaan?

De basis van ons kweekhok wordt gevormd door duiven gekweekt uit bewezen vliegers en/of kwekers. Op ons snelheidshok zie je dit terug in bijvoorbeeld de rechtstreekse kinderen van ‘Ché’, ‘Rossi’, ‘Olympic Hans’ en ‘zoon Best son Kaasboer ever’. Op het fondhok is ‘Louis’ een zoon van ‘La Creche’ en ‘Geja’, 2 topvliegers van weleer. Andere duiven zijn ‘Ivora’, dochter van superster ‘Drogba’, maar ook ‘Lady Wilma’, uit het stamkoppel van Henri Hoeks en 2 kinderen uit de 1e Nationaal St. Vincent. Kortom, de basis ligt dicht bij prestatieduiven of bewezen kweekduiven.

Wat je tegenwoordig veel ziet in verkopen zijn inteeltkoppelingen van zoon x dochter van een super. De ‘Harry’ is hiervan een mooi voorbeeld. Een jong uit koppeling zoon x dochter ‘Harry’ bracht gisteren nog € 4.600,- op. Ik heb enorm veel waardering voor deze ‘Harry’ en wat het nageslacht inmiddels heeft voortgebracht, echter, ook uit ‘Harry’ komen veel meer slechte dan goede duiven lijkt me zo en ik heb er wat voorbeelden van. Dit is absoluut geen schande, ik ondervind dat zelf aan den lijve met onze ‘Louis’. Ook van hem zijn er inmiddels diverse kinderen uitgeselecteerd, alleen, en dat is een feit, het percentage goede verervers van ‘Louis’ is hoger dan gemiddeld en dus is de KANS op goed nageslacht groter! Daarom kies ik er nog wel eens voor om uit een jong en nieuw talent toch jongen te kweken en uit te testen, ik acht de KANS dus groter. Echter, ik kweek dus om te vliegen uit een kind van een bewezen kweekduif. De koppeling ‘zoon x dochter Harry’ levert een kleinkind op waaruit dan weer achterkleinkinderen van ‘Harry’ geboren worden. Zelf maak ik dit soort koppelingen dan ook met uitzondering, dikwijls om een bepaalde lijn vast te leggen in de stam. We moeten echter waken dat we niet achteruit boeren waar we vooruit willen. Als de ‘zoon x dochter van’ de topper zelf niets voortbrengen dan acht ik de kans op een waardevol kleinkind ook kleiner. Op het vlieghok zou ik bijvoorbeeld kleinkinderen van ‘Louis’ tegen elkaar kunnen zetten. Zou ik dit doen, dan zoek ik echter wel naar een neef x nicht koppeling om zo niet te ver van de basis te geraken. Afgelopen jaar hield ik diverse jonge duiven aan uit het vlieghok, maar telkens uit een kind van een bewezen vererver OF rechtstreeks van een betere vlieger. Zaak is met het laatste dan ook om de partner juist te selecteren. Een kind van een topper is mooi, maar wat staat ertegen? Ook dit is natuurlijk enorm van invloed. Om even terug te komen op de ‘Harry’, kijk eens naar de partners die hiertegen gestaan hebben, stuk voor stuk klasse duiven of zusters en dochters om de lijn vast te leggen. Dit is natuurlijk wel de kortste weg naar succes, immers de KANS is groter.

We kunnen er nog een lang verhaal van maken, boeken zijn er over geschreven. Feit is dat je ook een dosis geluk moet hebben om een topkweker op het hok te hebben of je nu Eijerkamp, Verkerk, Weijers, De Vries, Klaassen of Janssen heet. De basis is echter topmateriaal en dat zit natuurlijk bij Eijerkamp en Verkerk in overvloed waarmee de kans op nieuw succes toeneemt. Kans, het woord is al een aantal maal gevallen. Onze hobby is er eentje van hoop, soms tegen beter weten in. Elk koppel dat we samenstellen is er eentje met een idee, met een visie. De één baseert dit op oog-theorie, de ander op bouw, de ander op afstamming, etc. Onze eigen visie is vrij simpel, wij zoeken naar het beste om uit te kweken. De ouders moeten bewezen vliegers / kwekers zijn. Zo stellen we de koppels samen met Evert-Jan Eijerkamp voor de snelheid met inbreng van hun topduiven en de duiven van Peter Janssen. Met simpel boerenverstand zetten we dan de partners op
elkaar qua bouw, soms is immers bepaalde compensatie nodig. Afstamming achten we wat minder van belang, simpelweg omdat die van al onze kweekduiven bijzonder goed is. Wel proberen we aan lijnenteelt te doen door koppelingen van opa x kleindochter, neef x nicht of iets dergelijks te maken.

Afstandsgeschiktheid speelt natuurlijk ook een rol. Duiven met een volledige Heremans-achtergrond zijn minder geschikt voor dagfond dan de oude Van Loon-lijnen, ook dit is simpel verstand gebruiken. Op de marathon is het wat lastiger, simpelweg omdat de omstandigheden enorm kunnen variëren. Zeg mij maar wat je afgelopen jaar voor een duiven moest hebben op Barcelona? Eén antwoord mogelijk, duiven in topvorm en met uithoudingsvermogen. België kwam er bekaaid vanaf dit keer. Nederland speelde als overvlucht veel sterker. Hier ligt e.e.a. denk ik aan de taaiheid in ons vaderlandse fondras ten opzichte van de Belgen en wellicht de inbreng van extra snelheid in de duiven van onze Zuiderburen?! Het is natuurlijk slechts een aanname, ook in Nederland gingen er veel taaie rakkers verloren. Bij mezelf let ik er in mindere mate op. Duiven van ‘Louis’ hebben het vermogen om 900-1.000 km in een dag af te leggen en een hoge snelheid te behalen met een Zuidwesten-wind, maar spelen ook kop van Barcelona met 900 m/m. En ja, je kunt er aandacht aan besteden, maar ook hier geen zekerheid. Ik werd vroeger 7x Nederlands Kampioen BMX, een sport waarbij je 30-40 seconden volle bak gas moet geven. Later zat ik bij de Nationale top 30 in het Mountainbiken, een duursport pur sang. Sorry voor de licht arrogante zelfverheerlijking, maar ik wil slechts aangeven dat een duif die Agen succesvol aflegt, wel degelijk een Barcelona-crack kan worden.

Fijne week!



Update 14/11

14-11-2017

Duivensport doe je niet alleen en we hebben elkaar nou eenmaal hard nodig om competitie te spelen. Veel van ons plezier in de duivensport halen we uit de contacten met andere liefhebbers, meestal je naaste concurrenten, die je zie je immers wekelijks. Hier komt de factor gunning nadrukkelijk om de hoek kijken. Als je elkaar wat gunt, kun je elkaar ook beter maken. Natuurlijk, er zijn talloze voorbeelden van afgunst binnen onze sport, maar inmiddels ook steeds meer voorbeelden van liefhebbers die samen optrekken en die elkaar wat gunnen. Hiermee tillen ze elkaar makkelijker op een hoger plan. Zelf ervaren we dit ook. Als er binnen de club een toenemende concurrentie is, dan kost het simpelweg meer moeite om die 1e prijs te winnen, volledige focus is dan nodig. Zonder concurrentie kun je op de automatische piloot de overwinningen aaneen rijgen. Gelukkig hebben we binnen onze club ook een aantal fanatieke baasjes, met name op de marathon-vluchten. Dit motiveert en stimuleert elkaar en natuurlijk wil je altijd voor je maatjes zitten, maar succes delen is eigenlijk het allermooiste. De ene week jij, de andere week ik. Iedereen blijft hierdoor gemotiveerd.

Een wijze les die ik ooit kreeg van Wim Muller toen ik daar als jochie eens op hokbezoek mocht, waren de woorden ‘Bas, je speelt pas echt goed als je het lokaal binnen komt en er valt een stilte’. Feitelijk is het natuurlijk ook zo, alleen dat zie ik dan tevens als een zwaktebod vanuit de concurrentie. In Zetten wordt dikwijls de winnaar in het NIC warm onthaald en krijg de nodige felicitaties te verwerken. Afgunstige mensen zullen er altijd blijven, echter, die raken denk ik steeds verder in een isolement en raken daarmee ook steeds verder achterop bij de concurrentie. U kent ze wel, de mannen met oogkleppen, vol van hun eigen duiven, alleen in de uitslag kom je ze pas vanaf de middenmoot tegen. 

Onlangs waren we uitgenodigd bij Bert de Haas in Kesteren door Bert, Steven en Dirk. Ook nog wat andere sportvrienden uit Afdeling 9 waren present. Gewoon om te babbelen over de duiven en een ieder had wat van zijn betere duiven meegenomen en daar mocht wat van gevonden worden. Dat zijn leuke middagen, zij
het dat ik daar maar een enkele keer gehoor aan kan geven gezien de overvolle agenda. Maar dan nog, het was echt leuk en gezellig waarbij de meningen niet onder stoelen of banken gestoken werden. Onze ‘Gaudi’, de super Van Loon-kweker, was toch wel voor menigeen een bijzondere duif en één van de ‘uitblinkers’
deze middag. Voor mij was een superkweekduiven van Bert een kanjer van het eerste uur. Ook deze duivin komt uit de Van Loon-stal van Hans en Evert-Jan Eijerkamp, en wel inteelt naar de ‘Chicago’.

Mijmeringen………………. al lopend met de hond schieten je gedachten nog wel eens terug naar het seizoen en hoe eea zo heeft kunnen lopen. Zeker na de successen van 2016 is 2017 tegengevallen qua prestaties, zowel op de snelheid als op de marathon. Voor beide disciplines geldt een belangrijke oorzaak en wel een nieuwe jonge lichting die onvoldoende is gebleken. Hier ligt wat mij betreft een belangrijke succesfactor in onze sport. Elk jaar is het weer zaak een kwalitatief sterke aanvulling te hebben. Dit hebben we gemist in 2017. Op de snelheid braken de jaarlingen weinig potten, op de marathon de 2-jarige duiven, steeds op een enkeling daargelaten, maar dat is niet genoeg. Dit breekt je simpelweg op. Hoe kunnen we dit voorkomen? Op de snelheid hebben we onze jonge garde flink aan de tand gevoeld in tegenstelling tot de laatste jaren waardoor er nu een goed ingevlogen jonge garde op het hok zit waar we in 2018 direct volle bak mee kunnen spelen. Op de marathon hebben we een 2-jarige lichting die goed ingevlogen is en inmiddels een overnachtvlucht onder de vleugels heeft. Ervaring is één, kwaliteit is een tweede vereiste. We moeten er kien op zijn dat we een lichting kweken waarvan we achter de kwaliteit kunnen staan. Natuurlijk, ook bij ons verliezen met de jonge garde en dus moeten we aardig wat kweken om over te houden. Echter, kwaliteit moet boven kwantiteit gaan en klakkeloos alles een ring aansteken is niet de oplossing. Onze kweekstal is inmiddels aardig geselecteerd, met name ook noodzakelijk door nieuwe aanwas. Streven is een stam te vormen die goed vererfd waarbij tijdig hier en daar wat nieuw bloed aan toegevoegd wordt zodat het cirkeltje niet te klein wordt waarin we aan het kweken zijn. Op de marathon heeft dit inmiddels al zijn gestalte gekregen waarbij 'Louis' als een rode draad door de kolonie loopt. Op de snelheid zijn we hier stappen in aan het zetten, maar is het zeker nog een zoektocht naar de juiste combinaties. We hebben hier echter alle vertrouwen in de bijzondere mix van Hans & Evert-Jan Eijerkamp met duiven van Peter Janssen. 

We hebben nog even, maar over een 6-tal weken gaan we kweken. Senior is er druk mee, ach, mooi toch, heeft hij ook wat te doen............haha.




Update 30/10

30-10-2017
 
Het uur is verzet! Het in de avond voeren is nu geen optie meer of we moeten de lamp aan gaan doen. Dit is niet het uitgangspunt dus moeten we het schema wat aan gaan passen en tussen de bedrijven door even de verzorging oppakken. Oktober is een maand geweest van serene rust op het hok mag ik zeggen. Er is letterlijk
niets gebeurd buiten de jaarlijkse paratyfus kuur in de drinkbak. Er was verder ook geen aanleiding toe, de duiven staan er goed op en zijn in de laatste fase van hun ruiproces. In het fondhok zitten de oude duiven nog bijeen, zo ook de jonge garde. Ergens komende weken zullen we zeker de geslachten gaan scheiden.

Het is weer tijd voor huldigingen en feestmiddagen en –avonden. Niet mijn grootste hobby, maar het hoort er zeker bij en voor de organisatie is het altijd zeer prettig als er een goede opkomst is. Zelf geen titels behaald dit jaar, dus zal het meeste aan me voorbij gaan. Afgelopen weekend had onze eigen kring haar kampioenenavond. Senior werd hier in het zonnetje gezet met een 1e Asduif dagfond en 2e onaangewezen dagfond. In 2017 hebben we een nieuwe kringindeling gekregen en het is er zeker weer zwaarder op geworden qua concurrentie. Dit is derhalve een mooi resultaat. Echter, we focussen ons op de uitslagen en dus liever 3x teletekst en 1x achteraan, dan geen hoge NPO-klasseringen en kampioen in de kring. Als eerder geschreven, die hoge NPO-klasseringen zaten er gewoonweg niet in dit jaar, de echte topvorm is niet gekomen.

Bonnen! Tja, het hoort nu eenmaal bij onze sport en in sommige gevallen ontkomen we er niet aan. Voor mezelf is het altijd een kriem, omdat je dikwijls de mensen niet de aandacht kunt geven door je overvolle agenda. Afgelopen zaterdag toch even de middag vrijgemaakt voor een sportvriend uit Rotterdam die 2 bonnen mocht komen verzilveren. Het werd een leuke middag kuieren over duiven, maar zeker ook over voetbal. Voor je het weet ben je dan een paar uurtjes verder. Deze sportvriend bleek meerdere raakvlakken met onze eigen stam te hebben, dus een afspraak is gemaakt om in het Rotterdamse eens naar de duifjes te gaan kijken. Deze duivenwinter zullen de bonnen op één hand te tellen zijn om bovenstaande reden, binnenkort (vanaf 30/11) is er wel een veiling op duiven.net van onze vereniging in Groesbeek waar we natuurlijk niet kunnen ontbreken.




Update 07/10

07-10-2017

Onherkenbaar! Zo kijk ik toch wel ff naar de jonge garde op dit moment. Inmiddels vrijwel helemaal door de dekrui (en pennenrui). Ze blinken als spiegels en de doffers gedragen zich als macho’s in het hok. Ze zijn natuurlijk niet verduisterd geweest, dus dat scheelt een slok op een borrel. De oude duiven zitten er nog wat verfomfaaid bij met kale nekken en halve staarten. Ook hier is het gros van dekrui en pennen inmiddels gegooid.

Portugal! Daar was senior afgelopen week om de verrichtingen van ons team te bewonderen op de finalevlucht. Sportief werd het een debacle met een 1300e plaats voor Team Peter Janssen-Rien Weijers, sociaal een geweldige week met veel gelach en vertier. Uiteindelijk is dat het belangrijkste en is sportief succes heeeeeeeeel mooi, maar wel bijzaak.

We hebben nog een belangrijke ronde te gaan in de selectie. Inmiddels hebben we al het nodige gesorteerd, maar we zijn er nog niet. Op beide hokken zit er een mooie brede jonge lichting klaar wat betekent dat de oude garde extra zwaar beoordeeld wordt. Omdat de resultaten niet altijd even meevielen blijven er uiteindelijk alleen plaatsen beschikbaar voor hen die het afgedwongen hebben, waar we in het verleden nog wel eens door beperkte aanwas een twijfelaar lieten zitten. Meer met minder is dan het devies. Voor de fond is het een iets ander verhaal, omdat ik de jonge garde altijd een kans wil geven en de oude duiven vooral vanaf 2-jarige geselecteerd worden op prestatie. Met een brede jaarlingenlichting en jonge duivenlichting zitten we hier dus ruim in het aantal, maar dit biedt ons de mogelijkheid ze goed aan de tand te voelen. Het aantal 3-jarige en ouder is daarentegen beperkt, zij het dat de Barcelona-ploeg 2017 in 2018 wel de kans krijgt zich te bewijzen. Afgelopen jaar lukte dit niet doordat ze er niet goed voor stonden en ging het seizoen dus feitelijk voor deze duiven verloren. Dit kan ik de duiven niet kwalijk nemen en het is aan mezelf ze in 2018 optimaal aan de start te krijgen.

2016 was een geweldig jaar natuurlijk met vele kopprijzen. Dan zou je verwachten dat je voor 2017 weer hoge verwachtingen mag / moet hebben. Toch was dit vooraf voor mij al niet zo. Ondanks de successen in 2016 gingen een aantal (goede) duiven verloren en was er onvoldoende aanwas van de nieuwe lichting. Dit breekt
je dan op in een jaar waarbij ook de algehele conditie en focus onvoldoende is geweest. Voor 2018 is het vertrouwen weer aangescherpt en denk ik weer de nodige kwaliteit te kunnen inzetten. Garantie is er niet, maar ik heb er goede hoop op.

In de kweek streven we naar het allerbeste. Laatste jaren breed ingezet om te zoeken naar de beste duiven en juiste combinaties. Nu gaan we vooral verder met duiven die ons inmiddels wat hebben gebracht. Op mijn fondhok is dit met name de lijn van ‘Louis’ door de sterke vererving in meerdere generaties, aangevuld met enkele bijzondere duiven, rechtstreeks via Cor de Heijde, Eijerkamp-Willems en Henri Hoeks. Daarnaast ben ik niet vies van kweken uit een aantal vliegkoppels, sterker nog, ik heb een voorkeur voor deze jonkies! Zo kweekte ik afgelopen jaar 4 jonkies uit de 169 x 387 (zoon x kleindochter ‘Louis’), in 2016 de 2 beste duiven, hoog in de Pipa-klassementen met 3 prijzen op de Internationale vluchten. Alle 4 de jongen zitten er nu nog na alle africhtingen en vluchten. Daar ga ik dan ook graag mee verder! Uit ‘Louis’ kwamen nog 3 jonkies voordat hij niet meer bevruchtte een aantal malen. Ook deze 3 zitten er alle drie nog. Ja, ook ik heb verliezen gehad, maar uit je beste duiven 7 jongen kweken en alle 7 overhouden is geen toeval.

Komt er dan nog wat bij? Tja, ik weet het nog zo niet. Ik heb best hard geselecteerd in het kweekhok en de lat ligt enorm hoog voor mezelf. Voor mij moeten deze duiven een meerwaarde hebben ten opzichte van de vliegkoppels anders sluit ik liever de broedbak. Misschien lopen we nog ergens tegenaan en misschien ook niet, we zien het wel. Heel blij ben ik in elk geval met een jonge duivin van Cor de Heijde, bijzonder zacht van pluim, uit de beste lijnen. Daarnaast heeft ‘Louis’ weer 4 eitjes bevrucht met zijn eigen dochter (‘Louis’ x ‘dcht. 1 nat. Bordeaux Cor de Heijde). Dus hier kan ik weer mee vooruit.

Achterover leunen hebben we effe gedaan, maar nu is het zaken de planning voor de kweek weer op te zetten. Voor je het weet is het december en moeten we aan de bak. We moeten zorgen dat we niet beginnen met achter de feiten aanlopen, dus de verplichte enting en kuurtjes moeten vorm gaan krijgen…………………….




Laon 09/09

11-09-2017

HET ZIT ER OP!!! Toch altijd weer een prettig moment na vele weken van volledige focus en aandacht voor onze gevleugelde vrienden. De laatste natoer vanuit Laon stond voor ons weer volledig in het teken van de jonge duiven. Alle vroege en late snelheids- en fondjongen gingen de mand in op een enkele na. Hier had het
ruipakket al toegeslagen en werd het echt onverantwoord.

Het was bij pa een jong uit een nieuwe kweker van Hans en Evert-Jan Eijerkamp, soort Hebberecht x Van Loon, die de spits af beet en zich los maakte van zijn hokgenoten. Daarna volgenden ze elkaar goed op. De jonge duiven die wat moeilijk op gang kwamen dit jaar zoals ik al aangaf hebben zich de laatste weken beter laten zien. Natuurlijk, de concurrentie laat het inmiddels ook wat varen of doet zelfs niet meer mee, maar uiteindelijk telt toch alleen de uitslag. Met 2 overwinningen in de club op de laatste vluchten mogen en moeten we tevreden zijn, waar ook het prijspercentage enorm verbeterd is. Nu werd het tegen 192 duiven een 1-5-7-9-10-11-13-14-15-16 en 24 prijzen op 57 duiven. Grappig was mijn eigen 17-447, een duifje dat per ongeluk op mijn hok bleef, maar eigenlijk bestemd was voor pa, gekweekt uit ‘zoon Bender’ x ‘Van Loon-duivin’. Vorige week al voorop en nu een 6e in de club…………………

Ook nu weer een enorme bui met een klap onweer tussen de aankomsten door bij deze Afdelingslossing. In 3 vluchten hebben de late jongen en fondjongen dus het nodige voor de kiezen gehad en een mooie leerschool ervaren. De attractievlucht vanuit Creil komende week laten we voor wat het is, het is mooi geweest.

We hebben de jonge duiven sinds jaar en dag niet meer zo’n uitgebreide opleiding gegeven en hier zijn we dan ook echt tevreden mee. We hebben weer wat te kiezen doordat we een mooie selectie overgehouden hebben. Het natoer-experiment met de fondjongen (pas mee vanaf 200km) is eveneens geslaagd te noemen en ook hier hebben we ze de nodige ervaring mee kunnen geven en hebben we nog wat te kiezen. De rui heeft ons hierin nauwelijks parten gespeeld, een voordeel als je niet voor de prijzen meedoet. Voor 2018 staat er dan ook weer een mooie jaarlingen-lichting die we door hun ervaring als jong goed aan de tand kunnen voelen met als streven Orange. Het winterseizoen gaan we dan ook niet in met de gedachte dat in het voorjaar deze selectie door onervarenheid weer een stuk uitgedund wordt zoals afgelopen jaar. Dit willen we simpelweg ook niet meer.   

Het was verder een bewogen jaar voor ons en onze duiven. Na enkele jaren van stijgende prestaties moesten we dit jaar even weer pas op de plaats maken en ging niet alles zoals we graag wilden. Dit had diverse aanwijsbare oorzaken, maar zeker ook zaken die voor ons als coach ongrijpbaar zijn. Dat is nu net het mooie van
de duivensport, dat ongrijpbare. Als alles te regisseren zou zijn dan valt zeker de spanning weg. Hoogtepunt zijn er toch weer zeker geweest met de regio-overwinning van de 14-570 op Quivrain tegen ruim 6.000 duiven terwijl het eigenlijk gezien de omstandigheden niet mogelijk was, de 2e Asduif dagfond Afdeling 8 met de 14-547, de vroege aankomst van de 13-169 van Marseille op de dag van lossing en de 4e NPO Bergerac met een nachtelijke aankomst om 01.17 uur.   

Komende periode zullen we hier wat dieper op ingaan en hoe we denken de trein weer op volle kracht voorop te krijgen, want ondanks de teleurstellingen van 2017 hebben we weer volop vertrouwen voor seizoen 2018 en zo blijkt maar weer, geen mens zoveel hoop als een duivencoach………………..

We wensen een ieder een mooie winter en geslaagde rui en wie weet treffen we elkaar op een feestmiddag of -avond, ergens in den lande.




Vervins 02/09

04-09-2017

Mooie opsteker! Zo mogen we afgelopen weekend wel omschrijven. Het is natoer-tijd. Waar we in het verleden onze oude duiven dan nog in stelling brachten, kozen we er dit jaar voor om ons enkel te richten op de jonge garde. Van het snelheidshok ging de ploeg vroege duiven ook mee die vorige week nog Troyes vlogen, samen met de late jongen die aan hun 2e opdracht na Chimay mochten gaan beginnen. We hebben nog een mooie grote groep jongen zitten, en vanwege de redelijke weersvoorspellingen en nog wat twijfelachtige prestaties is ons credo : “SPELEN”. De mand verzorgt dan al een deel van de selectie, de rest is nadien aan onszelf.

Ook de fondjongen gingen voor de 2e keer mee de baan op. Vorige week Chimay, pfffffff, wellicht de slechtst verlopen vlucht dit jaar op basis van concoursduur en afstand. En dat voor de eerste vlucht. Ja, ook dat is selectie natuurlijk, maar je hoopt wel op een eerlijke kans voor de gevleugelde vrienden. Uiteindelijk wisten 62 van de 72 hun thuishaven te bereiken. Van deze 62 mochten er weer 61 mee, aangezien er eentje pas op donderdag arriveerde, dus dat was niet verantwoord. 61 mee, hoe zouden ze het er nu vanaf brengen? Verwacht hier geen prijzen, de veren vliegen in het rond, maar zolang ze kunnen vliegen moet het kunnen. Noordwesten wind, mooi, dan moeten ze er ook wat voor doen. Kak!!! Buien op de vlieglijn vanuit het Noorden. We moeten schuilen op het moment dat de duiven kunnen komen en met een wind die is gaan liggen wordt het er al niet beter op en regent het aanhoudend. De duiven vallen mondjesmaat, pas na de bui beginnen ze door te vallen. In de avond liefst 56 thuis, goed gevoel. Op zondagmiddag 61 gemeld op het systeem, BAM, alles thuis. Gezondheid en conditie dus op orde………………

De snelheidsploeg was dus aardig op oorlogssterkte, hoe zouden ze het eraf brengen??? In de aanloop hadden we ze in de week niet meer gelapt (zeker ook vanwege het weer) en rustig gehouden. Het werd een mooie reeks van aankomsten op het hok van pa. In de club spelen we op deze Vervins : 1-3-4-5-6-9-10-12-13
tegen 269 duiven en daar mogen we zeker tevreden mee zijn. De eerste duif is een direct kind van ‘Der Peter’, onze 14-570, topper op het vlieghok met dit jaar bijvoorbeeld 1e Regio 4 Quievrain tegen ruim 6.000 duiven. Hij stond gekoppeld tegen een dochter van ‘Gaudi’, die topkweker via Hans en Evert-Jan Eijerkamp. Ook hier druppelen de duiven aardig goed na, maar ontbreken er wel nog een paar laatjes op zondagmiddag. Geen nood, dit is de selectie die nodig is voor ons.

70 jaar! Die leeftijd mocht pa afgelopen week bereiken. Een aardige mijlpaal en dat moest even gevierd worden natuurlijk. In het bijzijn van diverse duivenvrienden hadden we een leuke avond waar zeker Hans Eijerkamp ook niet mocht ontbreken. Een speciaal tafeltje samen met zijn aloude vriend Peter Janssen was toch een mooi aanzicht en ik zag de trots dan ook bij pa dat deze nestors van de Internationale duivensport aanwezig waren. Hans en Evert-Jan hadden een prachtig cadeau meegenomen in de vorm van een versterking voor ons kweekhok! Daar zijn we natuurlijk zeer blij mee. De avond ging tot in de late uurtjes door en dat was de volgende dag nog voelbaar zullen we maar zeggen……………………….



Senior, vol trots met zijn laatste aanwinst..........................


Portugal! De volgende race van rond de 200 km werd vrijdag vervlogen. Ditmaal konden we geen potten breken in de uitslag, maar de 4 duiven van team Peter Janssen-Rien Weijers volgden elkaar snel op en waren weer present, dus dat is ook weer mooi!

Bernard van der Horst uit Groesbeek heeft de 1e Asduif Barcelona ZLU ’15-’16-’17. Een geweldige prestatie van een fenomeen met vleugels, de 11-444. Een enorme krachtpatser die 3 jaar binnen de top 100 Nationaal vliegt en kijk even terug naar de afgelopen 3 edities, geen kattenpis voor de duiven. Stuk voor stuk zware edities met doordraaien de 3e dag om maar te zwijgen van de afgelopen editie. Voor Marathon Noord waar Bernard diverse kampioenschappen binnen heeft gesleept mag ik de reportage voor het kampioenenboek verzorgen. Komende week maken we dit in orde. Groot respect voor de prestaties van Bernard waar eenvoud op de hokken troef lijkt, schijn bedriegt? In elk geval, grote klasse van deze prestaties!!!!

Nog een prachtig bericht. Theo en Bernard Burgers uit Weurt winnen de Nationale Marathon!!! Deze mannen korven in NIC Zetten in net als ik. Theo is de man van de verzorging, Bernard van de administratie. Fijne mannen, altijd geïnteresseerd in anderen en als het even niet lukt bij hunzelf, alle lof voor de winnaars, kortom sportieve mannen. Sinds 2 jaar op weduwschap spelend en dit jaar onnavolgbaar met vele kopprijzen en dus veel getekende duiven in de klok. Mannen, van harte, de naam Burgers was al een begrip in de duivensport, dit wordt nu nog even met verve aangedikt, het is jullie gegund!

Volgende week alweer de laatste vlucht van het reguliere programma vanuit Laon. Dit wordt een afdelingslossing en daar heb ik nogal wat moeite mee. Nog geen 300 km en dan met de hele afdeling eruit. Een straffe Westen wind met wat Noord erbij is wenselijk, maar dikwijls staat er een Zuidwester en met de overvlucht
van ruim 80 km weet u wat er gebeurt. Nou ja, het is niet anders, we doen het er maar mee……………………..

Fijne week!


Chimay / Troyes 26/08

28-08-2017

Rechtvaardigheid!!! Graag wil ik starten met het verhaal van Troyes en familie Hendriks uit Groesbeek. Nogal eens is het stuivertje wisselen met deze vader-zoon combinatie om de hoogste eer bij ons in de club. Vader Theo is de stielman, de man die in het verleden furore maakte op de grote fond en tot één van de beste liefhebbers van de regio behoorde en diverse Nationale kopprijzen won op de ZLU. Ik ging er als kleine jongen al eens wachten op Bordeaux toen er een duif op de ren zat en pa nog relaxed bij het voetbal zat voor de tv, ze konden immers toch nog niet komen, ervaringen die je nooit meer vergeet……………… Zoon Theo is de man die de randzaken regelt, zorgt voor goede duiven, de boel bij pa scherp weet te houden en ook in de vereniging van onschatbare waarde is. Deze combinatie werkt en samen hebben ze de laatste jaren de nodige Regio-overwinningen en Nationale kopprijzen weten te winnen op de dagfond.  

Dit jaar gingen ze weer voor het jonge duivenseizoen, besloten werd 'alles mee tot de laatste vlucht'. Nu hebben we de laatste weken vrijwel wekelijks de zogenaamde ‘poepjes-wind’ en spelen we in Groesbeek geen rol van betekenis in groot verband. In de club heersten ze vanaf vlucht 1 en ik sprak er met Theo nog over dat het zo jammer was dat er in groot verband geen vergelijk gemaakt kon worden met de ‘grote mannen’. Immers, we waren bij lossing al verslagen door de omstandigheden. De mannen wisten de vorm te behouden op Troyes. Met een wat meer Noordelijke stroom bij lossing en zeer Oostenlijke ligging van deze lossingsplaats
konden we ons wellicht eens echt gaan meten met de rest. Het resultaat laat zich raden, vader en zoon Hendriks winnen 1 en 2 NPO Afdeling 8 tegen 6.440 duiven. Een prestatie van formaat en enorm verdiend na een zeer goed seizoen met de jonge duiven. Mannen, van harte, het is jullie gegund!!!

Zo zie je maar, de omstandigheden zijn van enorme invloed op de prestaties. Te veel naar mijn mening en hier zouden we echt wat aan moeten doen. Wij vliegen wekelijks in Regioverband met een overvlucht van ruim 50km. Gezien het klimaat in Nederland met de veelal Zuidwestelijke stroming staat er geen maat op het
achterland en worden we dit jaar weggeblazen door regio Zutphen, week in, week uit. Let op, ik gun een ieder zijn of haar succes, maar dit is gewoon te gortig. In onze afdeling lossing we wel eens vanuit Laon gelijk met alle regio’s op nog geen 300 km. Het resultaat laat zich raden. Vorige week wist Bas Verkerk in nog geen 9 minuten liefst 289 duiven te constateren. Dat is voor Groesbeek een utopie en zal hier nooit gebeuren. De oplossing is niet eenvoudig, maar ik zie liever het Brabant-model ontstaan. Lossen per kleur vanuit één wagen. Al het gezever over stress en weet ik niet wat lap ik aan mijn laars, daar doen ze het al jaren. Los de duiven tot 300 km per kring vanuit de wagen, dit verhoogt de spelvreugde en los NIET meer gezamenlijk met Regio 3 met uitzondering van de Dagfond. Op deze dagfond lossen met Afdeling 7, 8 en 9 samen. Een veel grotere spreiding creëren. Dit beidt een ieder meer kans en ja, ook dan zijn de omstandigheden bepalend, maar zal de massa wat meer uiteen spatten op de terugreis. Er is nog veel te doen in duivenland, maar dat is geen nieuws……………………

Om het even bij Troyes te houden, zelf korfden we ook onze hele resterende vroege lichting in. Het werd een aparte vlucht met een duur van 1 uur en 40 minuten in onze club en dat is niet gewoon. We starten met 4 en 6 tussen het geweld van familie Hendriks, maar kunnen verder weinig potten breken. Er zit geen vorm om, ondanks onze pogingen dit te bewerkstelligen. Het is net niet geworden dit jaar met de jonge duiven, ECHTER, toch is er een enorm grote winst geboekt. Het is jaren geleden dat we de finale-vlucht nog speelden, laat staan met een ploeg van 36 jonge duiven. We hebben dus wel degelijk een goed opgeleide ploeg jaarlingen in 2018 die echt aan de bak kunnen en moeten, dit in tegenstelling tot andere jaren. Hier zijn we blij mee. Troyes werd een zware kluif met nog veel achterblijvers op zaterdag, die op zondag hun weg naar het hok goed weten te vinden. Nogmaals, niet blij met de resultaten, enorm blij met de opleiding van onze jonge garde, we hebben weer wat te kiezen en dat gaan we zeker doen………….

Chimay! U kent het verhaal van onze fondjongen en ploeg late snelheidsjongen. Flink afgericht, maar nog niet meegehad. De omstandigheden waren ons immers nog niet goed gezind met een afgelasting en een stormachtige Zuidwester vorige week. Chimay werd dan ook de vuurdoop en wat voor één. Een concoursduur van 1
uur en 15 minuten op 222 kilometer spreekt boekdelen bij een gezamenlijke lossing met Regio 3……………….. Dat hebben wij weer zullen we maar zeggen!!!!!!!! Tjonge jonge, wat een vlucht! Van 1.000 kilometer komen ze nog beter af. 38 late jonge duiven had pa mee, ik liefst 72 stuks. Tot op heden zeer tevreden over de gang van zaken met de jonkies met de africhtingen, nu moesten ze aan de bak. Geluk of pech met een dergelijke vlucht als Chimay??? Waaien de duiven in kladvorm naar huis om enkel boven het hok hun vleugels in te trekken schiet natuurlijk ook niet op, maar dit is wel heel extreem. Wetende dat vooral de fondjongen ver
in de rui zijn werd het geen peulenschilletje. Na het opmaken van de balans in de avond staat de teller op 42 stuks van de 72. Gezien het verloop het eerste uur is dat al een geruststelling. Op zondag komen de duiven nog goed door na het optrekken van de mist en uiteindelijk staat de teller op 59 stuks van de 72. Hier ben ik zeer content mee moet ik zeggen. Er is nog weinig te selecteren met jonge duiven voor de fond, zeker met een pluimage als bij mij. Laat de mand hier zijn werk maar doen en met zo’n vluchten lukt dat wel. Neemt niet weg dat de duiven een eerlijke kans moeten krijgen en liever zou ik ook een wat makkelijkere vlucht als start gezien hebben. Ook pa kon met zijn laatjes weinig potten breken, maar ook hier aardig nagekomen zodat we nog een mooi stel hebben zitten. Volgende week weer gewoon mee voor de 2e ronde vanuit Vervins. Het starten op 220 km is ons derhalve niet tegen gevallen, zeker gezien het verloop dat abnormaal is gebleken.

Selectie! Een belangrijk aspect binnen onze sport, zeker om vooruit te komen en de lat hoger te leggen. Op beide hokken hebben we al flink wat gesorteerd onder zowel de vlieg- als kweekduiven. We willen het aantal flink reduceren ten opzichte van afgelopen jaar op zowel vlieg- als kweekhok voor de snelheid en ook de fondkwekers hebben hun resultaten moeten overleggen en is hun nakweek beoordeeld. Het is niet allemaal goud dat blinkt en dus gaan we komende weken nog gestaag door met selectie om na de laatste vlucht de eindbalans op te maken. De vliegers zitten inmiddels op het schapje en laten we niet meer broeden dit najaar. 

Golden Algarve! Deze eenhoksrace in Portugal stond dit jaar op ons programma om aan deel te nemen. We hadden het voorrecht een team te mogen vormen met onze vriend Peter Janssen uit Kleve. Onder de naam Peter Janssen-Rien Weijers namen we deel met 6 duiven waarvan er inmiddels nog 4 in de strijd zijn na 8
vluchten. Afgelopen vrijdag was de eerste officiële vlucht van 171 km. Onze ‘Fireflame’ won een 16e prijs tegen 2.688 duiven. Een mooi resultaat, zegt niets, maar toch een leuke bijkomstigheid. We blijven het volgen natuurlijk…………………………..




1 2 3 4 5 6 7 8 9 10....55

volgende >>

 

Weijers Duiven | Postbus 149 | 6560 AC Groesbeek | Tel. 024 - 397 02 01 | Fax. 024 - 397 05 95 | info@weijersduiven.nl