Duivenmode

31-10-2016

Het is van deze tijd. Modetrends in de duivensport. Op dit moment staat de Jellema-duif op eenzame hoogte in de duivensport. De verkoop op Pipa die gisteren afliep liet dan ook weer ongekende bedragen zien. Een gemiddelde van ruim boven de € 5.000,. Laat ik voorop stellen enorm ontzag te hebben voor Jelle, zijn duiven en zijn prestaties. Niet voor niets haalde ik er 10 jaar geleden als eens duiven, toen nog in Friesland. De vraag is natuurlijk, zijn deze duiven zoveel beter en zijn de bedrag te rechtvaardigen? Op Toppigeons waren dit weekend 2 verkopen van Dik van den Berg en Pie Schurgers. Hier werden Nationale winnaars en topvliegers geveild. De Nationale winnaar van Dik van den Berg komt dan nog boven het gemiddelde van Jellema uit, terwijl de duiven van Schurgers dit niet eens redden. Vreemd eigenlijk toch, duiven waarvan we het geslacht soms nog moeten afwachten brengen al meer op dan duiven met een indrukwekkend palmares. Dit is duivensport anno 2016. Ik verkocht zelf al eens 2x duiven op Toppigeons. Jongen uit mijn allerbeste duiven gingen voor het minste geld weg, waarom? De stamboom was het minst imposant. Hoe mooier de stamboom, hoe hoger de bedragen die men ervoor wil geven. Verwacht dat hier vaak ook weer opkopers tussen zitten, die de duiven dan weer voor de handel doorverkopen naar het buitenland.

De duivenmode biedt dan ook weer kansen voor de slimmeriken. Als je echt op zoek gaat naar kwaliteit op basis van uitslagen dan kun je een aanzienlijk aantal verkopers schrappen. Deze teren op stamboom en dikwijls prestaties van anderen met ditzelfde ras. De slimmerik is misschien wel degene die niets koopt op internet, maar aanklopt bij die topspeler die het commerciële pad niet bewandelt en bij huis best een paar jonkies wil slijten tegen acceptabele bedragen. Kijk bijvoorbeeld naar de middaglossingen en dan beperk ik me even tot mijn eigen regio. Vader en zoon Driessen uit Wijchen staan hier op eenzame hoogte, inmiddels ook in de top op Nationaal vlak in de sector en dit al sinds jaar en dag. Verwacht hier echter geen spectaculaire verkoop, niets van dat. De toppers gaan zelfs gewoon weer mee op de volgende krachtproef na het winnen van een Nationale vlucht. Zou je hier ook € 5000,- voor een jong betalen aan huis uit het beste? U kunt het antwoord zelf wel verzinnen denk ik.

Laat ik nu niet doen alsof ik tegen de aanschaf ben op internet, zelf kochten we er immers ook verschillende via dit medium. Soms zijn er ook spelers die niet aan huis verkopen, maar die enkel via internet een aantal duiven aanbieden. Dit is ook voor ons de reden geweest dit in het verleden te doen via Toppigeons. Wat zou ik dan nu doen als ik zou moeten starten met duiven en zou gaan voor de top? Ik zou me wenden tot liefhebbers die met niet veel duiven meedoen met de besten en dit al jaren lang. Vooral dat laatste is van belang. Ik put liever uit een stam die zich al sinds jaar en dag bewezen heeft. Dit deed ik in 2006 ook met de aanschaf bij Jellema, Jan Peters en Cor de Heijde. De successen anno 2016 zijn nog altijd een gevolg van deze visie. Wat echter moeilijk blijft is het succes behalen met een enkele aangeschafte duif. Zelf moeten we er ook 80 kweken om een enkele topper over te houden, net als het gros van de liefhebbers. Koop 2 duiven bij liefhebber X en verwacht dan niet direct Keizer van de ZLU te worden. Zo makkelijk gaat dat niet. Koop er ook nog 2 bij liefhebber Y en 2 bij liefhebber Z. Zet deze tegen elkaar en kweek er een hok vol van. Daarna gaan spelen, jaar erop de koppels anders samenstellen, weer veel kweken en nog meer spelen. Na 3 jaar heb je een aardig beeld van de
kwaliteit op het hok. Ga niet direct weer kinderen uit de aangeschafte duiven achterhouden voor de kweek, nee eerst bewijs van kwaliteit halen op de uitslag. Van de beste vliegers kunnen vervolgens ook de jongen worden aangehouden. Op eigen kweekhok zitten er enkel kinderen van ‘Louis’. Van de andere kwekers nog niets, tenzij gekoppeld aan 'Louis'. Ook hier willen we eerste het bewijs van de kwaliteit in minimaal 2 generaties. Komend jaar kijk ik ook echt uit naar de jonkies uit mijn vliegers. Hier ga ik ook wat jaarling koppelingen maken waarbij ik de beste lijnen probeer terug te kweken en van duiven als de 169, 387, 161 en 823 wil je gewoon
de jongen aanhouden. Dit zijn de duiven die succes brengen, wat is mooier dan er kinderen van te testen?



Mooie waardering

24-10-2016

Waardering, iedereen krijgt dat graag toebedeeld, maar we ervaren het zo weinig. Of dit nu zakelijk is of in de sport, het uitdelen van complimenten is niet een gewoonte voor het gros van de mensen. Ik betrap mezelf er helaas ook op (volgens mijn vrouw ook thuis….hahaha), terwijl we het wel weten als er iets niet goed gaat.
Tja, hier leer je van als mens en als je zelf dan in de spotlights staat ga je er extra over nadenken. Waardering, dat krijg je als kampioen van Stichting Marathon Noord! Wat mij betreft een mooie middag waarbij waardering bovenaan het draaiboek staat en keer op keer slaagt de organisatie erin dit over te brengen. Als je dan op een podium mag staan met Wim van Houten en Jelle Jellema als voormalig Internationaal Barcelona winnaars dan geeft dat wel een enorme kick. Marathon Noord ochtendlossingen gaat over Barcelona, Marseille en Perpignan met de 1e en/of 2e getekende duif. Een kampioenschap die ook door de kleine man gewonnen kan worden, kwaliteit gaat hier boven kwantiteit. Zelf ben ik trots op mijn 3e plaats, gewonnen met 3 verschillende duiven. Misschien wel de mooiste bijdrage leverde de 823, een 2-jarige doffer die puur vanwege zijn gedrag en motivatie als getekende mocht starten vanuit Marseille. Als dit dan lukt dan is dat gaaf natuurlijk. Deze competitie gaat over 3 vluchten, meeste kampioenschappen over alle 7 vluchten. Het valt dan ook niet mee om week na week op hoog niveau te presteren, toch lukte het dit jaar door een combinatie van vorm en goede duiven in brede zin. Niet afhankelijk van die enkele goeie, maar meer duiven op het hok hebben met kwaliteit.



Dit streven naar kwaliteit staat boven aan het wensenlijstje. Een dooddoener misschien, maar je moet niet stil blijven staan nu je denkt tot de kampioenen te horen. Bewust zijn van zaken als nieuwe aanwas, verliezen en toenemende concurrentie moet je scherp houden. Ik ben ervan overtuigd dat we in 2017 met een niet zo’n sterke lichting aan de start zullen staan als in 2016 door een beperkte aanwas van 2-jarige duiven waarvan de kwaliteit nog onzeker is. Dit mis je in je ploeg. Juist deze 2-jarige duiven maakten dit jaar de sier. Je kunt ook zeggen, die zijn nu nog een jaar ouder en zijn op hun best. Dat zou kunnen natuurlijk, maar in de breedte van de selectie heb je wel wat in moeten leveren door de mindere aanwas. Echter, een verrassing is ook niet uitgesloten en wellicht kunnen we toch weer uitblinken. De focus ligt dan ook meer op de jaarlingen in 2017, en als je het over aanwas hebt dan moet dit wat gaan worden. Hier moeten we echter nog even geduld mee hebben en 2017 als opleidings- en selectiejaar gaan gebruiken. Ik heb het al eens gezegd, misschien laten we komend jaar wel wat vluchten vallen, daar ben ik nog niet over uit. Uiteindelijk is het programma hierin grotendeels bepalend.

Een mooie mededeling was het in ere herstellen van de 3 Nationale klassiekers St. Vincent – Dax – Bergerac. Wat mij betreft de redding van de middaglossingen en eigenlijk zeer triest dat deze vurige wens zo lang op zich heeft laten wachten. Wat er hier omheen nog wordt georganiseerd zullen we moeten afwachten, wel hoop ik dat Afdeling 8 achter Orange blijft staan als ochtendlossing. Nationaal Bergerac is wel een mooie testcase voor de jaarlingen, dus die zal wel op ons lijstje komen. Ik heb moeite met jaarlingen naar de ZLU, ik kan hier geen geschikte vlucht voor aanwijzen. Agen vind ik te vroeg in het seizoen, Marseille en Narbonne te pittig. Dan blijft er weinig over natuurlijk. Kun je zeggen, wat zeur je, kijk hoe Jelle ze speelt en pakt op deze vluchten. Dat klopt inderdaad, maar dit is een keuze. Ik wil ze iets gedoseerder brengen om ze als 2-jarige echt aan de tand te voelen. Dit heeft ook te maken met de beschikbare capaciteit op het hok. Wij kunnen ons niet veroorloven om een rampvlucht te krijgen met je jaarlingen, want dat brengt direct de toekomst van het hok in gevaar. Met meerdere ploegen is dit wat makkelijker op te vangen. Iedereen moet doen wat het beste bij hem/haar past en waar ze in geloven. Wel geloof ik in kwaliteit en juist de mindere spelers moeten harder zijn en
strenger selecteren, anders zullen ze nooit de stap omhoog kunnen zetten. Voor mij is vertrouwen van belang in een duif, als ik het niet zie zitten moet deze vertrekken, dan wordt het ook niets in mijn ervaring. Natuurlijk, soms word je verrast door een duif als je hem toch de kans biedt, dit komt echter niet heel vaak voor. Dan liever een jonge de kans geven.

Inmiddels zijn we druk met het kweekjaar 2017, de koppels krijgen langzaam vorm, zowel op de kweek als in de vliegploeg. Met name de jonge duiven beginnen ook weer ongekend mooi te worden, sommige zou je niet meer terug kennen. Nog altijd zijn ze gek op hun wekelijkse badje en gevolgen wordt er niet meer rond het hok. Er heerst rust waarbij de geslachten nog niet gescheiden zijn op de hokken m.u.v. de kweekduiven. Planning is wederom een koppeling in januari net als vorig jaar, zodat we voordat ze los gaan het jonge duivenbestand op peil hebben.


HABRU dag

10-10-2016

de jaarlijkse HABRU dag werd afgelopen zaterdag weer gehouden. Traditiegetrouw een forum met de top van de Internationale duivensport aangevuld door een aansprekende duivenarts. Dit jaar voor ons 2 grote bekenden, namelijk Peter Janssen en Vincent Schroeder, 2 mannen waar we veel waardering voor hebben en die een belangrijke rol invullen in de begeleiding van onze duiven. Peter Janssen door de inbreng van zijn geweldige duiven en adviezen, Vincent Schroeder vanwege zijn medische begeleiding van onze duiven. Daarnaast namen Co Verbree en Jelle Roziers zitting in het forum dat traditiegetrouw werd geleid door Gert-Jan Beute. Het werd een interessante discussie met een zoektocht naar oorzaken voor verliezen met de jonge duiven en het krijgen van een antwoord op de vraag: ‘waarom kunnen sommige spelers zo ongekend pieken op vluchten en een week erna weer een gemiddelde uitslag neerleggen?’ Zonder het uitspreken werd hiermee eigenlijk de vraag gesteld : ‘welke (verboden) middelen worden hier toegediend?’ Een eenduidig antwoord kwam er niet.

Verliezen jonge duiven
Een echte verklaring heeft niemand hier voor. Wel kwamen er wat interessante zaken aan bod. Een belangrijk onderdeel vormt de ervaring van de duiven. Deze ervaring doen ze van jongs af aan op, op en rond het hok. Dit betekent niet alleen training en hup naar binnen, nee, buiten laten, laten scharrelen, weer op laten vliegen, etc. Kortom, de jongen meer één laten worden met de natuur. Dit lijkt de overlevingskracht te bevorderen voor latere leeftijd. Vader Jellema past dit systeem toe en begon met 57 jonge duiven en speelde er op de Nationale Morlincourt slechts 56, omdat er eentje gewond thuis was. Natuurlijk, een uitzondering durf ik wel te zeggen. En toch geloof ik er wel in. Ik zie het vaak ook bij late jongen. We hebben hier wat minder aandacht voor in de begeleiding en laten ze vaak meer heen doen, meestal ook vanwege tijdgebrek. Toch zijn dit sterke duiven met een overlevingsdrang, want de verliezen lijken beperkt. Dit jaar hadden we zelf ook 2 afdelingen laten, snelheid en marathon. De snelheidsduiven wilde niet zo vliegen en ook de marathon laatjes toonden nu niet zo het kenmerk van een vogel, ofwel vlieglust. We lieten ze maar heen doen en begonnen toch met africhten. Uiteindelijk werden ze tot aan de Belgische grens afgericht en ze kregen het hierbij nogal voor de kiezen waarbij ze herhaaldelijk helemaal uit elkaar geslagen werden. De verliezen waren minimaal. Het enige verlies bij de Marathon laatjes werd veroorzaakt door de roofvogel. Ook medisch werd er nauwelijks aandacht besteed aan deze lichting. Let wel, dit is geen garantie, maar het wat harder opstellen naar de duiven lijkt een voordeel te bieden ten opzichte van het met zijden handschoentjes aanpakken. Ook Jelle Roziers is hier groot voorstander van. Zijn conclusie is helder, de beste blijven over! Zijn jongen moeten immers het hele Nationale programma op en dat is geen kattenpis. Arjan Beens zei eens ‘spelen om ze kwijt te worden’. Daar zit natuurlijk wat in, maar als je er 40 kweekt en er uiteindelijk nog geen 10 overhoudt geeft dat geen prettig vooruitzicht en het zullen niet allemaal slechte zijn die afvallen. Voor mij blijft ervaring het toverwoord. Ik kweek graag vroeg de jonge duiven om ze vervolgens pas laat in te zetten, zeg de navlucht. Hierdoor kunnen ze op en rond het hok een schat van ervaring op doen en is er genoeg tijd om ze op te leren. Sommige spelers leren ze niet op en ook dat kan prima gaan. Hier moet de ervaring dan rond het hok de doorslag geven. Ik doe het wel graag dat opleren, alleen al voor de stress in de mand. Je merkt de rust die na een aantal keer in de mand waarneembaar is bij de jonkies. Wel moeten we af van het massaal lossen van de eigen jongen. Ik zeg 5x met de massa lossen en daarna maximaal mand voor mand. Blijf massaal lossen en je schiet er niets meer mee op, tenzij ze in een grote andere klad terecht komen en uit elkaar slaan. Zijn ze telkens thuis voordat je zelf thuis bent en het is vergeefse moeite geweest. Wij gingen zelf dit jaar met de laatjes de laatste keer naar de Belgische grens samen met vriend Jan. Dit keer wel een massale lossing door de omstandigheden, koud en een felle Noordoosten wind. Wat je dan ziet is te verwachten, duiven blijven niet in een koppel bij elkaar en kwamen helemaal verspreid over de dag met soms een koppeltje, soms een enkeling. Kortom, ook de omstandigheden spelen een rol in de keuze van het lossen. Al met al hebben wij sinds jaren niet zo’n lichting over kunnen houden zowel voor de snelheid als de marathon die de nodige ervaring heeft opgedaan. Ik zeg, de nodige, het is nog niet optimaal gebleken, dikwijls door de weersomstandigheden zijn we voorzichtig geweest. Misschien wel te voorzichtig achteraf, maar dat heeft te maken met het verleden en de ervaring met grote verliezen. Ach ja, wanneer doe je het goed? Elk jaar leer je weer bij.

Pieken
Het kunnen pieken op vluchten. Een uitdaging voor ons allemaal. Wat sommige presteren wordt wel eens als onwaarschijnlijk gezien. Ikzelf kan er niet zo veel mee. Ik probeer naar eigen hok te kijken. Op de marathon is het 7 weken achtereen bal, dit betekent een piek van 7 weken. Hier kun en hoef je dus geen uitspattingen te maken tussendoor in mijn beleving op welke manier dan ook. Dit jaar ging het vanaf Pau crescendo en werd er dan ook 7 weken lang helemaal niets veranderd, extra toegediend of wat dan ook. Simpelweg omdat er geen aanleiding toe was en ik het niet aandurfde. Meestal breng je meer schade toe dan dat je de vorm laat toenemen. Vorig jaar kreeg ik hiermee de deksel op de neus na een kuurtje voor de koppen. Dit jaar dus ‘wat niet weer, wat niet deert’. Geen controle door duivenarts in het seizoen meer gedaan. De training en de uitslag was de leidraad en die bleef prima. Met de snelheidsduiven is het min of meer van hetzelfde. Natuurlijk hoeven ze op de vitesse nog geen topvorm te hebben, sterker nog, dit mag nog niet, want het seizoen is lang en zeker met elke week de mand in is dat niet vol te houden. Toch vormt deze vitesse wel een belangrijk startpunt richting de dagfond, ook voor ons het speerpunt. Ze moeten hier wel gewoon al goed zitten en ik geloof er ook niet in dat je na 6 weken even aan een knopje draait en zo de vorm op het hok krijgt om te vlammen op de dagfond. Dit is een proces gedurende het seizoen waarbij je van alles meetelt zoals het klimaat, vluchtverloop, etc. Soms zijn de duiven ook gewoon niet af te remmen en moet je het maar laten gaan. Nogmaals, echt realiseren van pieken is voor ons dus ook niet weggelegd, we willen ze gewoon bij de start van de mooie vluchten top hebben en dit vol zien te hebben zonder allerlei caperiolen te maken. Dit gaat in onze beleving ten koste van de weken er op. Een verbeterpunt voor komend jaar is wel de motivatie van de duiven de laatste 2 weken. Hier willen we meer aandacht aan schenken, omdat we op beide hokken merkten dat het wat afnam, prestaties bleven goed, maar niet uitzonderlijk en dat willen we allemaal toch?



Winterseizoen

03-10-2016

Het winterseizoen is begonnen, het seizoen van de feestjes en verkopen zeg ik altijd maar. Ikzelf ben niet zo van de feestjes, ik kom de tijd wel door zonder. Echter, als je ergens aan deelneemt en je wint de nodige prijzen, dan is het niet meer dan fatsoen om deze ook af te halen. Zelf heb ik in het verleden nogal wat mogen organiseren en er is niets vervelender dan dat de opkomst matig is en de winnaars verstek laten gaan. Zo hadden we afgelopen zaterdag de feestmiddag in Zetten, ons eigen NIC. Er was een goede opkomst en met spreekstalmeester Jan Sival is er garantie voor een succesvolle afwikkeling van het programma. Onderling was er nog een bonnenverkoop op touw gezet waar dus alleen maar de spelers uit Zetten een versterking kunnen aanschaffen. De opbrengsten komen geheel ten goede van de competitie en de spelers. Familie Van de Bovenkamp is verantwoordelijk voor de maagvulling en dit gaat ze zeer goed af kan ik u zeggen. Al met al een voortreffelijke middag en als onaangewezen, aangewezen en totaalkampioen ben ik zeer tevreden natuurlijk. NIC Zetten heeft zich de laatste jaren enorm ontwikkeld en waar in het verleden bij uitzondering iets gehaald kon worden op het ZLU-feest, is het nu meer een gewoonte aan het worden. Dat is natuurlijk fantastisch, de spelers stimuleren elkaar, ik bespeur weinig afgunst en met de organisatie van familie Roelofs die alles rondom het inkorven en klokken lichten tot in de puntjes verzorgd, is het spel in NIC Zetten een verrijking van onze spelvreugde, een voorbeeld in de duivensport.

Dit is ook het seizoen van de verkopen, het is inmiddels weer begonnen. Verkoop van het weekend was toch wel de verkoop van Jelle Jellema op Pipa. Nazaten van de Barcelona-ploeg werden geveild. Niet 40 stuks met achterkleinkinderen, neven, nichten en halfbroers, nee, 9 stuks uit het creme-de-la-creme uit de Nijverdalse stal. Helaas zijn de bedragen niet meer te behappen voor het gros der liefhebbers en ik las dat ze zelfs alle 9 naar dezelfde Nederlandse liefhebber zijn gegaan. Ik moet zeggen, als je de middelen ter beschikking hebt, dan heb je een mooie slag geslagen. Deze duiven zijn immers toonaangevend in de Internationale duivensport op dit moment. Mocht ik zelf de middelen hebben dan zou dit hok zeker in de top 3 wensenlijst staan voor een kwaliteitsimpuls. Door de bedragen die omgaan in dit elite circuit, in combinatie met onderlinge gunning en samenkweek van de topspelers, wordt het voor de kleine man, zeg maximaal 10 duiven mee per vlucht, een hele opgave hiertegen te wapenen. Ik zeg nadrukkelijk ‘een hele opgave’, niets is onmogelijk in de duivensport. De grotere hokken hebben dikwijls meer middelen zowel in aantal als in financiële zin, wat zich nogal eens uitbetaald in kwaliteit. De kans op een topper is simpelweg gewoon groter. We zien het ook
bij Jellema. Het beste van Arjan Beens verhuisde naar zijn hok, alsmede samenkweek met de beste Internationale Barcelona duiven. Hier komen niet allemaal goede van, maar door het aantal en de kwaliteit en een dosis geluk kan het kwartje de goede kant op vallen. Seizoen 2016 is hiermee onvergetelijk geworden voor Jelle. Dan kun je zeggen, ‘dit doen anderen toch ook?’. Dat klopt. Dan komt echter een volgende factor aan de orde en dat is de liefhebber zelf. Ik durf wel te zeggen dat er maar weinig liefhebbers zijn zoals Jelle, simpelweg door de prestaties jaar na jaar, ook in de relatief korte tijd na de start in Nijverdal. De oude stam wordt in ere behouden en de duiven worden keihard geselecteerd en gemotiveerd op een inmiddels goed hok, DE ingrediënten voor succes.

Zelf zijn we aan het rommelen op het hok en beginnen de plannen voor 2017 steeds meer vorm te krijgen. Al eerder gaf ik aan zeer in m’n nopjes te zijn met de jonge duiven ploeg. Dit geeft weer wat meer mogelijkheden naar de toekomst en hopelijk duiven die over 3 jaar kunnen schitteren op Barcelona. De vroege jongen zijn al een eind door de rui heen, de oude zijn veelal kaal op dit moment, nadat ze nog een ronde hebben mogen kweken na Perpignan. Ook op het snelheidshok hebben we een jonge lichting zitten die we al een paar jaar niet meer zo hebben gehad denken we. Dit brengt gewoon het nodige plezier met zich mee om met de duiven bezig te zijn. Zaak is echter alert te zijn en niet achterover te gaan leunen na zo’n fantastisch jaar 2016. De lat gaat steeds wat omhoog, de gemiddelde duif is niet meer goed genoeg en moet het veld ruimen, kwaliteit boven kwantiteit. Dit laatste geldt voor ons vooral nadat ze als jaarling zijn ingespeeld. Dan vindt de eerste selectie plaats, als 2-jarige is deze snoeihard. De zwakkelingen vallen of zelf al af op de vluchten of worden uitgeselecteerd. Een 3-jarige duif op ons hok moet er eentje zijn waarbij we verbaasd zijn als deze zijn of haar prijs mist. We spelen niet met hele grote aantallen, dus de kwaliteit moet goed zijn en dikwijls hangt het prijspercentage hiermee samen. Marseille 2016 was een mooi voorbeeld. 7 stuks mee, 6 prijzen Nationaal, allemaal 2-jarige duiven. Dit is gewoon gaaf, te meer daar Marseille nooit een kinderachtige vlucht is en dit jaar extra pittig was door een straffe Mistral wind. Duiven die als 2-jarige prijs vliegen op Marseille, daar heb je wat aan! Toch ben ik nog wat gematigd enthousiast over deze ploeg. Prijs vliegen is één, kopprijzen winnen is van een andere orde. Dit moet nog blijken komend jaar. Wel is het zo dat het een welkome aanvulling is voor de ploeg Pau-St. Vincent-Perpignan en de Barcelona-ploeg. Dit is ook nodig, ook 2016 heeft veren gekost en hier zaten niet de minste duiven bij helaas. Hopelijk kan de jonge lichting ons in 2017 weer positief verrassen.

Volgend weekend de Habru-dag, altijd interessant en gezellig, wees erbij!


De laatste loodjes...............

26-09-2016

Afgelopen week zijn we weer verrast met een mooie ranking op Pipa. Onze 2-jarige duivin, de ‘387’, is 9e beste duivin van Europa over alle Internationale vluchten met 3 prijzen (en 4e Nederlandse duivin). Een geweldige prestatie van dit favorietje van mezelf en kleindochter van ‘Louis’, onze topkweker van Cor de Heijde. Deze duivin is nog een dochter van ‘Dieke’, dochter ‘Louis’, winnares van o.a. 50e Nationaal Barcelona en winnares van 5 op 5 alvorens de roofvogel toesloeg. Vader is nog een rechtstreekse Gilbert van den Berg die sneuvelde op het veld van eer. In het najaar heb ik de ‘387’ gekoppeld aan de ‘170’, juist, de nestbroer van de ‘169’, onze beste doffer en zoon van ‘Louis’. Deze '169' werd over 16e beste Nederlandse duif op de Internationale vluchten met 3 prijzen volgens de Pipa ranking. Hiermee hebben we dus echt 2 knappe duiven op het hok!

Het is rustig op het hok. De duiven zijn volop in de rui, de vliegploeg heeft nog een jong groot mogen brengen en deze week verdwijnen alle schalen van het hok. Af en toe komt er nog wel eens een jonge duif terug van de africhtingsvluchten waarop ze zijn mee geweest. Verder hebben we een mooie en beloftevolle ploeg zitten als aanvulling voor 2017 die veelvuldig is afgericht. Op dit moment zijn we nog druk in de weer met een klein ploegje laatjes. Dit zijn laatjes van wat speciale koppelingen. Deze zijn inmiddels ook al weer 7x weggeweest tot aan Gemert. We gaan er nog even mee door komende week, het weer blijft goed en ervaring is een must.

Je hoort wel eens zeggen : ‘hoe kan dat nou, duiven 15x weggehad en toch een aanzienlijk deel kwijt op de eerste vluchten’. Ik ben er dit jaar echt van overtuigd geraakt dat het gezamenlijk lossen van de jonge duiven na een keer of 5 geen enkel nut meer heeft om ze een goede leerschool te geven. Duiven zijn en blijven kuddedieren die elkaar volgen. Als ze dan in een klad huiswaarts komen vliegen de ‘stommeriken’ gewoon mee. Deze duiven komen dan in de problemen op de 1e vlucht als de trek niet direct richting hun hok loopt en ze zelf koers moeten bepalen. Dit in combinatie met de kwaliteit natuurlijk. We mochten dit zelf ervaren dit jaar na de duiven veelal gezamenlijk te lossen op diverse locaties. Uiteindelijk werden er aardig wat duiven verloren op een 1e containervlucht en opvallend genoeg uit bepaalde koppels. Ook is een ander verhaal me bijgebleven uit het verleden waarin 2 collega liefhebbers hun jaarlingen veelvuldig meegaven met een collega. Dit waren enkel duiven uit de regio. De duiven kwamen telkens prima naar huis, maar op een zware Orange kregen beide liefhebbers de deksel op de neus met veel verliezen. Waarschijnlijk te weinig ervaring opgedaan met alleen vliegen. Echter, een van de duiven die prijs vliegt groeit uit tot een topper bij één van de liefhebbers.
Dit bewijst ook weer, kwaliteit overwint. Inmiddels zijn we zelf ook begonnen met de duiven te lossen in kleine groepjes. Zo werd er gisteren een ploegje van 8 duiven gelost die als volgt arriveerde qua aantal tegelijk : 1-3-2-1-1 (en dit na ruim 2 uur na lossing). Deze duiven hebben dus effe moeten zoeken, maar hebben in mijn beleving een goede ervaring opgedaan. Gezondheid is hierbij een absolute must anders kost dit veren en dat is natuurlijk ook weer niet de bedoeling.

Bij ons op de hokken valt ook op dat uit bepaalde koppels de jongen allemaal zijn overgebleven, waar van andere koppels meerdere duiven zijn verdwenen. Hier begint de 1e selectie van zowel de jonge duiven, maar ook van de kweekduiven. Voor 2017 kijken we er al naar uit om ook de jonge duiven aan te houden van de beste vliegers die in 2016 de sier hebben gemaakt. Hier ligt het beste bewijs van presteren en daar moeten we mee verder. Dit geldt zowel voor ons snelheids- als het marathonhok. Doordat we op weduwschap vliegen worden de vliegduiven gelijk gekoppeld met de kweekduiven en is de leeftijd van de jonge duiven overeenkomstig. Hiermee voorkom je het achteraf bijzetten van telkens weer rondes jonge duiven waar ik geen fan van ben.

Komende weken staan de eerste feestmiddagen en –avonden op de agenda, te beginnen met de goed verzorgde feestmiddag in ons eigen Zetten. Leuk om even op het gemak bij te kletsen en te evalueren met je streekgenoten. De winterkampioenen hebben dan altijd het hoogste woord!! Grapje natuurlijk, maar ik heb wel geleerd wat gereserveerd te zijn in uitlatingen en verwachtingen voor het seizoen. Het heeft geen nut hoog van de toren te blazen om vervolgens af geserveerd te worden door eigen falen. We doen gewoon lekker ons eigen ding en zoeken naar methodes die het beste bij ons passen en nemen liever iets aan van de echte kampioen dan van ‘Jan met de pet’. Gelukkig heeft ook de echte kampioen niet de wijsheid in pacht en dus volg je je eigen koers, maar zoek het vooral in goede duiven, goed systeem, veelvuldig spelen en hard selecteren. De rest wordt dan maar bijzaak.



Reportage Marathon Noord

09-09-2016

Na een leuk gesprek met kampioen Ad van Heyst uit Wijchen staat er nu een mooie reportage op www.marathonnoord.nl na aanleiding van ons 3e kampioenschap Ochtendlossingen 2016.

Seizoensoverzicht - deel 3

05-09-2016

Allereerst nog een mooie referentie van mijn goede duivenvriend Henri Hoeks. Dit weekend korfde hij nog een aantal duiven in op Limoges, waaronder de 079, een jaarling doffer, rechtstreeks uit onze stamkweker Louis. Moeder is dochter Zwart Goud van Jelle Jellema. Deze bijzondere doffer is een aparte, bijzonder diep qua
bouw en terecht kun je je afvragen of zo'n duif een Marathonvlucht aan kan. Doordat Henri hem super gemotiveerd had ging hij als zomerjong van 2015 nu mee naar Limoges. Vorig jaar ruilden we een aantal jongen met elkaar, veelal uit samenkweek, maar een jonge duif uit 'Louis' mocht natuurlijk niet ontbreken. Het resultaat laat zich raden, bij de 20 snelste duiven van heel Nederland!!! Eens te meer een bevestiging van de verervingswaarde van 'Louis', die super van Cor de Heijde!



Terug naar het laatste deel van de evaluatie. In 2016 zijn we al weer volop bezig geweest met kweekjaar 2017. Van Jaques en Freddie Vandenheede kwam inmiddels een volle zoon van hun 'Bender', Olympiadeduif, speciaal voor onze Euro-duivinnen. Deze koppeling heeft bij Peter Janssen al meerdere toppers afgegeven. Van 'Muller', Asduif Fondspiegel, van Peter Janssen kwam o.a. een volle broer en met Evert-Jan gaan we komende winter ons verdere bestand weer kritisch doorlichten en aanvullen. We zitten ruim in de kwekers, maar hoe moeilijk is het ook niet om een topper te kweken. Echter, wat gerichter kweken is het credo voor komende winter en er zullen (weer) wat lijnen gaan verdwijnen, hoe mooi de stamboom ook is. Ook uit de beste vliegers zullen we gaan kweken. Hoe mooi is het niet dat je een aantal kinderen van een goede vlieger op het hok hebt zitten.



Ook in het fondbestand wordt het mes gezet zoals dat heet. Er lopen inmiddels al wat afspraken voor aanvulling en juist heb ik nog 2 kinderen van Louis gespeend, speciaal voor de kweek. Moeder komt van Cor de Heijde en is dochter van 2x 1e Nationaal. Beter bestaat niet denk ik. Ook gaan we de beste vliegers gericht koppelen komend seizoen om nakweek van te behouden. Hier ligt vaak een onbekende kwaliteit in de broedschaal die de groene ton in verdwijnt, omdat zo nodig de eitjes van de kwekers ondergeschoven moeten worden. Jammer natuurlijk, maar ja, je kunt ook niet alles aanhouden. Zaak is in elk geval om goed te kweken uit de aanwezige vasthouders, enerzijds om deze goed te kunnen beoordelen, anderzijds om voldoende aanwas te hebben voor het nieuwe jaar. Door ze te spelen mag je ervan uitgaan dat een flink percentage afvalt.

Jonge duiven. We zoeken allemaal naar de oorzaken van de verliezen wat zo ongrijpbaar lijkt. Ik geloof toch in een combinatie van straling en wisselend klimaat. Straling is misschien zo niet waarneembaar, maar het wisselend klimaat wel. De ene dag loop je met je jas aan en de dag erna vallen de mussen van het dak gevolgd door een bult onweer. Oriëntatie speelt hierbij een belangrijke rol. Duiven gegroepeerd africhten heeft in mijn beleving ook weinig nut om verliezen te voorkomen. Duiven zijn kuddedieren en vliegen elkaar gewoon na. Wel geloof ik in het wegnemen van een deel van de stress van de mand en de wagen (voor wat dit waard is). Meer waarde heeft het één voor één lossen van de duiven, maar hiervoor ontbreekt dikwijls de tijd en dus doen we het niet. Soms valt het wel op dat uit koppels alle jongen behouden blijven en uit andere niets, in elk geval zegt dit wel wat over de kwaliteit. We moeten het maar nemen zoals het is, in elk geval proberen we geen onnodige risico's te nemen met de jonge garde en ze toch even te laten rijpen en ervaring te laten opdoen bij het hok en in de mand.  

Kortom, we zitten hier nooit stil, dat is het mooie aan onze hobby. Urenlang kunnen we filosoferen over onze duiven en mogelijke verbeteringen en kansen voor succes. De contacten met onze duivenvrienden geven hetzelfde plezier als de thuiskomst van de duiven van een vlucht. Elkaar op een hoger plan tillen is prachtig. Het zal bijzonder moeilijk zijn de successen van 2016 te evenaren, maar we zullen er onze stinkende best voor doen!!!

Tot zover de evaluatie van 2016. Ik ga me nog even beraden hoe ik u als lezer kan blijven plezieren komende maanden op deze website op de maandagmorgen.......................................






 

Seizoensoverzicht - deel 2

29-08-2016

De laatste jaren kennen we echte dominantie niet meer op de Marathon, zeker niet na het stoppen door Arjan Beens. Jelle Jellema heeft hier echter weer nieuw elan aan gegeven. In alle competities eindigt Jelle voor me, voorwaar geen schande, ik durf wel te beweren dat dit het beste hok van Europa op de Marathon is in 2016. Ook hier kwam en bleef de vorm! Ook wij kennen mindere vluchten, maar zo ook toppers als Eijerkamp en Peter Janssen. Op die momenten weten we het allemaal ff niet en dat is ook een zegen voor de sport. Bij Eijerkamp was de echte topvorm er pas de laatste 3 weken met de oude duiven. Bij ons was het aan het einde wat minder, bij Peter Janssen kwam de topvorm weer terug met 1 t/m 4 van heel de NU op Blois met 16 mee en 14 prijzen, fenomenaal! Ik hoor mensen nog steeds zeggen dat het allemaal in potjes zit, ik moet hier wel om lachen! Dit zijn mensen die niet het vermogen hebben het bij zichzelf te zoeken en alles afdoen met 'ja maar hij....'. Voor ons wordt het wel de uitdaging om de motivatie van de duiven tot het einde van het seizoen hoog te houden, hier kunnen we ons zeker nog in verbeteren. 

In Zetten hebben we een onderlinge leuke competitie op de Marathon. Helaas vallen er nogal wat spelers buiten de boot die hun prijs missen. Dit is altijd jammer, omdat dit dikwijls ten koste gaat van de motivatie en aantal duiven op de volgende vlucht. De wat grotere spelers zijn niet in die mate dominant dat ze alles omver spelen, er is dus kans voor iedereen. Dit is ook de basis van de duivensport. Een leuke competitie op regionaal niveau. Nogal eens ben je kansloos in groot verband of zit het Westen veel gunstiger. Dan kun je de hele dag gefrustreerd gaan rondlopen, maar beter is je prestatie af te zetten tegen de concurrentie om de hoek. Je moet in Zetten van goede huizen komen om een 1e te spelen. Afgelopen jaar lukte dit 2 weken achtereen, Eef van Aalten uit Huissen zelfs 3 vluchten achtereen. Jammer dat we de winnaars niet het podium hebben kunnen geven in de media die ze verdienen, maar dit gaat volgend jaar veranderen. Dat er in Zetten sterk gespeeld wordt blijkt maar weer eens binnen Marathon Noord, 3 spelers op de ochtendlossingen in de top 6!!! 

Mooie series, daar geniet ik echt van. Op Marseille speelden we 7 2-jarige duiven. 6 wonnen er prijs. Prijs winnen op Marseille is een goed teken, simpelweg omdat het doorgaans een lastige vlucht betreft. De duiven die als 2-jarige hierop prijs pakken zijn nogal eens de nieuwe cracks op het hok. In dat opzicht ziet het er goed uit. Selectie is hier op basis van prestatie en de duiven worden in de basis onderling vergeleken en krijgen gelijke kansen. We merkten in 2016 dat ondanks de mooie prestaties de selectie te smal is en afhankelijkheid van die enkele crack te groot. We moeten eerlijk zijn, pak de 3 beste duiven van het vlieghok en het ziet er opeens heel anders uit. Daarom werd besloten kweekjaar 2016 aan te grijpen om de basis te verbreden en dus veel te kweken. Niet lukraak, dat zeker niet. Door de prestaties van de nakweek van 'Louis', onze topkweker, ligt hier de basis. Doordat ook de 2e generatie prima presteert zitten er diverse kinderen op het kweekhok. Deze worden veelel gezet tegen het beste van Eijerkamp, Hoeks en De Heijde. We willen de selectie ook wat verbreden door een 2-deling op het hok. We zoeken net wat meer snelheid in de duiven voor Agen en in de toekomst weer Orange. Verwachting is dat er meer van dit soort lange dagfondklassiekers komen en dan moet je ze wel hebben zitten. Wat zou het mooi zijn als de laatste Bergerac een ochtendlossing zou zijn!!!! Ik vind dit geweldige vluchten en ben jaloers op het lange dagfondprogramma in Limburg. Met een wat bredere basis is de kans op het kweken van een crack ook groter. We weten allemaal hoe lastig het is. De 169 is zo'n topper, zaak is er zo meer te kweken. Dit valt natuurlijk niet mee. Een wat bredere selectie, gekweekt uit duiven met een super achtergrond verhoogt de kans. Hier gaan we voor. Zo willen we op elke vlucht waaraan we deelnemen gaan voor die topprestatie.



de 169, een crack waar we er in de toekomst meer van willen kweken!

Hoe nu verder?

Een zwaluw maakt nog geen zomer, hoewel, hiermee doen we onszelf gezien de prestaties van afgelopen jaren wat tekort! In 2017 zullen weer wat extra schijnwerpers op ons gericht zijn. Dat geeft niets, en dat mag, we kijken echter naar ons zelf en wat een ander vindt is weinig interessant. Op de snelheid komen er weer wat
nieuwelingen in de dagfondploeg, hier willen we nog meer de nadruk op leggen, ook in de kweek. Wat oudere duiven zullen uit de ploeg verdwijnen. Hopelijk blijft er een mooie lichting van 2016 behouden waarmee we verder kunnen. Voor de marathonploeg is er vanuit 2015 weinig aanwas door een slecht jonge duivenseizoen dat jaar en veel pech met verliezen al van het hok. Ook zijn er wat vaste duiven verloren gegaan en dus zal het niet meevallen 2016 te evenaren. Hier hebben we het dan weer over de breedte van de selectie. Voor je het weet sta je weer onderaan de ladder. We gaan er echter alles aan doen om telkens een volwaardige ploeg op de been te brengen, misschien wel door een vlucht te skippen. Echter, Orange staat ook weer op het verlanglijstje. Ik vertrouw op een verrassing in de overgebleven 2015 lichting! Zo hoort het elk jaar te gaan. Oudgedienden vallen weg en nieuwe talenten staan op. 




Seizoensoverzicht - deel 1

20-08-2016

Komende weken volgt een uiteenzetting van het afgelopen seizoen, omdat ik nogal lang van stof ben, wordt het een drieluik!

Hoe zullen we dit verhaal nu eens beginnen? Ik heb een hekel aan zelfverheerlijking (ook wel Facebook genoemd ;-), maar we kunnen er eigenlijk niet om heen: HET IS EEN GEWELDIG SEIZOEN GEWEEST!!!! Om op 2 disciplines de doelstellingen volledig te behalen en zelfs te overtreffen is geweldig om mee te maken, het is het resultaat van jaren investeren in onze duiven! Wie denkt dat het hier zo komt aanwaaien heeft het goed mis! Natuurlijk hebben wij het voorrecht ons tot duivenvrienden van familie Eijerkamp, Peter Janssen, Wilma en Henri Hoeks en Cor de Heijde te mogen rekenen, maar dit biedt geen garantie voor succes. Het verhoogt de kans hierop wel aanzienlijk! Naast topduiven zijn de overige omstandigheden zeker zo van belang, dit ondervonden we jarenlang waarin ons hokklimaat verre van optimaal bleek en dus de prestaties tegenvielen. Ook het geklooi met de jonge duiven werpt je zo weer een jaar terug. Mocht je dan het geluk hebben dat de
puzzelstukjes precies in elkaar passen dan kun je een seizoen als wij dit jaar hadden. Het woord is gevallen, GELUK. Zonder kunnen we niet en het moet soms ook ff meezitten. Ook wij draaien niet ff aan de vormknop op weg naar succes en stellen even bij als het wat tegen zit. Nee, het moet je overkomen. Op vakantie las ik het boek 'Gijp' nog eens over het succes van trainers. Het succes van een coach is volgens Gijp zeker zo bepaald door de factor geluk, naast kennis en kunde. Zelf slaat Gijpie nogal door, door te stellen dat hij nooit iets opstak van een trainer. Als duivencoach moet je wel een bepaald talent bezitten om zaken op het hok te signaleren. Zelfs de allergrootsten leren nog elke dag bij en zitten er soms volledig naast. Voorbeelden te over van kampioenen van 2015 die dit jaar een gemiddelde speler zijn. De echte kampioenen blijven echter aan de top, op de snelheid tot en met de dagfond lijkt dit wat 'makkelijker' dan op de Marathon. Dit jaar pakten we op 7 ZLU-vluchten 7x de getekende duif, deels door de aanwezigheid van een topper als de 13-169 op het hok, deels door observatie van de duiven, dag in dag uit. De 14-823 toonde zich ongekend dominant op het hok en dus kreeg hij het vertrouwen op Marseille als getekende. Hij speelde top 100 Nationaal! Ook hier houd ik weer vast aan de factor geluk. De 11-608, top 60 Nationaal Barcelona was voor Narbonne nog beter in haar doen, resultaat: 6 mee, 5 thuis, juist, kwijt....

Deden we zaken heel anders dan voorheen, nee, alleen misschien net wat consequenter en met wat meer focus. In elk geval bleven we volharden in onze aanpak, dag na dag, week na week. Op de snelheid bleven de jaarlingen achter de eerste weken door hun gebrekkige opleiding. We bleven volharden. Opeens was ze  daar, de 15-439, een jaarling duivin met 1e NPO Blois en 5e NPO Chateauroux binnen 2 weken!!!. Van jaarlingen voor spek en bonen naar Nationale schijnwerpers, het kan je zomaar overkomen. 'Noa', zoals we deze kanjer noemen, flikte het toch maar even. Het zou bijna de constantheid van de 12-639 en 12-640 verbloemen met 5 op 5 op de dagfond! Zelf gooide ik er alle roosters uit en maakte dagelijks zowel bij de doffers als de duivinnen de vloer even schoon. Effe ermee bezig zijn, de mest in de gaten houden en genieten van duiven op een schoon hok. Door hetzelfde systeem toe te passen op snelheid en ZLU is duivensport voor ons meest eenvoudig. Natuurlijk kent de ZLU-ploeg net wat andere laatste dagen en is het soms wat lastiger met thuiskomers en vertrekkers, maar dit moet je accepteren en geen halszaak van maken. Het is niet anders. Geen enkele keer toonden we voor inkorving op de ZLU, zelfs de schalen draaiden we niet om. Ik geloof hier simpelweg niet in en dit jaar geven de uitslagen me gelijk. Op de snelheid tonen we wel altijd, zo kunnen we de duiven ook wat makkelijker inkorven, kortom, gemak dient de mens.

Mooiste resultaten snelheid:

1e NPO Blois



2e NPO Melun



5e NPO Chateauroux



Vele 1e prijzen op lokaal niveau
1e onaangewezen DAGFOND kring 4 Zuid 4 afdeling 8
1e aangewezen DAGFOND kring 4 Zuid 4 afdeling 8
1e en 2e duifkampioen DAGFOND kring 4 Zuid 4 afdeling 8

Mooiste resultaten marathon:

21e Nationaal Pau
57e Nationaal Barcelona
63e Nationaal Agen
90e Nationaal Pau
91e Nationaal Marseille
131e Nationaal St. Vincent ZLU
172e Nationaal Perpignan
181e Nationaal St. Vincent ZLU
210e Nationaal Narbonne

1e keizerkampioen NIC Zetten
1e keizerkampioen Superfondclub GOU
2e keizerkampioen Fiante
2e keizerkampioen Fondunie2000
3e Marathon Noord Ochtendlossingen

Prijspercentage 61% over 7 ZLU-vluchten met als 'slechtste' Nationale prijs met de 1e duif een 210e Nationaal Narbonne!!!!!!

Een lijst om van te watertanden. De 2 mooiste hieruit zijn feitelijk de 21e Nationaal Pau met eindelijk dat vaasje en de aankomst van de 5e NPO Chateauroux, waarin een duif het nog eens flikt na het winnen van een 1e NPO. Zeer content ben ik met het prijspercentage van 61%. 31 van de 51 duiven stonden op papier, bijzonder met overwegend 2-jarige duiven.


Perpignan

01-08-2016

Het slotstuk van het jaar, Perpignan. Een mooie vlucht qua kilometers, maar de laatste jaren mijn slechtste vlucht. Wetende dat je er na zo'n geweldig seizoen overal goed voor staat, staat er dan toch wel wat extra druk op. 6 duiven gingen mee, mezelf niet laten verleiden om meer te spelen voor die ene vroege duif. 4 van de 6 vlogen al 2 op 2 met de 169 als lijstaanvoerder. De 169, een aparte duif, al 3x rats aan de kop op Nationaal vlak. Dit jaar Pau en St. Vincent al in de vleugels, nog nooit van de Oostkant gevlogen. Het moest dan nu maar weer gebeuren, ze stonden er nog goed op na al die weken weduwschap. Zou het nog een keer lukken?

Bbq! Dat hadden we vrijdag met het bedrijf. Vrouwlief ging op tijd naar huis met de jongste en zou posten. 20.45 uur telefoon, 'er zit er eentje'. Als een haas naar huis gesprint natuurlijk, wat een topduif zou dit zijn!!! Maar dan, ik zie het meteen, een jaarling die 3 weken geleden achterbleef van een lapvlucht zit op de klep. Pfffff, hartslag langzaam weer onder de 100. Wel blij hoor, doffertje komt namelijk uit 'Louis' x 'dochter Zwart Goud', laatste jong uit deze koppeling, hopelijk nieuw talentje. Die avond niets meer door bij ons, had wel gemoeten voor een Nationale kopduif. Vroeg op, spoetnik leeg, duiven beginnen te vallen, spanning, vertwijfeling, klok kijken. Maar dan, bam, daar is ie weer, de 169, 06.26 uur als 1e getekende! 5e NIC Zetten, ca. 170e Nationaal. Lost wederom zijn belofte in.


De 169 met zijn duivin, beide 3 op 3 in 2016!

Rond 8.00 uur volgen 2 dames. 3 van de 6 in de klok, tevreden. Deze 3 winnen alle drie 3 op 3 dit jaar! Daarna valt het stil op het hok, geen nakomers meer. Blijft een vreemd seizoen, veel achterblijvers links en rechts op de diverse vluchten.  

De balans opmaken. Dat doen we het hele jaar door na elke vlucht. Maar nu van het seizoen, het was geweldig met een veelal jonge ploeg van 2014. Totaal 7 ZLU vluchten, 51 duiven gespeeld, 31 prijzen, ofwel 61%. Vooral daar enorm trots op. Dan nog telkens die vroege duif erbij. Slechtste Nationale prijs op Narbonne, 210e Nationaal. 5x top 100 Nationaal, 1x top 20. Hier kon ik jaren geleden alleen maar van dromen. Vooral met de constantheid ben ik enorm tevreden. Dit klaarspelen met totaal 51 duiven op 7 vluchten, iets meer dan 7 duiven gemiddeld per vlucht.

Hoe zorgen we er nu voor dit voort te zetten komende jaren? Het voordeel is dat de ploeg relatief jong is, veel duiven van 2014. Deze kunnen dus nog enkele jaren mee. Wel zien we bij het spelen op 7 vluchten een bepaalde afhankelijkheid ontstaan van enkele duiven. Een ploeg MOET 3x mee om een volwaardige club samen te stellen om in te korven. De aanwas van 2015 is ondermaats door de vele verliezen als jonge duif. Zodoende is in 2016 een grote nieuwe lichting gekweekt, gericht gekweekt met de lijnen die succesvol zijn en waar we mee verder willen. Dit om in de toekomst, zeg 2018, effe wat sterker te zijn in de breedte. Of het lukt is een 2e. Dit jaar wilde we alle vluchten meedoen op de ZLU, voor het eerst in jaren. Het heeft goed uitgepakt. Volgend seizoen zullen we kijken, we staren ons niet blind op een bekertje of een kampioenschap, het gaat op Nationale kopprijzen waar we het voor doen en verder niets. Soms zit dit er gewoonweg niet in door de ligging / omstandigheden, dan kijk je lokaal en wil je daar aan de kop zitten. Dit jaar worden we Keizerkampioen van NIC Zetten, Keizerkampioen Superfondclub, Keizerkampioen Afd. 8 Fiante, en eindigen we hoog bij Fiante, Fondunie2000, Marathon Noord en wellicht Club der Azen. Ik noem hiermee alle competities waar we aan meedoen. Tja, wat wil je nog meer, doelstelling meer dan bereikt!

Het was niet alleen het weekend van de mooie afsluiting, het was ook het weekend van de wederopstanding! Waarom zult u denken. Mijn goede duivenvriend Henri Hoeks wint 1e NPO Cahors Afdeling 10 met een jaarling (klk. Yolanthe). Henri kende een hele slechte vlucht vanuit Perigieux dit jaar, zijn eerste vlucht weer na de verkoop van alle vliegduiven. Moed weer bijeen geraapt en toch nog ingekorfd in het slotweekend op Perpignan en Cahors. Op Perpignan 3 duiven mooi achtereen, in het centrum 2,3 en 4! Van Cahors dus die echte kopduif, 6e Nationaal Sector 4 en 1e NPO, in één woord geweldig. Ik weet wat Henri er allemaal voor doet om dit te bereiken en samen met Wilma is dit hun enorm gegund. Dit biedt vertrouwen voor de toekomst en geeft de motivatie om door te gaan. Ik heb zelf, zoals vaker aangegeven, enorm vertrouwen in de duivenstam van Henri voor het ZLU-spel en zijn prestaties zijn hiervan alleen maar een bevestiging. Nogmaals, van harte gefeliciteerd!!!!!!!!!!!!

Dan is daar nog Jelle Jellema, veel over gezegd en geschreven. Het is raar misschien, maar ik heb ontzettend genoten van zijn uitslag op Perpignan! Ondanks dat het betekent dat hij met de hoogste eer gaat strijken in bijvoorbeeld fondclub Fiante, Fondunie2000 en Marathon Noord, is het gewoon geweldig wat daar in Nijverdal wordt neergezet. Het mooie is het respect dat ik van Jelle altijd mag terug ontvangen bij een mooie uitslag en zijn eigen relativerend vermogen over zijn prestaties. Voor mij onbetwist de beste speler van Europa en belangrijker een fijn mens die je met raad en daad wilt bijstaan als er om gevraagd wordt!!! Jelle, ik weet dat je dit leest, van harte gefeliciteerd met een fenomenaal seizoen en een kleine tip voor volgend jaar, het mag ook ietsje minder ;-)

Zo, het zit er op voor de oude duiven. Nu de jonkies aan de beurt. Komende weken opleren en afhankelijk van de omstandigheden met de container mee.





  

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10....51

volgende >>

 

Weijers Duiven | Postbus 149 | 6560 AC Groesbeek | Tel. 024 - 397 02 01 | Fax. 024 - 397 05 95 | info@weijersduiven.nl