Update 07/10

07-10-2017

Onherkenbaar! Zo kijk ik toch wel ff naar de jonge garde op dit moment. Inmiddels vrijwel helemaal door de dekrui (en pennenrui). Ze blinken als spiegels en de doffers gedragen zich als macho’s in het hok. Ze zijn natuurlijk niet verduisterd geweest, dus dat scheelt een slok op een borrel. De oude duiven zitten er nog wat verfomfaaid bij met kale nekken en halve staarten. Ook hier is het gros van dekrui en pennen inmiddels gegooid.

Portugal! Daar was senior afgelopen week om de verrichtingen van ons team te bewonderen op de finalevlucht. Sportief werd het een debacle met een 1300e plaats voor Team Peter Janssen-Rien Weijers, sociaal een geweldige week met veel gelach en vertier. Uiteindelijk is dat het belangrijkste en is sportief succes heeeeeeeeel mooi, maar wel bijzaak.

We hebben nog een belangrijke ronde te gaan in de selectie. Inmiddels hebben we al het nodige gesorteerd, maar we zijn er nog niet. Op beide hokken zit er een mooie brede jonge lichting klaar wat betekent dat de oude garde extra zwaar beoordeeld wordt. Omdat de resultaten niet altijd even meevielen blijven er uiteindelijk alleen plaatsen beschikbaar voor hen die het afgedwongen hebben, waar we in het verleden nog wel eens door beperkte aanwas een twijfelaar lieten zitten. Meer met minder is dan het devies. Voor de fond is het een iets ander verhaal, omdat ik de jonge garde altijd een kans wil geven en de oude duiven vooral vanaf 2-jarige geselecteerd worden op prestatie. Met een brede jaarlingenlichting en jonge duivenlichting zitten we hier dus ruim in het aantal, maar dit biedt ons de mogelijkheid ze goed aan de tand te voelen. Het aantal 3-jarige en ouder is daarentegen beperkt, zij het dat de Barcelona-ploeg 2017 in 2018 wel de kans krijgt zich te bewijzen. Afgelopen jaar lukte dit niet doordat ze er niet goed voor stonden en ging het seizoen dus feitelijk voor deze duiven verloren. Dit kan ik de duiven niet kwalijk nemen en het is aan mezelf ze in 2018 optimaal aan de start te krijgen.

2016 was een geweldig jaar natuurlijk met vele kopprijzen. Dan zou je verwachten dat je voor 2017 weer hoge verwachtingen mag / moet hebben. Toch was dit vooraf voor mij al niet zo. Ondanks de successen in 2016 gingen een aantal (goede) duiven verloren en was er onvoldoende aanwas van de nieuwe lichting. Dit breekt
je dan op in een jaar waarbij ook de algehele conditie en focus onvoldoende is geweest. Voor 2018 is het vertrouwen weer aangescherpt en denk ik weer de nodige kwaliteit te kunnen inzetten. Garantie is er niet, maar ik heb er goede hoop op.

In de kweek streven we naar het allerbeste. Laatste jaren breed ingezet om te zoeken naar de beste duiven en juiste combinaties. Nu gaan we vooral verder met duiven die ons inmiddels wat hebben gebracht. Op mijn fondhok is dit met name de lijn van ‘Louis’ door de sterke vererving in meerdere generaties, aangevuld met enkele bijzondere duiven, rechtstreeks via Cor de Heijde, Eijerkamp-Willems en Henri Hoeks. Daarnaast ben ik niet vies van kweken uit een aantal vliegkoppels, sterker nog, ik heb een voorkeur voor deze jonkies! Zo kweekte ik afgelopen jaar 4 jonkies uit de 169 x 387 (zoon x kleindochter ‘Louis’), in 2016 de 2 beste duiven, hoog in de Pipa-klassementen met 3 prijzen op de Internationale vluchten. Alle 4 de jongen zitten er nu nog na alle africhtingen en vluchten. Daar ga ik dan ook graag mee verder! Uit ‘Louis’ kwamen nog 3 jonkies voordat hij niet meer bevruchtte een aantal malen. Ook deze 3 zitten er alle drie nog. Ja, ook ik heb verliezen gehad, maar uit je beste duiven 7 jongen kweken en alle 7 overhouden is geen toeval.

Komt er dan nog wat bij? Tja, ik weet het nog zo niet. Ik heb best hard geselecteerd in het kweekhok en de lat ligt enorm hoog voor mezelf. Voor mij moeten deze duiven een meerwaarde hebben ten opzichte van de vliegkoppels anders sluit ik liever de broedbak. Misschien lopen we nog ergens tegenaan en misschien ook niet, we zien het wel. Heel blij ben ik in elk geval met een jonge duivin van Cor de Heijde, bijzonder zacht van pluim, uit de beste lijnen. Daarnaast heeft ‘Louis’ weer 4 eitjes bevrucht met zijn eigen dochter (‘Louis’ x ‘dcht. 1 nat. Bordeaux Cor de Heijde). Dus hier kan ik weer mee vooruit.

Achterover leunen hebben we effe gedaan, maar nu is het zaken de planning voor de kweek weer op te zetten. Voor je het weet is het december en moeten we aan de bak. We moeten zorgen dat we niet beginnen met achter de feiten aanlopen, dus de verplichte enting en kuurtjes moeten vorm gaan krijgen…………………….




Laon 09/09

11-09-2017

HET ZIT ER OP!!! Toch altijd weer een prettig moment na vele weken van volledige focus en aandacht voor onze gevleugelde vrienden. De laatste natoer vanuit Laon stond voor ons weer volledig in het teken van de jonge duiven. Alle vroege en late snelheids- en fondjongen gingen de mand in op een enkele na. Hier had het
ruipakket al toegeslagen en werd het echt onverantwoord.

Het was bij pa een jong uit een nieuwe kweker van Hans en Evert-Jan Eijerkamp, soort Hebberecht x Van Loon, die de spits af beet en zich los maakte van zijn hokgenoten. Daarna volgenden ze elkaar goed op. De jonge duiven die wat moeilijk op gang kwamen dit jaar zoals ik al aangaf hebben zich de laatste weken beter laten zien. Natuurlijk, de concurrentie laat het inmiddels ook wat varen of doet zelfs niet meer mee, maar uiteindelijk telt toch alleen de uitslag. Met 2 overwinningen in de club op de laatste vluchten mogen en moeten we tevreden zijn, waar ook het prijspercentage enorm verbeterd is. Nu werd het tegen 192 duiven een 1-5-7-9-10-11-13-14-15-16 en 24 prijzen op 57 duiven. Grappig was mijn eigen 17-447, een duifje dat per ongeluk op mijn hok bleef, maar eigenlijk bestemd was voor pa, gekweekt uit ‘zoon Bender’ x ‘Van Loon-duivin’. Vorige week al voorop en nu een 6e in de club…………………

Ook nu weer een enorme bui met een klap onweer tussen de aankomsten door bij deze Afdelingslossing. In 3 vluchten hebben de late jongen en fondjongen dus het nodige voor de kiezen gehad en een mooie leerschool ervaren. De attractievlucht vanuit Creil komende week laten we voor wat het is, het is mooi geweest.

We hebben de jonge duiven sinds jaar en dag niet meer zo’n uitgebreide opleiding gegeven en hier zijn we dan ook echt tevreden mee. We hebben weer wat te kiezen doordat we een mooie selectie overgehouden hebben. Het natoer-experiment met de fondjongen (pas mee vanaf 200km) is eveneens geslaagd te noemen en ook hier hebben we ze de nodige ervaring mee kunnen geven en hebben we nog wat te kiezen. De rui heeft ons hierin nauwelijks parten gespeeld, een voordeel als je niet voor de prijzen meedoet. Voor 2018 staat er dan ook weer een mooie jaarlingen-lichting die we door hun ervaring als jong goed aan de tand kunnen voelen met als streven Orange. Het winterseizoen gaan we dan ook niet in met de gedachte dat in het voorjaar deze selectie door onervarenheid weer een stuk uitgedund wordt zoals afgelopen jaar. Dit willen we simpelweg ook niet meer.   

Het was verder een bewogen jaar voor ons en onze duiven. Na enkele jaren van stijgende prestaties moesten we dit jaar even weer pas op de plaats maken en ging niet alles zoals we graag wilden. Dit had diverse aanwijsbare oorzaken, maar zeker ook zaken die voor ons als coach ongrijpbaar zijn. Dat is nu net het mooie van
de duivensport, dat ongrijpbare. Als alles te regisseren zou zijn dan valt zeker de spanning weg. Hoogtepunt zijn er toch weer zeker geweest met de regio-overwinning van de 14-570 op Quivrain tegen ruim 6.000 duiven terwijl het eigenlijk gezien de omstandigheden niet mogelijk was, de 2e Asduif dagfond Afdeling 8 met de 14-547, de vroege aankomst van de 13-169 van Marseille op de dag van lossing en de 4e NPO Bergerac met een nachtelijke aankomst om 01.17 uur.   

Komende periode zullen we hier wat dieper op ingaan en hoe we denken de trein weer op volle kracht voorop te krijgen, want ondanks de teleurstellingen van 2017 hebben we weer volop vertrouwen voor seizoen 2018 en zo blijkt maar weer, geen mens zoveel hoop als een duivencoach………………..

We wensen een ieder een mooie winter en geslaagde rui en wie weet treffen we elkaar op een feestmiddag of -avond, ergens in den lande.




Vervins 02/09

04-09-2017

Mooie opsteker! Zo mogen we afgelopen weekend wel omschrijven. Het is natoer-tijd. Waar we in het verleden onze oude duiven dan nog in stelling brachten, kozen we er dit jaar voor om ons enkel te richten op de jonge garde. Van het snelheidshok ging de ploeg vroege duiven ook mee die vorige week nog Troyes vlogen, samen met de late jongen die aan hun 2e opdracht na Chimay mochten gaan beginnen. We hebben nog een mooie grote groep jongen zitten, en vanwege de redelijke weersvoorspellingen en nog wat twijfelachtige prestaties is ons credo : “SPELEN”. De mand verzorgt dan al een deel van de selectie, de rest is nadien aan onszelf.

Ook de fondjongen gingen voor de 2e keer mee de baan op. Vorige week Chimay, pfffffff, wellicht de slechtst verlopen vlucht dit jaar op basis van concoursduur en afstand. En dat voor de eerste vlucht. Ja, ook dat is selectie natuurlijk, maar je hoopt wel op een eerlijke kans voor de gevleugelde vrienden. Uiteindelijk wisten 62 van de 72 hun thuishaven te bereiken. Van deze 62 mochten er weer 61 mee, aangezien er eentje pas op donderdag arriveerde, dus dat was niet verantwoord. 61 mee, hoe zouden ze het er nu vanaf brengen? Verwacht hier geen prijzen, de veren vliegen in het rond, maar zolang ze kunnen vliegen moet het kunnen. Noordwesten wind, mooi, dan moeten ze er ook wat voor doen. Kak!!! Buien op de vlieglijn vanuit het Noorden. We moeten schuilen op het moment dat de duiven kunnen komen en met een wind die is gaan liggen wordt het er al niet beter op en regent het aanhoudend. De duiven vallen mondjesmaat, pas na de bui beginnen ze door te vallen. In de avond liefst 56 thuis, goed gevoel. Op zondagmiddag 61 gemeld op het systeem, BAM, alles thuis. Gezondheid en conditie dus op orde………………

De snelheidsploeg was dus aardig op oorlogssterkte, hoe zouden ze het eraf brengen??? In de aanloop hadden we ze in de week niet meer gelapt (zeker ook vanwege het weer) en rustig gehouden. Het werd een mooie reeks van aankomsten op het hok van pa. In de club spelen we op deze Vervins : 1-3-4-5-6-9-10-12-13
tegen 269 duiven en daar mogen we zeker tevreden mee zijn. De eerste duif is een direct kind van ‘Der Peter’, onze 14-570, topper op het vlieghok met dit jaar bijvoorbeeld 1e Regio 4 Quievrain tegen ruim 6.000 duiven. Hij stond gekoppeld tegen een dochter van ‘Gaudi’, die topkweker via Hans en Evert-Jan Eijerkamp. Ook hier druppelen de duiven aardig goed na, maar ontbreken er wel nog een paar laatjes op zondagmiddag. Geen nood, dit is de selectie die nodig is voor ons.

70 jaar! Die leeftijd mocht pa afgelopen week bereiken. Een aardige mijlpaal en dat moest even gevierd worden natuurlijk. In het bijzijn van diverse duivenvrienden hadden we een leuke avond waar zeker Hans Eijerkamp ook niet mocht ontbreken. Een speciaal tafeltje samen met zijn aloude vriend Peter Janssen was toch een mooi aanzicht en ik zag de trots dan ook bij pa dat deze nestors van de Internationale duivensport aanwezig waren. Hans en Evert-Jan hadden een prachtig cadeau meegenomen in de vorm van een versterking voor ons kweekhok! Daar zijn we natuurlijk zeer blij mee. De avond ging tot in de late uurtjes door en dat was de volgende dag nog voelbaar zullen we maar zeggen……………………….



Senior, vol trots met zijn laatste aanwinst..........................


Portugal! De volgende race van rond de 200 km werd vrijdag vervlogen. Ditmaal konden we geen potten breken in de uitslag, maar de 4 duiven van team Peter Janssen-Rien Weijers volgden elkaar snel op en waren weer present, dus dat is ook weer mooi!

Bernard van der Horst uit Groesbeek heeft de 1e Asduif Barcelona ZLU ’15-’16-’17. Een geweldige prestatie van een fenomeen met vleugels, de 11-444. Een enorme krachtpatser die 3 jaar binnen de top 100 Nationaal vliegt en kijk even terug naar de afgelopen 3 edities, geen kattenpis voor de duiven. Stuk voor stuk zware edities met doordraaien de 3e dag om maar te zwijgen van de afgelopen editie. Voor Marathon Noord waar Bernard diverse kampioenschappen binnen heeft gesleept mag ik de reportage voor het kampioenenboek verzorgen. Komende week maken we dit in orde. Groot respect voor de prestaties van Bernard waar eenvoud op de hokken troef lijkt, schijn bedriegt? In elk geval, grote klasse van deze prestaties!!!!

Nog een prachtig bericht. Theo en Bernard Burgers uit Weurt winnen de Nationale Marathon!!! Deze mannen korven in NIC Zetten in net als ik. Theo is de man van de verzorging, Bernard van de administratie. Fijne mannen, altijd geïnteresseerd in anderen en als het even niet lukt bij hunzelf, alle lof voor de winnaars, kortom sportieve mannen. Sinds 2 jaar op weduwschap spelend en dit jaar onnavolgbaar met vele kopprijzen en dus veel getekende duiven in de klok. Mannen, van harte, de naam Burgers was al een begrip in de duivensport, dit wordt nu nog even met verve aangedikt, het is jullie gegund!

Volgende week alweer de laatste vlucht van het reguliere programma vanuit Laon. Dit wordt een afdelingslossing en daar heb ik nogal wat moeite mee. Nog geen 300 km en dan met de hele afdeling eruit. Een straffe Westen wind met wat Noord erbij is wenselijk, maar dikwijls staat er een Zuidwester en met de overvlucht
van ruim 80 km weet u wat er gebeurt. Nou ja, het is niet anders, we doen het er maar mee……………………..

Fijne week!


Chimay / Troyes 26/08

28-08-2017

Rechtvaardigheid!!! Graag wil ik starten met het verhaal van Troyes en familie Hendriks uit Groesbeek. Nogal eens is het stuivertje wisselen met deze vader-zoon combinatie om de hoogste eer bij ons in de club. Vader Theo is de stielman, de man die in het verleden furore maakte op de grote fond en tot één van de beste liefhebbers van de regio behoorde en diverse Nationale kopprijzen won op de ZLU. Ik ging er als kleine jongen al eens wachten op Bordeaux toen er een duif op de ren zat en pa nog relaxed bij het voetbal zat voor de tv, ze konden immers toch nog niet komen, ervaringen die je nooit meer vergeet……………… Zoon Theo is de man die de randzaken regelt, zorgt voor goede duiven, de boel bij pa scherp weet te houden en ook in de vereniging van onschatbare waarde is. Deze combinatie werkt en samen hebben ze de laatste jaren de nodige Regio-overwinningen en Nationale kopprijzen weten te winnen op de dagfond.  

Dit jaar gingen ze weer voor het jonge duivenseizoen, besloten werd 'alles mee tot de laatste vlucht'. Nu hebben we de laatste weken vrijwel wekelijks de zogenaamde ‘poepjes-wind’ en spelen we in Groesbeek geen rol van betekenis in groot verband. In de club heersten ze vanaf vlucht 1 en ik sprak er met Theo nog over dat het zo jammer was dat er in groot verband geen vergelijk gemaakt kon worden met de ‘grote mannen’. Immers, we waren bij lossing al verslagen door de omstandigheden. De mannen wisten de vorm te behouden op Troyes. Met een wat meer Noordelijke stroom bij lossing en zeer Oostenlijke ligging van deze lossingsplaats
konden we ons wellicht eens echt gaan meten met de rest. Het resultaat laat zich raden, vader en zoon Hendriks winnen 1 en 2 NPO Afdeling 8 tegen 6.440 duiven. Een prestatie van formaat en enorm verdiend na een zeer goed seizoen met de jonge duiven. Mannen, van harte, het is jullie gegund!!!

Zo zie je maar, de omstandigheden zijn van enorme invloed op de prestaties. Te veel naar mijn mening en hier zouden we echt wat aan moeten doen. Wij vliegen wekelijks in Regioverband met een overvlucht van ruim 50km. Gezien het klimaat in Nederland met de veelal Zuidwestelijke stroming staat er geen maat op het
achterland en worden we dit jaar weggeblazen door regio Zutphen, week in, week uit. Let op, ik gun een ieder zijn of haar succes, maar dit is gewoon te gortig. In onze afdeling lossing we wel eens vanuit Laon gelijk met alle regio’s op nog geen 300 km. Het resultaat laat zich raden. Vorige week wist Bas Verkerk in nog geen 9 minuten liefst 289 duiven te constateren. Dat is voor Groesbeek een utopie en zal hier nooit gebeuren. De oplossing is niet eenvoudig, maar ik zie liever het Brabant-model ontstaan. Lossen per kleur vanuit één wagen. Al het gezever over stress en weet ik niet wat lap ik aan mijn laars, daar doen ze het al jaren. Los de duiven tot 300 km per kring vanuit de wagen, dit verhoogt de spelvreugde en los NIET meer gezamenlijk met Regio 3 met uitzondering van de Dagfond. Op deze dagfond lossen met Afdeling 7, 8 en 9 samen. Een veel grotere spreiding creëren. Dit beidt een ieder meer kans en ja, ook dan zijn de omstandigheden bepalend, maar zal de massa wat meer uiteen spatten op de terugreis. Er is nog veel te doen in duivenland, maar dat is geen nieuws……………………

Om het even bij Troyes te houden, zelf korfden we ook onze hele resterende vroege lichting in. Het werd een aparte vlucht met een duur van 1 uur en 40 minuten in onze club en dat is niet gewoon. We starten met 4 en 6 tussen het geweld van familie Hendriks, maar kunnen verder weinig potten breken. Er zit geen vorm om, ondanks onze pogingen dit te bewerkstelligen. Het is net niet geworden dit jaar met de jonge duiven, ECHTER, toch is er een enorm grote winst geboekt. Het is jaren geleden dat we de finale-vlucht nog speelden, laat staan met een ploeg van 36 jonge duiven. We hebben dus wel degelijk een goed opgeleide ploeg jaarlingen in 2018 die echt aan de bak kunnen en moeten, dit in tegenstelling tot andere jaren. Hier zijn we blij mee. Troyes werd een zware kluif met nog veel achterblijvers op zaterdag, die op zondag hun weg naar het hok goed weten te vinden. Nogmaals, niet blij met de resultaten, enorm blij met de opleiding van onze jonge garde, we hebben weer wat te kiezen en dat gaan we zeker doen………….

Chimay! U kent het verhaal van onze fondjongen en ploeg late snelheidsjongen. Flink afgericht, maar nog niet meegehad. De omstandigheden waren ons immers nog niet goed gezind met een afgelasting en een stormachtige Zuidwester vorige week. Chimay werd dan ook de vuurdoop en wat voor één. Een concoursduur van 1
uur en 15 minuten op 222 kilometer spreekt boekdelen bij een gezamenlijke lossing met Regio 3……………….. Dat hebben wij weer zullen we maar zeggen!!!!!!!! Tjonge jonge, wat een vlucht! Van 1.000 kilometer komen ze nog beter af. 38 late jonge duiven had pa mee, ik liefst 72 stuks. Tot op heden zeer tevreden over de gang van zaken met de jonkies met de africhtingen, nu moesten ze aan de bak. Geluk of pech met een dergelijke vlucht als Chimay??? Waaien de duiven in kladvorm naar huis om enkel boven het hok hun vleugels in te trekken schiet natuurlijk ook niet op, maar dit is wel heel extreem. Wetende dat vooral de fondjongen ver
in de rui zijn werd het geen peulenschilletje. Na het opmaken van de balans in de avond staat de teller op 42 stuks van de 72. Gezien het verloop het eerste uur is dat al een geruststelling. Op zondag komen de duiven nog goed door na het optrekken van de mist en uiteindelijk staat de teller op 59 stuks van de 72. Hier ben ik zeer content mee moet ik zeggen. Er is nog weinig te selecteren met jonge duiven voor de fond, zeker met een pluimage als bij mij. Laat de mand hier zijn werk maar doen en met zo’n vluchten lukt dat wel. Neemt niet weg dat de duiven een eerlijke kans moeten krijgen en liever zou ik ook een wat makkelijkere vlucht als start gezien hebben. Ook pa kon met zijn laatjes weinig potten breken, maar ook hier aardig nagekomen zodat we nog een mooi stel hebben zitten. Volgende week weer gewoon mee voor de 2e ronde vanuit Vervins. Het starten op 220 km is ons derhalve niet tegen gevallen, zeker gezien het verloop dat abnormaal is gebleken.

Selectie! Een belangrijk aspect binnen onze sport, zeker om vooruit te komen en de lat hoger te leggen. Op beide hokken hebben we al flink wat gesorteerd onder zowel de vlieg- als kweekduiven. We willen het aantal flink reduceren ten opzichte van afgelopen jaar op zowel vlieg- als kweekhok voor de snelheid en ook de fondkwekers hebben hun resultaten moeten overleggen en is hun nakweek beoordeeld. Het is niet allemaal goud dat blinkt en dus gaan we komende weken nog gestaag door met selectie om na de laatste vlucht de eindbalans op te maken. De vliegers zitten inmiddels op het schapje en laten we niet meer broeden dit najaar. 

Golden Algarve! Deze eenhoksrace in Portugal stond dit jaar op ons programma om aan deel te nemen. We hadden het voorrecht een team te mogen vormen met onze vriend Peter Janssen uit Kleve. Onder de naam Peter Janssen-Rien Weijers namen we deel met 6 duiven waarvan er inmiddels nog 4 in de strijd zijn na 8
vluchten. Afgelopen vrijdag was de eerste officiële vlucht van 171 km. Onze ‘Fireflame’ won een 16e prijs tegen 2.688 duiven. Een mooi resultaat, zegt niets, maar toch een leuke bijkomstigheid. We blijven het volgen natuurlijk…………………………..




Update 21/08

21-08-2017


Zo, na een heerlijke vakantie weer even een update over de verrichtingen van onze gevleugelde vrienden. Eerst was daar nog Narbonne. Dit werd voor een vlucht van Jan met de pet te beginnen met 2 duiven nagenoeg gelijktijdig met de 14-541 van Corné Schiks en de 13-161, onze rappe doffer die als 1e getekende mocht vertrekken. Ze wonnen hun prijs ergens in het middenveld van de uitslag. Uiteindelijk alles thuis, veel meer valt er niet over te zeggen, tekenend voor het seizoen.

Een belangrijke vlucht op de planning was Bergerac waar onze ploeg jaarlingen voor gereserveerd was. 28 stuks werden gestuurd. Er was nog even gedoe op social media over het lossingsbeleid, ’s ochtends of ’s middags lossen. Uiteindelijk koos men voor 13.00 uur. Door de omstandigheden op andere vluchten met de te verwachte hoge snelheden konden nachtelijke aankomsten niet uitblijven. Het werd echter nog eerder, want rond 21.00 uur begonnen de duiven te vallen op de kortste afstanden.

Uiteindelijk viel het alleszins mee met de aankomsten in de nacht. In onze eigen kring was het Ad van Heijst die de spits afbeet rond 22.30 uur. Prachtig voor Ad, dit jaar weer 2x rats aan de kop op de Nationale Klassiekers na eerder St. Vincent. De 2e duif viel bij vriend Jan die zijn teleurstellende jaar hier toch nog wat glans kon geven. Zijn vaaltje arriveerde rond 23.30 uur. Zelf was er nog de spanning en de hoop op een nachtelijke aankomst. Echter, de vakantie stond voor de deur en om 04.00 uur het vertrek naar Italie. Onrustig toch maar even naar bed voor een paar uurtjes slaap. 03.00 uur de wekker maar gezet. En YES, het Unikon systeem gaf uitsluitsel over de aankomst van de 16-634. Om 01.17 uur was ze geconstateerd, uiteindelijk goed voor een 4e NPO Afdeling 8 en 20e Nationaal Sector 3. Een mooie opsteker na ook hier een verder teleurstellend jaar.

De 634 is een rechtstreekse Eijerkamp-Willems uit Eijsden (België). Met dank aan Hans en Evert-Jan Eijerkamp kwamen er een aantal jonkies in 2016 naar onze hokken om goed uit te testen op het zware werk. Ik heb inmiddels geregeld contact met Albert en Michel en dit zijn zeer fijne mensen. Helaas kamp moeder Willems met ernstige gezondheidsproblemen waardoor ze de duivensport qua competitie hebben moeten staken voor dit seizoen. Het deel dat na het jonge duivenseizoen behouden bleef werd dus klaargestoomd voor deze Bergerac als afsluiting van hun opleiding. Vooraf vlogen ze Bourges als enige dagfondvlucht. De 634 heeft een edele afstamming. Ze is van vaderskant een kleindochter van ‘Reuben’, 2e Nationale asduif bij Eijerkamp-Willems. Van moederskant inteelt naar de ‘Champ’, beste Internationale Asduif Barcelona 2011-2012.

16-634, vanaf nu gaat ze als 'nightflight' door het leven.................




De duiven volgden elkaar de volgende ochtend vanaf 06.30 uur vrij rap op in een soort peloton, waarbij we na deze vroege duif ons percentage pakten, maar verder geen bijzondere uitslag maakten. Dit was ook niet het doel van de deelname als gezegd. Deze zondag kregen we 25 duiven thuis van de 28 waarmee het een geslaagde testcase werd. Natuurlijk, het was geen zware vlucht en zegt nog helemaal niets over de kwaliteit. Echter, de Nationale lossing, de duur in de mand, het overnachten, al deze elementen waren aanwezig. Na een teleurstellend seizoen voor ons essentieel om een mooie lichting over te houden voor 2018 om weer wat sterker te zijn in de breedte. De duiven bleven na Bergerac samen, omdat het seizoen er helemaal op zit voor hen. Hier geen Limoges meer. 

Met de jonge duiven wilde het niet vlotten op het snelheidshok. Hier even niet de juiste focus en de duiven niet scherp aan de start en je doet niet mee. Inmiddels staan ze er weer beter op en afgelopen zaterdag op Nanteuil kwamen ze dan ook weer wat beter voor de dag met 2 redelijke tijdduiven. Hier is het devies ervaring opdoen en naar huis komen, want ook hier is een nieuwe lichting zeer welkom op het vlieghok van 2018.

De jonge fondduiven nog altijd niet in concours. Eigenlijk vorige week al aan de bak gemoeten voor de natoer. Deze vlucht speelden we niet en werd ook afgelast. Deze week Isnes met een harde Zuidwesten wind. Met een overvlucht van 50km vind ik dat niet verantwoord. Zelf denk ik, en we gaan dit testen, dat het voor mij op de voorhand wijselijk is om in te stappen op een afstand van >200 km. Komend weekend is Chimay, 220 km, en dan gaan ze hun debuut maken. Ze kunnen dan nog 4x mee en dat is voldoende gebleken. Intussen zitten we niet stil. Gisterenochtend in alle vroegte naar België met vriend Jan, dus de nodige ervaring hebben ze inmiddels al onder de vleugels. Natuurlijk, het is geen garantie, maar ze kunnen het maar vast in hun rugzak hebben.

Komende weken nog een update over de competitie met de Nationale jonge duivenvlucht vanuit Troyes en de verrichtingen op de natoer, daarna zal ik wekelijks de verschillende onderdelen van het seizoen belichten en een vooruitblik op 2018 maken.



 

Nieuwsflits...........

27-07-2017

BREAKING NEWS!!!!!! Haha, zo moeten we dit eigenlijk aankondigen he!? Dit gaat zo in de hedendaagse digitale wereld die communicatie heet. Gisteren het bericht ontvangen dat onze 14-547 de 2e beste dagfondduif van heel Afdeling 8 is geworden. Hier zijn we natuurlijk bijzonder trots op en nog trotser vanwege het feit dat de beste dagfondduif van onze vrienden Hans en Evert-Jan Eijerkamp is!!!!

De 14-547 ‘First Lady’, is rechtstreeks afkomstig van onze grote Duitse vriend Peter Janssen, de tovenaar uit Kleve. Ze stamt uit de lijn van de ‘Prasident’ en ‘Bonny’ en ‘Clyde’, de oude lijnen waar Peter zo succesvol mee is en is geweest door de jaren heen, soort van Heinz Maier en Clement Robben. We zijn Peter dan ook dankbaar dat we met de nakomelingen van deze cracks mogen spelen en kweken. De prestatie is voor ons extra bijzonder, omdat we dit jaar gewoon minder aan de echte kop kunnen spelen in groot verband en dat de omstandigheden dit jaar voor ons zeker niet gunstig waren. We moeten daar niet in blijven hangen, maar de feiten liegen niet en daarom is dit extra bijzonder!

Druk weekend voor de boeg. Afgelopen maandag en dinsdag waren we op pad met de Marathon ploeg, althans, maandag (Narbonne – 5 stuks) werden ze netjes ingekorfd door vriend Jan en dinsdag waren we samen op pad met de Bergerac ploeg. Op deze Bergerac hebben we liefst 28 strijders mee, allemaal jaarlingen. We wilden ze graag nog een grote opdracht geven dit jaar en ze lijken er klaar voor. Hiermee hopen we voor 2018 weer een mooie jonge talentvolle lichting aan de start te kunnen brengen. Dit is ook broodnodig, want de spoeling onder de oude duiven is inmiddels zeer dun door de smalle lichting 2015 en afvallers onder de oudere duiven. Een goede en wat brede aanwas is dus zeer wenselijk. Mocht dit anders uitpakken dan is dat zo, u weet het, focus je op de duiven die je nog hebt en haal daar het maximale uit!

Komende vrijdag gaan de jonge duiven weer de strijd aan vanuit Chimay, hun 3e opdracht!

Succes aan iedereen.




Marseille/Isnes/Chateauroux 22/07

24-07-2017

Weer een druk weekend op het programma. Nadat we vorige week op Orange/St. Vincent weer een herstart maakten op de Marathon waren we zeer benieuwd naar Marseille. We merken dat de duiven per dag beter worden en op Marseille konden we dan ook een mooie ploeg inzetten met de 169, 387, 401 en 409. Stuk voor stuk duiven die al bewezen hebben dat ze het kunnen, dus echt duiven waar we op kunnen wachten. Daarnaast hadden we weer de jonge duiven mee van het snelheidshok en vlogen we de Nationale Chateauroux, het hoogtepunt van het dagfondseizoen. Kortom, een mooi weekend voor de boeg!

Marseille
Als gezegd, een mooi ploegje mee, niet groot, doch van voldoende kwaliteit op papier. Gezien de snelheden die naarmate ze dichter bij huis kwamen toenam moesten we op onze afstand ’s avonds pakken om serieus mee te kunnen doen voor de prijzen. Om 21.52 uur valt hij op de klep, onze ‘Kasper’, de 169. Wat een kanjer is het toch. Op zijn palmares prijken inmiddels de volgende Nationale topnoteringen :

21. Nat. Pau
56. Nat. St. Vincent
82. Nat. St. Vincent
117. Nat. Marseille
170. Nat. Perpignan

Hij is nog een rechtstreekse zoon van 'Louis', de supervererver van Cor de Heijde uit 'La Creche' x 'Geja'. Moeder is 'Ivora', een topdochter van 'Drogba', de wondervlieger en kweker van Hans en Evert-Jan Eijerkamp. Hij was al mooi bij inkorving en met 6 duiven door in heel Noord-Oost Nederland
mogen we echt weer trots zijn op deze kanjer. Het is een doffer die je eigenlijk altijd even in de hand wilt pakken als je het hok in loopt, zo zacht, zo compact, echt een droomduif in de hand.
Dat het voor ons een raar jaar is blijkt uit de aankomsten van de andere 3 duiven. Pas na 10.30 uur op zaterdagochtend weten deze de thuishaven te bereiken. Relatief fris en totaal niet afgemat, maar nog vitaal. Alleen de drang lijkt er niet op te zitten, ofwel, de echte vorm ontbreekt en dat is jammer als je weet dat ze het
echt kunnen. Wel weer alles thuis zoals ook de week ervoor van St. Vincent en dat is mooi. Uiteindelijk spelen we de 117e Nationaal en daar moeten we tevreden mee zijn gezien het verloop van de vlucht.

Isnes
De jonge duiven vlogen Isnes. Het werd weer een moeilijke rit voor onze jonge helden. We hebben er te weinig aan kunnen doen (waar dat uberhaupt mogelijk is) om ze nog wat extra te motiveren en ervaring te laten opdoen in de aanloop. Weer wat verliezen te betreuren, maar het is niet anders. We wisten dat het lastig zou gaan worden en dat het ons veren ging kosten, we zetten gewoon stug door en richten ons op de duiven die overblijven. We hopen nog mee te gaan doen voor de ereprijzen, maar dat zit er nu nog niet in als gemeld.

Chateauroux
Het slotstuk van de NPO kalender. Een mooie Nationale klassieker. Dit jaar helaas ontsierd door de omstandigheden, ofwel, de hoge snelheden. Het midden van het land spint er garen bij en daar zitten de vroegste duiven met natuurlijk links en rechts nog een paar uitschieters. We hadden er 22 mee. Ik was al vroeg op de post bij senior nadat de meldingen verschenen van de kortere afstand. Opeens was ze daar, de 14-547, een rechtstreekse van Peter Janssen uit de lijnen van de ‘Prasident’ en ‘Bonny’en ‘Clyde’. Lichte verwarring, 3 tegelijk, hoe kan dat?!. Ze neemt nog even 2 nakomende jonkies mee op sleeptouw. Deze 547 is een echte kanjer, wordt duifkampioen in de kring en wint 5 op 5 dit jaar. Zij is een van de weinige echt constante duiven voor ons dit jaar, maar wel zeer prettig natuurlijk. Ze wint dit jaar :

28e NPO Chateauroux
63e NPO Chateaudun
131e NPO Bourges
140e NPO Gien
222e NPO Bourges

Hiermee wordt ze in elk geval duifkampioen van de kring en dat is mooi. In het kampioenschap worden we naar verwachting 3e onaangewezen. In de afdeling 8 eindigt ze hiermee ook in de top 5 van de beste duiven over 5 vluchten en dat is gewoon een dikke prima.

Het oude duivenseizoen zit er hiermee op voor ons. Het is niet het jaar geworden waar we op gehoopt hadden vooraf. Zeker zijn er lichtpuntjes zoals de regio-overwinning met de 14-570 tegen bijna 7.000 duiven en het presteren van de genoemde 14-547. Toch merkten we dat de duiven niet het niveau konden halen van 2016 wat blijkt uit het ontbreken van die echte uitschieters op de dagfond waar onze focus ligt. We zijn niet in de buurt gekomen van teletekst, waar dit vorig jaar tot 3x toe lukte. De jonge lichting (de jaarlingen) hebben niet gebracht wat we gehoopt hadden en dus moeten we de selectie aardig op de schop gaan gooien om maar even in voetbaltermen te spreken. We begonnen dit jaar ook met ruim 90 vliegduiven en dat is ook iets wat niet meer wenselijk is. We gaan meer paal en perk stellen en met een kleinere ploeg werken komend jaar. Nu kunnen we ons hiertoe gaan richten op de jonge duiven om die een grote bak ervaring te laten opdoen, want naast de huidige ploeg zit er nog een ploegje talenten voor de natoer klaar. Deze zullen we dus flink aan de tand voelen en daarna de keuze maken voor de 2018-selectie.

De fondrakkers zijn nog niet klaar. Deze week staat er een mooie Nationale klassieker op het programma met Bergerac. Hier hebben we onze jaarlingen voor klaargemaakt, benieuwd of ze zich staande kunnen houden tussen de gevestigde orde. Misschien toch nog een paar naar Narbonne en Perpignan…………?!!!




Tienen/Nanteuil/Orange/St. Vincent 15/07

17-07-2017
 
We zijn weer een beetje melker...... dit waren mijn woorden in een app-berichtje toen vriend Jan vroeg hoe het ging. Zo voelt het dan ook na 2 weken geen Marathon-deelname. We korfden dit weekend liefst 3 ploegen in waarmee we weer een aardig beeld konden krijgen van hoe de vlag er bij zou hangen.

Tienen
De eerste jonge duivenvlucht. Zeer spannend altijd. Onze jonge duiven hebben altijd veel moeite met op gang komen bij huis en de ervaring door omzwervingen, veel wegtrekken is dan ook niet optimaal. Toch hebben we besloten ze vanaf vlucht 1 te spelen ook al zou dit wel eens veren kunnen kosten. Het niet spelen of slechts enkele natoervluchten achten we onvoldoende om als jaarling rendement te halen, zoals dit jaar zeker is gebleken. Uiteindelijk is het inderdaad een lastige vlucht geworden met best nog wat achterblijvers als verwacht. Accepteren en doorpakken. Vertrouwen in de kwaliteit houden en de focus leggen op de duiven die er wel zijn. Tis makkelijk gezegd, maar dit is een van de wijze lessen die mijn vader meekreeg van Martin Geven, een tovenaar met duiven, helaas ons ontvallen. We vertrouwen er op dat ze na een 3-tal vluchten er doorheen zijn en dat we dan een rol kunnen gaan spelen om de prijzen. We zullen zien. De jonge fondduiven staan gereserveerd voor de natoer, hier is simpelweg allemaal geen tijd voor om deze nu ook al in te passen.

Nanteuil
Op Nanteuil zochten we 20 snelheidsduivels uit die ook op Chateauroux de eer moeten hoog houden. De snelheden lagen nog aardig hoog. De 405, broer 'Noa' was onze eerste duif en pakt een 3e in de club. De duiven volgen elkaar goed op en zijn in een roef allemaal weer thuis. Lekkere generale voor Chateauroux van
volgende week, de Nationale dagfond. In de club starten we met 3-7-10 tegen 147 duiven. Hulde aan familie Rutten met een dubbelslag!

De fondjaarlingen kregen deze vlucht ook voorgeschoteld na vorige week al Bourges. Tevreden over het afkomen, ook hier vrij vlot alles thuis en dat is dit seizoen nog niet dikwijls gebeurd.

Orange
Oef, straf windje liet de radar zien in het Zuidoosten van Frankrijk. Orange is altijd een lastige vlucht en ik zeg altijd 'haal maar 100 m/m af van de snelheden van de vluchten vanuit het Zuidwesten en je komt een heel eind in de richting.' Dit bleek weer te kloppen en het aantal aankomsten op vliegdag 1 was niet dik bezaaid. Met een toename van bewolking en motregen werd het er in de nacht al niet beter op. Om 07:15 arriveert onze grote favoriet, de 161. Een kanjer van een doffer, al zeer dikwijls ’s avonds afgevlagd op vluchten tot aan de afstand Agen. Deze doffer is nog een halve Heremans (inderdaad, u leest het goed) met een kwart Cor de Heijde (hij is een kleinzoon van ‘Louis’) en een kwart Gerard van Tuyl. Om 9.00 uur arriveert de 410, een halve Gerard van Tuyl x Chris Hebberecht via Hans en Evert-Jan Eijerkamp. Kortom, echt koppelingen om een vlucht in een dag te voltooien. De 3e is een debutante, de 207, rechtstreeks van Hans en Evert-Jan Eijerkamp. Zij is van onze 2015 lichting, een lichting die zeer dun is en waarvan nu de overblijfselen voor het eerst aan het grote werk mochten ruiken. Zij stamt nog af van de oude Van der Wegen-lijnen. Uiteindelijk winnen we 5 prijzen op 9 inzetten in de regio en zijn er 6 thuis. Een onverwacht mooi resultaat moet ik erkennen en voor nu echt het maximale rendement denk ik.

St. Vincent
Wat zijn we weer weggeblazen door het Westen van het land he. Ook hier aankomsten op de eerste dag en de regen die op dag 2 de nodige parten speelt. Uiteindelijk wachten tot goed 10:30 uur voordat de 475 pal vanuit het Noorden de klep aantikt. Deze duivin was vorig jaar mooi op tijd van Marseille en vertrok nu dus naar St. Vincent. Ze stamt af van 2 zeer goede vliegers uit het verleden en ook zij is weer een kleinkind van ‘Louis’. Ze wint nu een prijs in het 2e deel van het veld. Haar broer de 474 was in de vorm van zijn leven bij vertrek zo leek het, maar kon dit niet omzetten naar een goed resultaat. Hij arriveerde buiten de prijzen als 2e. Uiteindelijk zijn alle 4 de duiven thuis, maar doordat de echte vorm ontbreekt zie je dat de duiven zich laten foppen en door de massa en totaal verkeerd zitten. Vervolgens knallen ze ook niet door de regen heen. Ach, het is nu eenmaal zo, ze zijn weer thuis en ja, we zijn weer een beetje melker……………

Dat was me nog eens een weekend met 4 vluchten. Geen uitschieters, maar gemiddeld leuk mee kunnen doen. Dat is eigenlijk de conclusie. Op het fondhok breekt nu echt de lichting 2015 op die als gezegd dun en onervaren is en waarvan de kwaliteit nog niet evident blijkt. Dit is nu eenmaal zo en dit moeten we accepteren. Even een jaartje op de blaren zitten zullen we maar zeggen. De 2016 lichting staat te popelen en maakt zich klaar voor Bergerac. Eerst vanavond Marseille inkorven, ploeg van 4 zoals het er nu uitziet. Mooie ploeg, bewezen duiven, wie weet een verrassing komend weekend?!



Laon/Bourges 08/07

10-07-2017

Terug aan het front! Zo voelen we ons toch wel een beetje hoor na afgelopen weekend. Het begon met de midfondvlucht vanuit Laon. Helaas Laon, vanwege een aanrijding van een wagen van Noord gingen/konden de duiven niet verder. Begrijpelijk denk ik, het belang van duif en mens staat immers voorop. Ik schreef er al eerder over, een lossing van minder dan 300 km met de hele afdeling is voor ons in Groesbeek dikwijls pet. Zo ook nu weer. Vele duiven die dan weer terug moeten komen uit het Noorden omdat ze doorknallen.

Senior pakt liefst het hele podium in de club, een onvervalste 1-2-3! Voorop 2 tegelijk, een jaarling duivin en de 592, een vaste waarde. De 813 krijgt de 1e prijs toebedeeld. Zij is een dochter van een rechtstreekse ‘Kaasboer’ van Peter Janssen uit Kleve. Onze jaarling doffers vallen voor het grootste deel weer door de mand, helaas hebben we hier onvoldoende kwaliteit te pakken gehad. Ons prijspercentage blijft hierdoor wat achter, maar we hebben er inmiddels alles aan gedaan de duiven een reële kans te geven. Als ze die dan niet pakken, houdt het gewoon op voor ze. Komende week zullen we dan ook al een flinke selectie doorvoeren richting de laatste midfondvlucht.

Vanuit het fondhok werd met de oude duiven deelgenomen aan deze vlucht in de aanloop naar de 2e seizoenshelft. De duiven kwamen hier redelijk naar huis, niet goed, niet slecht, nogmaals redelijk. Helaas kwam de 823 pas laat in de middag met een kwetsuur. Dat zul je altijd zien, vorig jaar nog 2x top, dit jaar dus zoals het er nu naar uitziet geen enkele mogelijkheid hem in te zetten. Ook dat is duivensport en misschien wel een beetje tekenend voor het seizoen.

Blois werd Bourges! Vorig jaar op Blois nog 1e NPO. Nu zou dat lastig gaan worden, zeker nu de wind minder Noordwest was in de praktijk dan voorspeld. We wilden in elk geval een gooi gaan doen naar een zo hoog mogelijke klassering. De lossing was er eentje samen met de Afdelingen 7 en 9. De eerste meldingen zouden ons direct een goed beeld geven van de snelheden en de kansen op een hoofdprijs. Wat we dachten gebeurde dan ook, de eerste meldingen kwamen uit Afdeling 7 en langzaam schoof het op naar het Oosten. In onze Afdeling begon het dan ook in Regio 3 met de meldingen en doordat Bourges redelijk Oostelijk ligt, moeten we veelal nog toegeven ook. Om 14.57 uur draait ze nog 2 rondjes alvorens op de klep te ploffen, de 445, een blauwe duivin. Vader is een echte Van Loon, lijn Don Leo, moeder een echter Heremans. De 445 wint een 1e in de club en 2e in de kring. Een 49e NPO Zuid valt ons ten deel. Meer zit er helaas niet in. In onze kring speelt de 1e prijswinnaar een 5e NPO Zuid, het kan dus toch. Deze duif speelt wel 15 minuten los en is dus een echte uitschieter. De duiven volgen zich goed op en we pakken ruim 50% in de kring en spelen er 12 bij de eerste 20 in de club.



De 445, 2e in de kring op Bourges, 49e NPO Zuid (lijn Van Loon x Heremans)

Voor de snelheidsploeg een ware dubbelslag dit weekend, een mooie opsteker nadat het toch eventjes wat minder was. Een weekje rust heeft ze blijkbaar goed gedaan, rust roest gaat dan ook niet altijd op zien we wel. Komende week de laatste midfondvlucht vanuit Nanteuil en de week erop de Nationale klassieker vanuit Chateauroux. We gaan ervoor om nog een keer te vlammen, hopelijk brengt het nog wat extra glans aan het seizoen.

De fondjunioren werden ook weer ingezet en kregen een echte vuurproef met Bourges op het menu. Helaas is het seizoen anders gelopen dan gepland en hadden we ze al eerder een dergelijke beproeving willen geven. Het zat er simpelweg gewoon niet in en nu was de tijd pas daar. Toch was ik er niet geheel gerust op
nadat de duiven lieten zien de afgelopen weken niet in goede doen te zijn. Echter, de laatste week toonden ze zich weer veel beter en ging het niveau van de trainingen duidelijk omhoog. Het werd een wisselend succes. Een mooie tijdduif met de 627, een Belgische duivin, afkomstig van Berke en Michel Willems, beter bekend onder Eijerkamp-Willems. Daarna valt het stil en laten de duiven op zich wachten. Alles komt ook hier terug uit het Noorden, met 2 prijzen op 33 duiven mogen we dan ook niet tevreden zijn. Wel met hoe ze nakomen, zelfs na 21.00 uur nog verschillende aankomsten. Een enkeling is achtergebleven. Zou bijna zeggen gelukkig. Immers, voor mij zijn dit soort vluchten direct een selectiemethode. We gaan ze nu prepareren voor Bergerac, het sluitstuk van het Nationale drieluik. Dit om ze toch die ervaring te laten opdoen en om in 2018 uit de voeten te kunnen met een 2-jaarse ploeg op de verschillende marathon-vluchten. Er is dan nog wel wat werk aan de winkel. Met Bourges hebben ze wel mooi hun vlieguren kunnen maken. Nu goed herstellen, eten, trainen en klaarmaken voor het vervolg.

Komende week staat er nogal wat op het programma. Dinsdag inkorven St. Vincent, woensdag inkorven Orange. Ik wil St. Vincent graag meedoen, omdat deze duiven feitelijk nog meekunnen naar Perpignan en dit jaar nog geen grote vlucht hebben gemaakt. Ik beoordeel ze echt pas dinsdag om dan de keuze te maken, zo ook woensdag. Orange is voor mij echt een doel op zich. Altijd een pittige en qua ligging voor ons in de basis gunstig. De duiven moeten echter top zijn natuurlijk. We gaan het zien.

Barcelona
Poeh poeh, wat een vlucht!! Blij dat ik niet mee heb gedaan kan ik nu zeggen vanwege mijn twijfel aan de conditie op het moment van inkorven. Tjonge jonge, wat een slijtageslag. We hebben het allemaal kunnen zien aan het uitblijven van de meldingen en een melding in Nederland voor de 1e melding in België, ongekend. Graag even uw aandacht voor onze dorpsgenoot Bernard van der Horst. 3 duiven mee, 26e en 41e Nationaal en de 3e duif zondagochtend voor 07.00 uur thuis. Een ongekende prestatie. De pech voor Bernard is dat hij nergens de 1e speelt in welke club dan ook, dus zal hij weinig tot geen aandacht trekken van de Nationale media. Dit kan echter veranderen, zijn 444 speelt nu 3x bij de top 100 Nationaal op Barcelona en volgens mij komt deze duif dan zeker in aanmerking om asduif ZLU over 3 jaar te worden op Barcelona. Dat zou een topprestatie zijn, zeker gelet op de edities die we de laatste 3 jaren hebben gehad en dan de overvlucht van ruim 100 kilometer. Nogmaals, grote klasse, diepe buiging voor deze prestatie.



Laon/Bourges/Mt. de Marsan 24/06

01-07-2017

Eventjes niet!!! Dat was het afgelopen weekend in 2 woorden. Op 3 vluchten gaven we gewoon niet thuis. Eventjes niet is dan ook misschien wel tekenend voor de algehele vorm op het hok. Zelf uitte ik voor inkorving van Pau mijn zorg hier al om richting mijn vader. Het onoverwinnelijke gevoel was er niet, net die laatste 10% overtuiging is er niet. Het gevoel, de uitstraling, het gedrag, tis net niet genoeg blijkbaar voor de hoofdprijzen.

Laon
Dit was beroerd, gewoon 10 minuten aan de broek en voor het eerst buiten de top 5 in de club met plaats 8. Vaste waarden laten verstek gaan en de grilligheid van de jaarlingen komt maar weer eens bovendrijven. Uithuilen en door. Buiten dat, een afdelingslossing met een overvlucht van 90 kilometer op 290 kilometer is gewoonweg slecht voor de duivensport.

Bourges
Ook hier te laat voor de hoofdprijzen. Nog een redelijke serie aan prijzen, maar je koopt er weinig voor. De 566 en 547, rechtstreeks Peter Janssen, zijn voorop, gewoon goeie duiven die zonder grootse vorm op locaal niveau hun mannetje en vrouwtje staan. In de club 14 van de 22 te verdienen prijzen met 26 mee. Dan zijn ze goed, maar niet goed genoeg voor teletekst. Vorig jaar op 5 vluchten 3x teletekst, nu komen we vooralsnog niet eens in de buurt.

Pau (Mt de Marsan)
Eindelijk eens een goede beslissing van de inrichters om tijdig te anticiperen op de omstandigheden en uit te wijken van Pau naar het wat meer Oostelijker gelegen Mt de Marsan. Gezien de snelheden moest er 's avonds gepakt gaan worden. Over de breedte van het land gebeurde dat ook, echter niet in Groesbeek. De eerder geuite vrees blijkt gegrond. De 401-duivin voorop, vorig jaar 2 op 2 en nu weer paraat. Als 2e onze crack de 169. Hij vliegt nog een paar rondjes voordat hij zich op de klep van de spoetnik stort. Deze doffer is met afstand de beste duif ooit op ons hok, vorig jaar nog 21e Nationaal Pau. Na een paar rondjes op de klep! Dat is ook alleszeggend. Duiven in vorm maken niet nog een paar rondjes, die knallen op de klep. Toch opluchting, hij is in elk geval thuis en niet gewond. Nummer 3 volgt uurtje later. Uiteindelijk dus 2 op 4, 50% prijs, maar beginnen veel te laat. We kopen er niets voor en past niet meer bij het gewenste niveau. Echter, het niveau is
even niet hoger. Andere liefhebbers bestijgen nu het podium en dat is ook goed voor de sport!

Inmiddels zijn we een week verder na de teleurstelling van vorige week. We hebben e.e.a. even laten bezinken en de conclusie getrokken dat we even pas op de plaats moeten maken. De duiven van de Marathon ploeg zijn gewoon niet naar mijn zin, de gretigheid, het zelfvertrouwen ontbreekt. We hebben geprobeerd ze zo goed mogelijk naar Pau te brengen, maar dit is onvoldoende gelukt. De algehele vorm en vitaliteit laat te wensen over. Kortom, het besluit is genomen, Agen en Barcelona laten we varen en richten ons op de 2e helft van het ZLU/NPO seizoen van de Marathon. Een hard gelach, Barcelona, alleen daar al heb ik duiven voor. De vlucht der vluchten, alles verbleekt bij een topprestatie op deze vlucht. Inmiddels 3 jaar op rij top 60 Nationaal op bijna 1.200 kilometer. De liefde voor Barcelona is groot. Echter, niet zo groot om met een ploeg aan de start te verschijnen die op dit moment laat zien niet voor de hoofdprijzen mee te strijden. Daarom wint het verstand het van de liefde. Barcelona laten schieten, het doet pijn, maar is nu realistisch. De duiven hebben wat meer tijd nodig en dus richten we ons op St. Vincent ZLU en Orange als volgende grote opdrachten. Het is een aanpassing van ons strijdplan dit jaar, geen paniek, niets van dat, maar anticiperen op de omstandigheden. Te dikwijls zie ik liefhebbers die maar door willen denderen terwijl het niet kan/gaat/wil. Uiteindelijk staan die met lege handen. Een plan is belangrijk, een goed plan biedt ruimte voor aanpassing en dat is nu aan de orde.

Door het slechte weer is de midfond afgeblazen. Spelen op zondag kan in onze Afdeling niet zoals in andere afdelingen gedaan wordt, een blamage voor de sport. Een klein gedeelte van de liefhebbers die niet op zondag wensen te klokken hebben hierdoor de macht en goed anticiperen op de omstandigheden is dan onvoldoende mogelijk. Ik gun en respecteer een ieder zijn principes, maar deze lieden dienen zich aan te passen aan de meerderheid en op zondag dan maar zelf de keuze te maken het klokje wel of niet aan te zetten. Vooralsnog is dit dus falen van beleid en kan m.i. niet gehandhaafd blijven. Het is niet meer van deze tijd.

Een duivenvrij weekend dus voor ons. Ook wel lekker…………………….





1 2 3 4 5 6 7 8 9 10....54

volgende >>

 

Weijers Duiven | Postbus 149 | 6560 AC Groesbeek | Tel. 024 - 397 02 01 | Fax. 024 - 397 05 95 | info@weijersduiven.nl