Niergnies 19/05

21-05-2018

Midweeks werd nog even besloten om Quievrain te wijzigen in Niergnies, zo’n 40 km verder. Inmiddels hebben we 6 vluchten gehad en zijn we niet verder gekomen dan 260 km. Laat ik er niet te veel woorden aan vuil maken, maar tjonge jonge, wat is het toch moeilijk om logisch na te denken. 6 vluchten is normaliter genoeg als voorbereiding voor de dagfond, maar om dan tot 260 km te gaan is natuurlijk volslagen belachelijk en geeft ook direct aan dat onze duivensport waarschijnlijk nooit op het professionele organisatieniveau zal komen. Te veel verdeeldheid, te veel lieden met verschillende belangen. Dan starten we komende week met dagfond, dan nemen we een vlucht die niet boven de 500km komt voor de kortste afstanden en deze zal derhalve niet meetellen voor de diverse kampioenschappen. Haha, volgt u het nog, het is triest, niet meer en niet minder………………………

Terug naar de orde van de dag. Helaas zaterdag geen concours vanwege het weer. Goede beslissing lijkt dit te zijn geweest gezien het verloop in bijvoorbeeld afdeling 10 op hun midfondvlucht. Zaterdagavond op plaatsen pas 1/3 van de duiven thuis en nog veel lege bakken. Jammer dat dit gebeurt natuurlijk. Jammer voor ons was dat de wind ging draaien van hoofdzakelijk Noordwest naar Oost-Noordoost. Dat is simpelweg niet gunstig, zeker met een spreiding tot aan Tiel. Verder gewoon wel weer een eerlijke vlucht met geen hoge snelheden en open weer, kortom, weinig redenen voor de vliegers om geen prijs te winnen. Het is even na 13.30 uur als er een duivin boven het hok draait, het is de ‘833’ van 2016. Deze weduwduivin komt weer uit het ‘Klompvoet-soort’ van onze oom Henk de Vries, gekoppeld aan een duivin van Pierre Faes van het oude Van Loon-soort. Vader van de ‘833’ is de ‘68’, een doffer die meerdere 1e prijzen speelde op de hokken van Henk. Ik heb al eens gezegd, wij hebben het voorrecht om duiven te hebben uit de beste van Hans en Evert-Jan Eijerkamp en Peter Janssen, maar deze duiven hebben we altijd gekoesterd. Het is verleidelijk deze maar weg te doen omdat we makkelijk veel ‘naam-duiven’ op onze hokken kunnen krijgen. De lijn van de ‘Klompvoet’ laat echter zien dat deze zijn mannetje blijft staan en we hebben hier inmiddels al meerdere goede duiven van gekweekt. Kleine 1,5 minuut later is hij er weer, ‘Der Peter’, de 570, man man man, wat een klasbak is dat toch, zijn zoveelste kopprijs. Natuurlijk weer als 1e getekende de mand in. Zou hij dit jaar nog een keer echt kunnen vlammen en de regio te kijk kunnen zetten net als vorig jaar? Laten we het hopen. In elk geval staat zijn naam al gereserveerd in het kweekhok voor 2019. Hopelijk sneuvelt hij niet eerder op het veld van eer zoals wel eens vaker gebeurt met dit soort duiven. Onze 3e duif is de ‘547’, inderdaad, onze dagfondtopper, vorig jaar 10e in de  competitie van ‘De Allerbeste’. Ze lijkt goed in haar doen en dat geeft een prettig gevoel.

Uitslag Niergnies : 381 duiven (32/66, 48%)
2-3-6-7-8-9-13-14-15-etc. (20 duiven 1 op 10)

De 368! Ja daar is hij weer. Vorige week als favoriet wat laat, maar wel weer gewoon goed in de prijzen. Deze week bleef hij uit, het zal toch niet. Bam, nummer 60 op de klep. ‘Pa, ga eens kijken, ik zie iets aan zijn vleugel’. Een flink gat en veren eruit. De klamper heeft hem gepoogd te pakken wat deels gelukt is. Balen, enkele weken uitgeschakeld waarschijnlijk. Gelukkig wel terug op het hok, vele duiven vinden dus ook op deze manier hun eindbestemming.

De fondrakkers kregen midweeks een echte test vanuit Roye met een straffe Noordenwind. Het werd dan ook ca. 5 uren kachelen door het luchtruim en een mooie generale richting de dagfond. Als het weer goed lijkt dan is het voornemen om alles te spelen op deze vlucht. Voor de St. Vincent duiven een mooie testcase en voor de jaarlingen een mooie ervaring. We zijn tevreden over het verloop tot op heden, maar als eerder gezegd, de maanden april en mei zijn maanden waarin we alleen maar kunnen verliezen.




Quievrain 12/05

14-05-2018

Vorige week een mooie vlucht vanuit Niergnies met een prima uitslag. Hoe zou het ons dan deze week vergaan? De basis voor een mooie prestatie in groot verband was bijzonder beroerd. Lossing in Quievrain met een Zuidoosten wind samen met Regio 3. Alle 3 ingrediënten die ervoor zorgen dat we in de basis geen rol kunnen spelen in groot verband en dat is jammer. Je bent toch de hele week druk om de duiven optimaal te prepareren en om er dan Eijerkamp ca. 40 stuks voor je te zien pakken, daar word je op z’n zachtst gezegd niet heel vrolijk van. Dit is dan ook de reden om deze vluchten de focus te leggen op de clubuitslagen en vooral zien als voorbereiding op de dagfondvluchten. Simpel gezegd, in de club moeten we een dominante rol hebben op de uitslagen, zeker omdat we de grootste ploeg hebben, maar zeker ook om te laten zien dat de duiven er goed op staan. Als je nu geen kop kunt pakken en een groot prijspercentage dan geloof ik zelf niet in een goede afloop op de dagfond.

Met zoals verwacht veelal aankomsten vanuit het Noorden arriveert om 10.58 een rechtstreekse Eijerkamp-doffer, jaarling, als eerste van onze ploeg. Een verrassing voor ons, maar altijd mooi dat deze jongelingen zich zo laten zien. Zijn afstamming is een mix van het beste van Eijerkamp aan vaderskant en een rechtstreekse duivin van Peter Janssen, Kleve, aan moederskant. Grappig dus eigenlijk, omdat het precies het soort is wat wij inmiddels veelvuldig op de kooi hebben zitten. Wat opvalt is dat bij de eerste 10 duiven veel van onze favorieten voor de dagfond zitten met de 639-566-547. Hier zijn we blij mee, als gezegd, deze duiven moeten een bepaalde vorm tonen, over 2 weken vliegen we immers Pithiviers. De duiven komen verder prima en vlot af.

Uitslag Quievrain : 547 duiven (42/67 – 63% prijs)
1-3-6-7-8-9-13-14-17-18-etc.

Wederom een mooie uitslag en de 2e zege van het seizoen. 6 duiven in de top 9, daar zijn we zeker tevreden mee, zeker op een vitessevlucht. Het prijspercentage geeft een wat vertroebeld beeld, omdat ook verschillende fondmannen hun duiven aan de mand toevertrouwen op deze vluchten en zij pakken met grote aantallen mee en met snelheden onder de 80 km meestal slechts een enkele prijs. Maar ja, ach, dit is in elke competitie tegenwoordig het geval en feitelijk kun je nergens meer een goed beeld krijgen van een eerlijke competitie op deze manier. Wederom de jaarlingen goed vertegenwoordigd bij ons op het hok met 12 bij de eerste 20 duiven. De 368. Na mijn mooie woorden mocht hij als 2e getekende vertrekken. Hij was onze 27e duif, jammer, geen kop, wel weer goed in de punten. Hoe gaan we verder? Als de dagfond begint zullen we onze duiven gaan splitsen, een groep blijft op de midfond, een groep gaat naar de dagfond, veelal de oude duiven. We kunnen nadien nog altijd jongelingen inpassen in het programma van de dagfond en zullen dat zeker niet nalaten te doen.

De fondrakkers vertrokken deze week naar Chimay. Deze Ardennenvlucht was de 4e testcase in een reeks van 5 midweekse Brabant-vluchten. Met 5 tegelijk arriveerden hiervan de eerste duiven met de Belgische 631 (een persoonlijke favoriet) voorop. Nadeel van deze vluchten is dat ik ze dit jaar nog geen enkele keer heb zien thuiskomen. Voordeel is het konvooi van waaruit ze vandaan moeten komen met ons op de achterhand. Of dit echt een voordeel is betwijfel ik ten zeerste. Fondmaatjes Bernard en Edwin spelen ze gewoon op het kringprogramma en hier weinig verschil te bespeuren in de uitslagen op de Marathonvluchten. Wellicht dat we volgend seizoen weer een andere keuze hierin maken als het te regelen is met het inkorven op vrijdag. Voor nu wel dik tevreden overigens, de duiven komen goed af, er vallen wat jaarlingen door de mand en de oude duiven raken mooi ingevlogen en klaar voor de eerste dagfondvlucht vanuit Pithiviers. Komende woensdag vliegen we Roye en met een aangekondigde straffe Noorden wind belooft dit in elk geval nog een mooie testcase te worden. Ze krijgen dan een week rust om aan het dagfondprogramma te beginnen. De omstandigheden in het weekend van de dagfond zullen bepalen of alles meegaat of dat de jaarlingen naar Vervins zullen gaan. Ik heb hier nog even de tijd mee in de voorbereiding op Orange, maar van de andere kant, hoe meer ervaring en kilometers, hoe beter. Hoeveel dagfondvluchten moeten jaarlingen hebben voor hun eerste marathon? Vraag het 10 fondmannen, je krijgt misschien 6 verschillende antwoorden. Ik ben wel voorstander van deze vluchten, omdat deze dikwijls geen makkelijk verloop kennen. Hier steken ze echt wat van op lijkt me, zeker omdat ze als jong slechts een 3-tal natoervluchten in de vleugels hebben. In 2015 deed ik dat op dezelfde manier in de aanloop naar Orange en dat beviel toen prima. Nu ligt er echter nog een verleiding op de loer. Ik ben voornemens om een aantal jaarlingen klaar te stomen voor Agen. Ik speel hier toch een aantal oude duiven naar toe en de jaarlingen vliegen hier natuurlijk hun eigen competitie. Hiervoor moeten ze wel mee op Pithiviers en de 2e dagfond wat mij betreft, maar zo kan ik ook wat kansen en risico’s spreiden natuurlijk. Wel moet ik het gevoel hebben
dat ze er klaar voor zijn en voldoende bagage en vorm hebben om een rol te kunnen spelen op Agen, komende weken zullen we het gaan zien.

Het hok van de jonkies raakt inmiddels ook beter gevuld. Met best wat pech met een paar koppels liep het qua aantal nog niet echt lekker op, maar inmiddels is het hok goed gevuld geraakt. Na een terugval staan ze er inmiddels mooi op en er moeten er nog een aantal gespeend worden deze week. De eerste vliegen al goed rond inmiddels. Ik laat ze lekker heen klojo’en komende periode om pas in het tweede deel van de natoer ingezet te worden. De jonkies op het snelheidshok hebben inmiddels de geest en trekken al weg, een unicum voor ons in deze periode al, maar blij mee……………………

Niergnies

07-05-2018

Geen excuses! Zo luidde het devies voor afgelopen zaterdag. Kraakhelder weer en een soms flinke Noordoosten wind en eindelijk een vlucht van meer dan 200 km. De duiven moesten het nu echt zelf doen. Dit bracht toch wat extra spanning bij ons. De resultaten waren tot op heden nog wat wisselend waarbij we nog geen echte dominantie konden laten zien zoals we dat graag willen. Pa verzekerde me dat het vertrouwen aanwezig was gezien de trainingsarbeid en spanning op de duiven. Het wachten kon beginnen en het contact met de liefhebbers in regio 3 die met ons losten werd aangehaald. Gezien de wind leken zij sterk in het voordeel en met een kortere afstand moesten daar dus de eerste duiven zich melden. Dit bleek ook te kloppen.

Pats, 12.17 uur. De 828 valt op de klep. Gekweekt uit ‘inteelt Ché’ x ‘Van Loon 260’. Echt de beste lijnen van Hans en Evert-Jan Eijerkamp verzameld in deze duif. Vader komt uit zoon x dochter Ché. De duiven volgen elkaar daarna niet heel snel op waardoor in eerste instantie niet gedacht wordt aan een mooie uitslag. Hoe anders blijkt dit te zijn bij het legen van de klokken………………………..

Uitslag Niergnies : 570 duiven (44/70 – 63% prijs)
2-3-4-5-6-8-9-10-11-etc.

We missen de overwinning op 2 seconden en laten deze aan familie Rutten. Ik moet zeggen dat deze zege hen ook toekomt, met kleinzoon Max in de gelederen zijn deze mannen op de goede weg en als handelaar in duiven zorgt zoon Raymond ongetwijfeld regelmatig voor wat extra kwaliteit. Vader Theo is al sinds mensenheugenis een gekende naam in de sport en dus mooi dat de volgende generaties dit oppakken. Meestal is dit niet zo en verdwijnen dit soort hokken na een aantal jaren van het toneel omdat het ontbreekt aan opvolging. Mannen, van harte.

Onze 2e duif! Ja, de 368. Natuurlijk kan ik er niet inkijken en heb ik er geen verstand van. De eerste vlucht mocht ik inkorven in verband met afwezigheid van pa. Ik gaf hem direct aan dat ik een favoriet had voor komend jaar en wel de 368! Een geweldig doffertje in de hand, echt naar mijn hart, niet te groot, compact, zijdezacht, alles om een topper te zijn in mijn ogen. Nu na 4 vluchten is het onze beste duif qua punten en daar ben ik toch trots op, hahaha. (volgende week zien we hem nooit meer terug, let op………………;-)
Hij is gekweekt uit een directe zoon van ‘Nieuwe Olympiade’ die wij op ons hok hebben met ‘Madam Harry’, een kleindochter van Harry, geen verdere toelichting nodig.

De 3e duif is de 474 van 2013. Deze komt weer uit de lijnen van de ‘Klompvoet’ x ‘Van Loon’. Ik schreef hier al vaker over. Deze duiven hebben ons echt veel gebracht en houden zich prima staande tussen het geweld van Eijerkamp en Peter Janssen. De moeder haalde we bij Pierre Faes in Baarn en is uit de oude Van Loon-lijnen. Zij is van 2012 en inmiddels al moeder van 3 bewezen vliegers.

Resumé een prima resultaat en nog mooier, 5 jaarlingen bij de eerste 7 duiven. U herinnert zich nog vast mijn klaagzang van vorig jaar over de jaarlingen. Die kwamen maar niet op stoom en dat duurde tot ergens half midfond voordat hier wat schot in kwam. Hoe anders is het dit jaar en daar zijn we zeker zeer blij mee. De oorzaak is tweeledig. We hebben wat gerichter gekweekt wat de kwaliteit ongetwijfeld ten goede is gekomen en daarnaast hebben de jonge duiven in 2017 echt een bak ervaring opgedaan die ze nu in 2018 direct kunnen omzetten in het winnen van (kop)prijzen. We hebben de nodige duiven op leeftijd in onze ploeg zitten, dus een frisse lichting was ook broodnodig. Op basis van de eerste vluchten lijkt dit wel goed te zitten, maar let wel, we zijn pas net onderweg en één zwaluw maakt nog geen zomer.

De fondrakkers vlogen ook weer midweeks en wel vanuit Quievrain. Ze kwamen weer goed af, gedreven door de wind. Wel weer een enkele achterblijver, maar ja, de selectie gaat gewoon door elke week en dit is nou eenmaal zo. Nog 2 vluchten in het Brabantse en wel Chimay en Roye en dan moet er overgeschakeld worden naar het kringprogramma. Hier moeten ze dan ook maar klaar voor zijn is mijn idee.

Kees Droog. U kent hem ongetwijfeld. Ik had het geluk dat ik met vriend Jan een bezoek aan hem mocht brengen. Effe een retourtje Andijk, bijna 380 kilometer. Ach, je moet er wat voor over hebben. We kennen de geschiedenis van Kees. Aan de top van de roem met Nationale overwinningen op Barcelona en Pau, geschoffeerd door onze eigen bond na verdenking van dopinggebruik. Het hele verhaal is bekend, maar inmiddels weer opgekrabbeld en klaar om te vlammen op de diverse ZLU-klassiekers. Ik had niet eerder met hem gesproken, maar Kees stond open voor mijn vragen en gunde ons een blik in zijn visie op de duivensport en we mochten de diverse (Barcelona)kleppers in de hand nemen. Eentje viel me direct op tussen de duiven, het bleek de 9e Nationaal Barcelona 2017 te zijn, een beauty voor mij. Ook nog even ‘Rosanna’ in de hand gehad, wauw!!!!!!! De duiven komen in hoofdlijnen van Cees van der Laan en Cor Schermer met de eigen Dax-lijn, een Wim Muller duif. Inmiddels veel Jellema-bloed toegevoegd uit de allerbeste. Poeh, wat een kwaliteit op de hokken. De visie is duidelijk, alles draait om Barcelona, de rest is relatief bijzaak. Kees speelt liever 1 vlucht met 20 duiven dan 4 vluchten met 5 duiven. Hij is uitgesproken en houdt hier aan vast. Laat zich niet leiden door meningen en ideeën van anderen en dit kan ik zeker waarderen. Dit rit naar Andijk heeft toch weer het nodige inzicht gegeven over de diverse wegen naar succes……..




Bierges (30/04)

30-04-2018

Waar doe je het voor? Dat schiet wel eens door je gedachten als je de snelheden van de duiven op zaterdag ziet. Snelheden van 120 km per uur is dikwijls een voorbode voor een niet al te mooie vlucht waar je weinig waarde aan kunt hechten, tenminste, dat is onze beleving. Wel ben ik van mening dat de duiven goed moeten zijn omdat ze anders juist met deze snelheden mis zitten als ze niet top zijn.

Wat we er ook van vinden, het werd voor ons een mooie zege met de ‘290’, een echte belofte. Met ruim 2 minuten voorsprong pakt deze jaarling de zege in de club tegen 578 duiven en nog knapper de 25e in de kring tegen 2.630 duiven. Is dat laatste dan zo bijzonder? In de basis niet, maar bij deze wind zitten wij altijd totaal verkeerd in het Groesbeekse en de 2e Groesbeekse duif staat op plaats 51. De ‘290’ is een zoon van ‘Der Peter’, rechtstreeks Peter Janssen en zoon van een waar topkoppel. Een volle broer won dus vorige week nog een 1e in Afdeling 9 tegen 26.000 duiven. ‘Der Peter’ is een bijzondere duif met al vele kopprijzen, maar die ook opeens totaal kan missen. Dit keer liet hij niet verstek gaan en wint hij een 4e in de club, dus vader en zoon maken er een familieaangelegenheid van. Dat is helemaal compleet met de ‘569’, nestzus ‘Der Peter’ op plaats 11. Moeder van de ‘290’ is een dochter van ‘Gaudi’, topkweker van het ras Van Loon, rechtstreeks Hans en Evert-Jan Eijerkamp. De '290' won als jong ook al een 1e op de natoer vanuit Vervins, dus hier zijn we zeer blij mee. Zijn nestbroer de '289' was onze 7e duif!  

Het verdere vervolg van de aankomsten zijn wat grillig te noemen met wat gaten en nog niet al te veel drang met naar binnen gaan. Tevreden zijn we met het feit dat in de namiddag alle 70 ingezette duiven weer terug op appel zijn en er dus weer rust op de hokken is met het scheiden der geslachten. Dat is prettig te noemen zo in het voorseizoen. Volgende week gaan de duiven naar Niergnies en maken ze een sprong van ruim 100 km. Na 3 vluchten zitten wij nog niet op 150 km en volgende week gaan we naar 260 kilometer. Onze bestuurders maken zichzelf maar weer eens belachelijk zullen we maar zeggen. U weet, de tijd dat ik me daar druk over maakte ligt achter ons, voor de duiven geloof ik niet dat het wat uitmaakt, maar vluchten onder de 200 kilometer vind ik nou eenmaal vrij kansloos en dikwijls oneerlijk.

Uitslag Bierges, 148 km, 578 duiven
1-4-7-11-12-27-28-29-etc. (28/70 – 40% prijs).

Midweeks vlogen de fondrakkers vanuit Isnes in Brabant. De voorspellingen waren niet bijster goed, maar toch werd er gekorfd. Dit was een goede keuze achteraf, de duiven werden tijdig gelost. Ze kwamen in beginsel prima af, maar later viel het toch wat stil. Diverse duiven lijken te zijn doorgeknald het achterland in en hadden moeite met het vinden van het hok. De achterblijvers zullen niet de beste zijn zullen we dan maar zeggen, het waren dan ook de wat minder ervaren jaarlingen die nog achter zijn.

Lid zijn van vriendenclubs in de duivensport heeft als voordeel dat je nog eens ergens komt. Vanuit de Flying Club koppelde het lot mij aan Frans Zwols uit Gramsbergen. Dit houdt in dat we duiven mochten ruilen met elkaar, een jaarlijks terugkomend item binnen deze club. De jongste moet naar de oudste en dus dat betekent voor mij altijd het land in. Geen probleem natuurlijk. Frans Zwols ken ik vooral uit het verleden als een geweldige programmaspeler die met Harm Vredeveld, een vriend van hem, de nodige robbertjes heeft uitgevochten in afdeling 10 voor de overwinningen en kampioenschappen. Frans is een zeer prettige en verstandige man met een reële kijk op de duivensport. Ook op bestuurlijk niveau heeft hij veel betekend voor de sport. Van zijn ervaring kan ik nog het nodige opsteken. Na de verkoop van al zijn duiven is Frans overgeschakeld naar de grote fond met duiven van Cees van der Laan en Willem Mulderij. Dit heeft nog tijd nodig, maar ik ben ervan overtuigd dat Frans zal gaan pieken op vluchten en zich in de afdeling zal gaan profileren als een geduchte tegenstander. De jonkies werden uitgewisseld en tevreden ging ik dan ook weer huiswaarts.

Vanuit de Fondvrienden Wijchen koppelde het lot mij aan Jeroen van Heumen uit Oss. Jeroen is in de jaren voor zijn verhuizing een topspeler geworden in het Brabantse met vele mooie kopprijzen en kampioenschappen. In zijn nieuwe onderkomen in Oss timmert hij inmiddels weer flink aan de weg en er zit inmiddels weer een grote, doch jonge, vliegploeg. De basis van de zijn bestand is nog altijd in tact. Duiven van Jan van Haaren uit Oss liggen aan de basis en de laatste jaren heeft Jeroen door samenkweek en investeringen extra kwaliteit op het hok gehaald. Het is nog te vroeg om te stellen dat hiermee weer het oude niveau opgepakt kan worden, maar door zijn fanatisme, optimisme en passie voor de sport zal hij niet rusten voordat hij terug is op zijn niveau. In deze regio zijn dan ook diverse topspelers die hem extra motiveren en het uiterste uit Jeroen halen, kortom, gezonde concurrentie die elkaar op een hoger plan tilt. Samen met vriend Jan even door de hokken en diverse duiven mogen bekijken. Uiteindelijk naar huis met 2 Van Heumen’s, benieuwd wat dit gaat brengen.

Realiteitszin. Dat is belangrijk als je duiven ruilt met elkaar. Wat kun je verwachten van 2 duiven van een erkende liefhebber. Als hij zeker wist dat het goede waren dan kreeg je ze niet mee. Ik ga er altijd van uit dat de ‘gever’ met hetzelfde idee te werk gaat als ik zelf. Een ander wat geven waarbij er een kans is dat het duiven zijn die wat kunnen toevoegen voor de ontvanger. Meer dan dat kunnen we niet betekenen en dikwijls eindigt het in een teleurstelling. Hoeveel moeten we er immers zelf kweken om een goede over te houden, laat staan een topper? Dit heeft realiteitszin en het bezoeken van een bevriende liefhebber, het babbelen over de duiven en het koesteren van hoop op een topper maakt al zoveel goed dat het allemaal de moeite waard is.



Tienen 23/04

23-04-2018

Afgelopen zaterdag stond Tienen op het programma, een vlucht van nog slechts 125 km, maar de omstandigheden gaven ons hoop dat het wel eens een mooie vlucht kon gaan worden. Een Noordoosten wind dwong de duiven in elk geval om te werken tegen de omstandigheden. Na vorige week waren we benieuwd of we een stap konden zetten en dat de prestaties weer wat in de lift zouden komen. Het resultaat was uiteindelijk nog niet om over naar huis te schrijven. We hadden zeker 2 mooie tijdduiven, maar het vervolg was nog niet denderend te noemen. In de breedte was het uiteindelijk goed met bijna 50% in de punten, maar het aantal kopduiven was nog onvoldoende naar onze zin en maatstaven. Wat zijn kopduiven? Op de vitesse en midfond kijken we met name naar onze eigen club en vooral naar de 1 op 10 prijsduiven. Op Geel was dat 15% van de duiven, op Tienen was dat 21% van de duiven. Dat is dus al weer een verbetering te noemen. Toch lieten veel van onze betere duiven verstek gaan dit keer en dat snap je dan weer totaal niet. Dat is toch ook weer het mooie van de duivensport, telkens weer verrast te worden.

Onze eerste was een duivin. Met een rotgang viel ze als een steen uit de lucht, pal uit de goede hoek. Ze komt nog uit de duiven van onze oom Henk de Vries, lijn ‘Klompvoet’ en de oude Van Loon duiven via Pierre Faes. Deze koppeling maakte jarenlang de sier op zijn hok destijds en ook bij ons hebben deze duiven de laatste jaren absoluut een plek veroverd tussen de duiven van Peter Janssen en familie Eijerkamp. Opvallend is dat deze duivin vorige week nog totaal de boot miste en bij onze laatste 5 duiven van het hok was. Onze 2e was een echte dagfond-favoriet de ‘405’, volle broer ‘Noa’, 1e NPO Blois in 2016.

Uitslag Tienen – 471 duiven (47 mee / 21 prijzen, 44,6%)
4-6-19-25-32-34-etc.

De overwinning en zelfs het hele podium was voor familie Hendriks, een vader-zoon combinatie die de laatste jaren grossieren in mooie uitslagen en topnoteringen. We beleven ook veel plezier aan onze duivensport met deze mannen door bijvoorbeeld samen af te richten. Kortom, het is ze dan ook van harte gegund en dit soort concurrentie is simpelweg nodig om zelf scherp te blijven en continu te verbeteren.

Midweeks vlogen de fondduiven in Brabant mee vanuit Asse-Zellik. Het was hun eerste ‘rit’ dit jaar. In tegenstelling tot eerdere jaren zijn we er nu vanaf het begin bij met onze fondrakkers om ze optimaal aan de start te krijgen. Het werd een prachtige vlucht op woensdag waarbij ze prima af kwamen. Een enkeling is achter gebleven, maar dat calculeer je in zeg maar. Inmiddels zijn ze op weduwschap gegaan en is het komende weken vooral kilometers maken en zorgen dat de vorm nog niet haar intrede doet. Die mag nog even wegblijven……………………….

Onze vriend Peter Janssen schittert weer in afdeling 9! Wat een absolute topper is Peter toch sinds jaar en dag. Natuurlijk, een Noordoosten wind is koren op de molen voor Kleve, maar je moet het toch maar effe doen. Dit keer tegen 25.994 duiven 1-4-9-17-18. Tsja, dan verbleekt elke andere uitslag toch eventjes. De eerste duif, een doffer, vloog als 1e getekende bijna 1,5 minuut los in het konvooi. Hij komt uit het koppel ‘Euro Junior’ x ‘Lady Bender’, het koppel dat Hans & Evert-Jan Eijerkamp kochten op de verkoop van Peter op Pipa. Zelf hebben we ook al een crack met de ‘570’ uit dit zelfde koppel die vorig jaar nog 1e Quievrain won tegen 6.800 duiven!

Tevreden ben ik ook zeker met de jonkies. Ze kijken echt prima, krijgen nog weinig aandacht, maar ze doen het naar behoren. Er zit weer een mooie lichting klaar. Deze lichting wordt nog aangevuld met een aantal duiven van Henri Hoeks waar ik afgelopen week nog even wat eieren ben wezen halen. Met Henri en Wilma heb ik al jaren een vriendschappelijke band en ik heb veel respect voor de prestaties van Henri in het verleden en hij komt zeker weer op niveau terug na een eerdere verkoop. Met zijn ‘029’ heeft hij inmiddels al weer een bijzondere crack op het hok op de ZLU en dat op een overvlucht van 150 kilometer vanuit mij!

Woensdag gaan de fondrakkers naar Isnes en de snelheidsploeg krijgt Bierges op het menu op zaterdag. Kortom, we kunnen weer aan de bak deze week.





Geel 16/04

16-04-2018

De kop is er af!!! Afgelopen zaterdag was het dan zo ver. Het seizoen ging dan ook voor ons officieel van start. Een groot deel van onze snelheidsploeg ging met het konvooi mee naar Geel. Geel is een vlucht van slechts 94 kilometer, eigenlijk kansloos wanneer je zo’n vlucht in regioverband moet vliegen met een overvlucht van 50 kilometer. Dat terzijde, uiteindelijk moet hij gevlogen worden en telt hij mee. Regio Brummen/Zutphen blaast iedereen naar verwachting omver.

Wat waren onze verwachtingen? Tot dusver zijn we echt tevreden over het voorseizoen, de duiven staan er goed op, beginnen te trainen en het weduwschap is sinds kort begonnen. Daar wij ons niet op de vitesse richten maken we ons nog niet al te druk over zaken als vorm, maar met 55 stuks mee moet je in elk geval goed meedoen, daar zijn geen excuses voor.

Het werd een prachtig verlopen vlucht, bij ons vlogen er 5 duiven boven het hok waarvan de jaarling 370 als eerste naar beneden op de klep dook. De duiven volgen elkaar vervolgens prima op met een mix van duivinnen en doffers. In de club zit het kort bij elkaar met een prachtige zege voor Jos van Gerven die maar eventjes 1-2-3 opeist, klasse prestatie!! Plaats 10 is ons deel tegen 398 duiven, niet direct een plaats wat onze hartslag doet verhogen. Toch zijn we niet ontevreden met het resultaat, na het klokkenlichten zat duif 55 in de spoetnik en hadden we alles thuis, iets wat vorig jaar pas na diverse vluchten het geval was. Bij de eerste 20 duiven zaten 10 jaarlingen en daar zijn we zeer content mee. Dit jaar veel jaarlingen op het hok, met name bij de doffers. Er staat dus een nieuwe lichting klaar en we weten dat dit tijd nodig heeft. Ook omdat we ze als jong niet streng hebben beoordeeld. Spelen, spelen, spelen is dit jaar het devies voor onze duiven. De oude garde moet het mooie weer gaan maken op de dagfond en de jaarlingen moeten laten zien dat ze volgend jaar het stokje definitief kunnen overnemen. Diverse (oudere) bewezen duiven zullen na dit jaar immers verhuizen naar ons kweekhok.

De 370 was dus onze eerste! Dit is een laatje van 2017 die als ei werd bekomen van onze vriend Peter Janssen. Moeder is zijn ‘Elsa van Brabant’, dochter ‘Geeloger’ van Koen Minderhout. Vader is van Peter zijn oude lijnen. Hij werd slechts een enkele keer op de natoer gespeeld waar hij al goed afkwam. Hopelijk een nieuwe belofte voor de toekomst, immers, één zwaluwe maakt nog geen zomer………….

Uitslag Geel – 398 duiven (55mee / 20 prijzen, 36,4%)
10-12-13-14-17-22-23-etc.

De fondrakkers vlogen zaterdag niet, maar mochten gisteren nog een lapvlucht maken vanuit Helmond, door de lucht een kleine 40 kilometer. Met vriend Jan op pad en ook nog even wat duiven mee van een andere liefhebber uit Groesbeek. Zo proberen we elkaar wat te helpen om de duiven goed aan de start te krijgen voor het fondseizoen. Wederom lukt het ons niet om van de duiven te winnen, ze waren ons weer ruim voor. Woensdag begint het seizoen met een vlucht vanuit Asse-Zellik. Deze duiven zullen dus elke woensdag vliegen de komende weken als voorbereiding op het nieuwe seizoen.

Ook de jonkies zijn inmiddels buiten! Hier wordt nog weinig op gelet, zij moeten het letterlijk maar uitzoeken, komende tijd worden nog veel jongen gespeend en pas op de natoer zullen ze echt ervaring moeten gaan opdoen. Tot die tijd mogen ze rond het hok ‘spelen’.

Diverse van onze duivenvrienden stonden nadrukkelijk in de schijnwerpers deze zaterdag. Om te beginnen Hans en Evert-Jan Eijerkamp. Een zoon van hun ‘Olympic Leo’ won hier de 1e van heel Regio 4. Voor verzorger Oliver zijn eerste grote zege, een mooie opsteker, ben bang dat er nog velen zullen volgen, maar dat is hem en de familie zeker gegund. In regio 3 van Afdeling 8 won familie Van de Pol in hun kring 1 en 3 en in Afdeling 9 speelde Peter Janssen in kring 3 tegen ruim 8.000 duiven 2 en 3. Kortom, een mooie start van het seizoen.




Update 09/04

09-04-2018

Prachtige omstandigheden leken een mooie voorbode voor de opening van het seizoen. In verschillende afdelingen stond de eerste officiële vlucht op het programma. Voor onze afdeling was het nog een africhting vanuit Boxtel. Boxtel is voor ons ruim 40 kilometer en wat mij betreft een zinloze vlucht en afstand, veel te kort met Groesbeek liggend op de voorhand. Vandaar ook geen deelname van onze kant.

Links en rechts vernamen we het verloop van de vluchten deze zaterdag en dat viel nog niet mee. Veel te lange koersduren en veel duiven die nog achter zijn op zaterdagavond. Jammer om zo te starten. De kleine speler merkt dit al direct op het hok en duiven die niet optimaal zijn ingevlogen krijgen direct een flinke tik te verwerken. Dit heeft zijn weerslag op de rest van het seizoen.

Zelf deden we dus niet mee en kregen onze duiven een lapvlucht op zondag met een aantal liefhebbers vanuit Helmond. De duiven scheurden op huis aan en ook voor de fondrakkers een mooie training in hun voorbereiding op het seizoen. Komende week gaat het dan echt beginnen met Geel op zaterdag. We zijn natuurlijk benieuwd hoe we het er vanaf zullen brengen, waarbij onze focus natuurlijk pas op het 2e deel van het seizoen ligt met de dagfondvluchten. Dat neemt niet weg dat we in de eerste weken graag de vorm zien bij de duiven die we het seizoen moeten meenemen.

Zondag gingen onze one-loft duiven naar Hank om te beginnen aan hun reis naar Portugal voor de Golden Algarve race. Senior vormt sinds 2017 een team met Peter Janssen uit Kleve en zelf doe ik nu ook mee met een team uit Groesbeek. Wat moet je dan sturen? Ach, kijk naar het verloop op deze vluchten, dikwijls geen touw aan vast te knopen. Zelf heb ik wat snelheid in mijn fondstam zitten en hier heb ik nu gebruik van gemaakt. We zullen zien wat het gaat brengen. De voorpret en contacten met bevriende ook deelnemende liefhebbers brengt al veel goeds. Mochten we dan nog wat winnen dan is dat mooi meegenomen, maar we rekenen ons vooral niet rijk.


Update 05/04

05-04-2018

Het gaat beginnen!! Ja, zo ben je even een tijdje niet actief op de website en staat het seizoen al weer voor de deur, het gaat hard. Aan de temperaturen zou je het nog niet zeggen, maar de lente staat toch echt te beginnen met komend weekend prima omstandigheden en temperaturen. Een goed moment voor de aftrap van het seizoen.

Ook dit jaar weer gewacht met het loslaten van de duiven tot na het verzetten van het uur. Geluk was dit jaar dat het vrij vroeg viel dus eigenlijk hebben de duiven een extra weekje. We liggen dus goed op schema. De roofvogel speelt ons deze tijd van het jaar zeker nog parten. Echter, de mogelijkheden om hier op toe te zien en erbij te blijven zijn voor mij zeer beperkt en ik kan moeilijk vragen of senior als Sherlock Holmes patrouilleert voor het hok bij het loslaten. Kortom, een week lang open hok en vliegen naar eigen goeddunken was het devies afgelopen tijd. Dit is op zich prima gegaan. Helaas een beloftevolle 2-jarige doffer gesneuveld doordat hij geslagen was door een klamper, voor de rest lijkt het mee te vallen (klop klop klop). Inmiddels hebben ze zelfs hun eerste lapvlucht gehad. Over 2 weken is het zover en gaan ze mee met het konvooi. Nogmaals, we liggen hiermee dus op koers zoals ook de snelheidsduiven voor wie het volgende week echt gaat beginnen. Deze beginnen al echt de gang erin te krijgen met vliegen. De doffers zitten met hun 2e duivin nog op broeden, maar ook hier gaat spoedig het strakke regime zijn intrede doen. Volgende week staat Geel op het programma.

Tja, het programma, weer is het de geleerden gelukt een programma samen te stellen waarbij we voor een aantal kampioenschappen niet in aanmerking komen door de afstanden die te kort zijn binnen de discipline. Dit doet zich inmiddels al jaren voor en het is een treurige constatering dat de beleidsbepalers in deze zo enorm hardleers zijn dat je je er bijna al niet meer druk om maakt. Daarnaast krijgen we dit jaar te maken met een enorme sprong in het programma, ook weer zo bijzonder. Ik heb dit alles naast me neergelegd als fondman en kies de vluchten uit die me interessant lijken en voor de rest geloof ik het wel. Dit is een stukje gemakzucht, maar ik heb niet de drive om hier zoals jaren geleden tegen in opstand te komen wat anderen gelukkig nog wel doen. Immers, we moeten blijven strijden voor een eerlijke en rechtvaardige competitie met nagenoeg gelijke kansen voor een ieder.

De kweek vordert inmiddels gestaag en we zijn in de 3e ronde beland. Zoals elk jaar loopt het bij het ene koppel op rolletjes en zit je te klojo-en met het andere koppel. Uiteindelijk heb toch vrij snel een mooie ploeg bijeen en doordat ik ze enkel op het 2e deel van de natoer speel heb ik ook nog zeker de tijd. Inmiddels zijn er wat koppels omgezet en hebben we een mooie variëteit onder de pannen weten te krijgen. Via Martin Jacobs en Henk Timmermans is er nog wat vers Cor de Heijde bloed in het kweekhok beland, maar hier is het ook weer afwachten. Eerst moeten de eieren bevrucht zijn en dat wil nog niet altijd zomaar lukken. Verschillende duiven hebben moeite op een nieuw hok en kunnen er pas na enkele maanden hun draai vinden en sommigen helemaal niet. Een goede kweek is het startschot voor een goed seizoen zullen we maar zeggen. Een nieuwe lichting is essentieel, zeker op de marathon waar je in één seizoen van keizer naar ridder te voet kunt
veranderen. Een situatie die je zo kan overkomen. Als gezegd, vorig jaar hebben we weinig gekorfd, dit jaar staat er een stevig programma voor de duiven klaar, als ten gunste van de prestaties maar ook van de selectie.

Tussen de bedrijven door nog even op bezoek geweest bij Willem de Bruijn, Bas Verkerk en Peter Janssen. In één zin 3 absolute tophokken van Nederland. Met dank aan onze vriend Hans Eijerkamp mochten we op bezoek in Reeuwijk waar je met name bij Bas je ogen uitkijkt met een geweldige accommodatie. Mooi om te zien hoe een ieder de sport op zijn eigen manier beleeft, zo hoort het ook te zijn. We zoeken allen naar een systeem dat ons past en je mag de professional niet vergelijken met de werkende speler. Vervolgens bepaalt een ieder zijn of haar doelstellingen voor het seizoen en haalt daar zijn of haar bevrediging uit of juist niet.

Doelstellingen. Wat zijn deze voor ons komend jaar. In elk geval zoeken we naar topklasseringen op de dagfondvluchten op NPO-niveau. Het zou bijzonder zijn als onze 547 weer een aantal topnoteringen maakt, dan maakt ze immers kans op de Olympiade. Dat zou een absoluut hoogtepunt zijn in onze duiven carrière.
Echter, liever heb ik meerdere duiven die zich op NPO-niveau laten gelden op de dagfond. Ben dan ook blij met de sectorlossingen zodat we een grote spreiding van duiven gaan krijgen. Ik ben van mening dat de goede dan nog beter naar voren kunnen komen en zich kunnen onderscheiden. Natuurlijk zullen per vlucht
de omstandigheden een voorname rol spelen, dit blijft altijd.

Op de marathon speel ik simpelweg voor een kopprijs op elke vlucht en een mooie serie. Een kopprijs is het 1e streven, de serie geeft de sterkte van het hok weer. Omdat we inmiddels meer en meer aan stamvorming bezig zijn heb ik hier ook hoge verwachtingen van. Wat is dan een kopprijs? Als je sommige verkopen ziet, dan is een 348e Nationaal Barcelona een geweldige prijs, maar is dat ook zo? Ik probeer het altijd wat te relativeren door op lokaal niveau te starten. Een top 10 in het NIC zie ik als een kopprijs terwijl dit Nationaal die 348e plaats kan zijn. Een 17e in het NIC en 142e Nationaal is dan feitelijk minder. Helaas werkt onze  commercie zo niet, dus nemen we dit maar voor lief. De ene keer zitten we immers qua ligging prima, de andere keer totaal niet, het zij zo. Je moet uitslagen kunnen lezen………………… Het woord kampioenschappen is niet gevallen. Inderdaad, in 2016 gingen we hier vol voor en het lukte op vrijwel alle niveaus. Nu kiezen we hier niet meer voor, we kiezen echter voor de vluchten waarop we willen pieken met een mooie ploeg. Daarnaast is een doelstelling om de jaarlingen een goed opleidingsjaar te geven. Dit zie ik als enorm belangrijk, omdat we als 2-jarige deze duiven nodig hebben voor het behalen van resultaat. Nodig hebben is misschien wel ‘afhankelijk zijn van’. Waar veel hokken hun jaarlingen ‘erbij’ doen zie ik ze als belangrijke factor met het oog op het volgende seizoen. In 2016 bleek dat 2-jarige duiven voor enorme verrassingen kunnen zorgen en juist die kopprijzen kunnen pakken. Ik geloof dan ook heilig in de slogan ‘wat goed is komt snel’. Ik heb al te veel voorbeelden van goede jaarlingen die de beste oude duiven werden.

Het gaat beginnen, we hebben er enorm veel zin in………………………………




Update 20/2

20-02-2018

Na de drukte rondom de verkoop even gauw een update van mijn kant. Allereerst moet ik zeggen zeer tevreden te zijn over de verkoop en dat is drieledig. Allereerst met de samenwerking met het team van Leo Snel van duiven.net. Fijne mensen, prima geregeld en korte lijnen. Ten tweede met de opbrengst. € 230 gemiddeld is een prima score en boven verwachting, zeker voor de eerste keer en na een jaar met wat minder aandacht door de prestaties die niet konden tippen aan 2016. Ten derde door de kopers. Hier zitten een aantal gekende namen tussen, mensen die hun sporen al verdiend hebben in de sport. Ik zeg altijd ‘de kans van slagen van jouw duiven bij een topper is groter dan bij Jan met de pet’. Van de andere kant ben ik ook blij dat er een aantal zeer betaalbare duiven tussen zaten die voor iedereen toegankelijk waren.

Kortom, goed gevoel aan over gehouden en zeker voor herhaling vatbaar. Komend veilingseizoen zullen we zeker weer ons best gaan doen een mooie selectie aan de man te brengen, waarschijnlijk in combinatie met het beste van onze snelheidsduiven.

Verder liggen we op koers wat betreft het kweekschema. De eieren vliegen ons om de oren en ook de fondrakkers werken aan hun 2e nest. Alle duiven zijn inmiddels gekoppeld op het vlieghok, dus dit gaat allemaal z’n gangetje. Zoals ik het nu schets klinkt het allemaal zeer eenvoudig dat duiven houden, maar hierbij gaan alle credits naar mijn vader. Door drukte op dit moment zelfs lastig om in het weekend aandacht voor de duiven te hebben. Pa zorgt dat alles op rolletjes gaat, mijn rol wordt weer groter als we het uur gaan verzetten. Dit weten we van elkaar en zo vullen we elkaar prima aan.

Afgelopen zaterdag mocht pa als gast mee met Hans Eijerkamp naar de feestavond van De Duif, waar het creme de la creme van de duivensport vertegenwoordigd was. Hij vertelde me over de bijzondere avond en fijne gesprekken met de Internationale toppers. En passant kwam nog even een kiekje over de app samen met Koen Minderhoud. Het is hem van harte gegund. Voor mijzelf staat komende zaterdag weer een leuke middag op de rol in Wijchen bij de Fondvrienden. Een leuke club fondmannen die bij Pieter Guelen ontvangen worden en waar een aantal stellingen besproken gaan worden en diverse duiven bekeken zullen worden. Grootheid Jan Ernest is hier bij aanwezig en dat is altijd bijzonder. Mooie verhalen over bijproducten, vitaminen, lappen, bijlichten en verduisteren worden door Jan resoluut van de hand gewezen, duivensport moet simpel zijn en blijven. Dat is altijd mooi, zeker het respect voor deze kampioen van alle aanwezigen.




Even voorstellen 01/02

01-02-2018
 
Vandaag stel ik graag KOOP 6+7 aan u voor :

Vader van deze 2 duivinnen is 'Vinny', een doffer die ik haalde bij mijn duivenvriend Henri Hoeks. Ik haalde er al in 2012 een zoon van 'St. Vincent duivin', en met 'Vinny' kreeg ik weer wat meer mogelijkheden in de kweek. Naast 2 zoons zit er ook een VOLLE ZUS van de 'St. Vincent duivin' op het hok. In de kweek heb ik van deze lijn inmiddels al meerdere bruikbare en goede duiven gekweekt, niet zelden de eerste duiven van het hok. Waarom deze lijn? Als geen ander heeft Henri laten zien dat zijn stam duiven bestand is tegen de meest zware elementen die onze duiven trotseren, een combinatie van AFSTAND en TEGENWIND. Ofwel, deze duiven geven niet op, blijven gaan. Inmiddels hebben meerdere hokken hiervan kunnen profiteren zoals Roelof van Looij, Gerard Koopman, Herman Brinkman en Comb. Koele. Mooie is ook de verwantschap in de stam, telkens vallen er weer topduiven uit. Wat mij betreft is het ras Henri Hoeks, als je hiervan mag spreken, enorm onderschat en daar hoop ik de vruchten van te plukken. Met 'Vinny' heb ik in elk geval weer een nieuw pareltje weten te bemachtigen waar ik zeker nog veel plezier van ga hebben. Zijn vader is 'Shadowfax', een machtige doffer, uit het goede hout gesneden. Waarom? Simpelweg vanwege zijn prestaties. Op de legendarische St. Vincent in 2010 won hij de 37e Nationaal in Sector 4. Verder nog een waslijst aan ereprijzen, lijn Chris van de Velden x Van Greuningen, de basislijn van Henri.

Moeder is 'Ivora', een voltreffer op de kweek. Zij is dochter van 'DROGBA', weergaloze topvlieger op de hokken van Hans en Evert-Jan Eijerkamp. Hij werd Nationale asduif WHZB en werd beroemd vanwege zijn nachtelijke aankomsten. Naast vader 'Drogba' mogen we zeker haar moeder 'Hebberecht 196' niet onderschatten. Deze kapitale duivin, uit het allerbeste van Chris Hebberecht. Deze zelfde duivin gaf een topkweker bij Henri Hoeks, gekoppeld aan een andere klepper uit Brummen, Henry!!. Een volle zus van 'Ivora' won in Brummen 3. Nat. Bordeaux. Kortom, bewezen kweekgoud!!! 'Ivora' is moeder van diverse goede duiven, met als topper 'Kasper', de topper van dit moment en een vracht vol kopprijzen, o.a. 21e Nat. Pau (geconstateerd om 04:15 uur).

Deze koppeling is mij een samensmelting van het onverwoestbare van Henri Hoeks, in de mix met de snelheids-lijn van 'Drogba'. Wat mij betreft DE basis voor de hedendaagse Marathonduif. Kortom, een aanrader............








1 2 3 4 5 6 7 8 9 10....57

volgende >>

 

Weijers Duiven | Postbus 149 | 6560 AC Groesbeek | Tel. 024 - 397 02 01 | Fax. 024 - 397 05 95 | info@weijersduiven.nl